เข้าปีที่ 13 แล้วสินะ
ฤดูหนาวที่หนาวเหน็บกับการจากลาที่เงียบงัน
นี่เวลามันผ่านเลยมาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?
ทำไมเข็มของนาฬิกาถึงได้เดินไปข้างหน้า อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลยล่ะ
แล้วความทรงจำที่มีอยู่มันจะเลือนหายไปพร้อมกับวันเวลาด้วยไหมนะ?
จะมีสิ่งที่หลงลืมไปมั่งหรือป่าว อาจจะชั่วขณะหนึ่งหรือยาวนาน
แต่ถึงแม้ว่าเวลาสามารถทำให้ความทรงจำค่อยๆเลือนหายไปได้ก็จริง
แต่ถึงอย่างไร ความทรงจำก็ไม่สามารถลบสิ่งที่เคยทำร่วมกันไว้ไปได้
ฉันจะไม่มีวันลืมพี่ และจะขอจดจำอยู่แบบนี้ตลอดไป
○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●○●
ฉันเองมีเรื่องมากมายที่อยากจะถามพี่ ในสิ่งที่ฉันสงสัยมาตลอด
ฉันอยากรู้ว่าทำไมพี่ถึงได้ตัดสินใจแบบนั้น
เพราะรู้สึกว่าโดดเดี่ยวและไร้ซึ่งทางออกแล้วงั้นหรอ
ถึงเลือกที่จะไปจากที่ตรงนี้ แทนที่จะอยู่รอเพื่อพบกับวันข้างหน้า
ทำไมกันนะ ทำไมพี่ถึงเลือกทิ้งทุกอย่างไป
ทั้งๆที่รู้ว่าถ้าเลือกเดินทางนั้นล่ะก็
พี่จะไม่มีวันย้อนกลับมาที่จุดเดิมได้อีกครั้ง
รวมทั้งความฝันที่เพิ่งเริ่มต้นด้วย
"พันธะสัญญาดอกไม้สีขาว"
สุดท้ายแล้วมันก็เป็นได้แค่หน้ากระดาษที่ว่างเปล่าสินะ
ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ในตอนนั้นได้ล่ะก็
ฉันจะขอภาวนาให้พี่มีชีวิตอยู่ต่อไป
ฉันน่ะอยากที่จะเห็นพี่ในตอนนี้จริงๆ
อยากจะเห็นความฝันทั้งหมดของพี่เป็นจริง
"เพราะมีเธออยู่เคียงข้างมาตลอดจึงทำให้รู้สึกได้ว่าฉันไม่ได้โดดเดี่ยว
และเพราะคำพูดที่คอยปลอบโยนมาตลอดจึงทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้นมาได้
ขอบคุณมากนะค่ะพี่ชาย..."