Ես ձեզ հետ խոսել եմ հինգշաբթի՝ 15-ին, Գյուբրիում։
Ես այն միջին տարիքի ճապոնացի կինն եմ, մի փոքր գեր կողմում, այդ կանաչ, գործված գլխարկով։
(ես և իմ գլխարկը)
Դուք հարցրեցիք իմ անունն ու տարիքը։ Ես էլ հարցրեցի ձերը։ Դուք ներողություն խնդրեցիք, որ լավ անգլերեն չեք խոսում։
Դուք 18 տարեկան եք, և ձեր անունը հնչում էր նման Միրիամի։ (Եվ ես լսեցի, որ ձեր բնակավայրում լիքը Միրիամներ կան)։
Դուք ասացիք, որ սիրում եք Կորեան և Ճապոնիան, բայց հատկապես Թաիլանդը։ Ասացիք, որ ցանկանում եք այցելել այդ բոլոր երկրները։ Ես նկատեցի, որ դուք կարմրեցիք, և ձեր աչքերը փայլում էին։
Ես ասացի՝ «Դուք կկարողանաք, պարզապես լավ սովորեք»։
Ստորև՝ այն է, ինչ իսկապես շատ ուզում էի ասել ձեզ։
Լսեք։ Ես նույնպես տեղական քաղաքի աղքատ ընտանիքից եմ։ Իմ ծնողները չէին ցանկանում ինձ ուղարկել համալսարան, մասամբ որովհետև ունեի երեք փոքր եղբայր-քույրեր, բայց հիմնականում որովհետև ԱՂՋԻԿ էի։
Արագ առաջ՝ 40 տարի…
Ես ինքնուրույն ավարտեցի համալսարանը։ Առաջին տարում նույնիսկ վերարկու չունեի ձմռանը։ Ապրում էի հանրակացարանում, և կենցաղային պայմանները սուղ էին։
Հանդիպեցի իմ իսպանացի ամուսնուն։ Մենք տեղափոխվեցինք Նյու Յորք և ամուսնացանք։ Այո, հենց այդ հերթականությամբ։ Հիմա ունենք մեծահասակ դուստրը։ Նա գեղեցիկ և տաղանդավոր է՝ ինչպես դուք։
Այդ բոլորի հետ մեկտեղ դարձա թարգմանիչ և բանավոր թարգմանիչ։ Նույնպես գրքեր գրեցի և հրատարակվեցի։
Միայն գործուղումներով այցելել եմ բազմաթիվ վայրեր՝ Մադրիդ, Վիեննա, Հռոմ, Բեռն, Պրահա, Բեռլին, և ձեր հմայիչ երկիրը։
Այս ամենը հնարավոր դարձավ՝ միայն մեկ գաղտնիքի շնորհիվ։ Միայն մեկ։
Ես խոսում էի անգլերեն։
Ես չէ, որ ասում եմ՝ դուք էլ պետք է անգլերեն սովորեք։ Ես գիտեմ, որ դուք այլ հմտություններ եք սովորում։
Միրիամ փայլող աչքերով, դուք կկարողանաք։ Մի օր դուք կայցելեք այդ բոլոր երկրները։ Դուք կունենաք լավ ու իմաստալից կյանք՝ շնորհիվ այն հմտությունների, որոնք դուք գիտեք։
Մինչ այդ պահը՝ շարունակեք սովորել, շարունակեք լավ աշխատել, որովհետև կրթությունը երջանկության լավագույն բանալին է… ըստ իմ իմանալու։
I spoke with you on Thursday 15th in Gyubri.
I am that middle-aged Japanese lady, on the chubby side, with that green, crochet cap.
(me and my cap)
You asked my name and age. I asked yours. You apologized that you did not speak good English.
You are 18 and your name sounded like Miriam. (And I hear that where you live, it's full of Miriams.)
You said you loved Korea and Japan, but particularly Thailand. You said that you wished to visit all those places. I noticed you blushed and your eyes were sparkling.
I said, "You will, just study hard."
Below is what I really, really wanted to tell you.
Hey! I also come from a poor family in a local city. My parents did not want to send me to college partly beause I had 3 younger siblings, mainly because I was a GIRL.
Fast forwarding 40 years...
I supported myself in college. I did not have a coat in winter in the first year in college. I lived in a dorm and the living environment was marginal.
I met my Spanish husband. We moved to New York City and got married. Yes, in that order. We now have a grown-up daughter. She is as beautiful and talented as you are.
Among many other things, I became a translator and interpreter. I also wrote books and got published.
Counting business trips only, I have been to many places, Madrid, Vienna, Rome, Bern, Prag, Berlin, and your charming country.
All this was made possible -- only because I knew one trick. And one trick only.
I spoke English.
I am not implying that you should, too. I know you have been learning other skills.
Miriam with sparkles in her eyes, you will. One day, You will visit all those countries. You will have a good, meaningful life thanks to the tricks you know.
Until then, keep learning, keep up the good job, for education is the best key to happiness... to the best of my knowledge.