สวัสดีครับ 
こんにちわ ～
こんにちわ ～ ก่อนอื่นก็ขอแนะนำตัวกันก่อนเลยนะครับ
ผมชื่อทีเจ แต่พอมาอยู่ญี่ปุ่นทีเจมันออกเสียงยากง๊า
คนญี่ปุ่นเลยเรียกผมว่า ทักคุ (タック)
มาจากชื่อจริงครับ เทพพิทักษ์ < 
ผมได้มาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น 
ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ 2011!
รวมเวลาเกือบๆ 4 ปีเลยทีเดียวเชียว ..
ผมเป็นคนหนึ่งที่"ไม่ค่อยจะเที่ยว"กับเขาซะเท่าไหร่ !
เลยแนะนำสถานนี่ในญี่ปุ่นได้ไม่ค่อยมาก ^+++^
ที่สำคัญผมอาศัยอยู่ที่ จังหวัดชิกะ(ชิงะ) 滋賀県
อยู่ในแถบคันไซ 関西
(เรียกว่าเป็นภาคอีสานก็ได้หะ 
)
) จากบ้านผมนั่งรถไฟของ JR ราวๆ1 ชม.ถึงเกียวโต 京都
1:40 ชม.ถึงโอซาก้า 大阪 2:20ชม. ถึง เฮียวโกะ 兵庫
จังหวัดอื่นๆเช่น นารา .... บลาๆก็ว่าไป
จังหวัดชิกะ มีอะไรดี !?
จังหวัดของผมไม่มีอะไรที่ขึ้นชื่อมากมายนัก
แต่เป็นจังหวัดที่อยู่ติดกับทะเลสาปบิวะโกะ (琵琶湖)และเป็นทะเลสาปที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นด้วยขนาดพื้นที่: 670.4 ตารางกิโลเมตร
ความยาว: 63.49 กม.
ความกว้าง: 22.8 กม.
และทะเลสาปบิวะโกะยังเป็นสถานที่สุดขึ้นชื่อเรื่อง ดอกไม้ไฟฤดูร้อนอีกด้วย เรียกว่า
มหากรรมดอกไม้ไฟบิวะโกะ
琵琶湖花火大会
ซึ่งงานดังกล่าวจะจัดขึ้นในช่วงฤดูร้อน (夏) ราวๆต้นเดือนสิงหาคมในทุกๆปี
เอารูปมาฝาก !!
รูปถ่ายอาจจะไม่สวยเท่าไหร่ วีดิโอก็นานแล้วหาไม่เจอฮ่าๆ (รูปถ่าย ปี 2012 )
ซึ่งการเดินทางไปเที่ยวชมงานนั้นมีด้วยกันหลายเส้นทางแต่จะขอยกตัวอย่างแต่ของรถไฟ JR นะครับง่ายสุด ฮาๆ
ไม่ว่าจะนั่งจากสาย ไมบาร่ายูคิ (米原行き)
ฮิเมจิยูคิ ( 姫路行き) など สามารถลงสถานี Otsu และ Zeze ได้เลยครับจากสถานนีทั้ง 2 สถานนีเดินเท้า ไปประมาน 10-15 นาทีจะถึงบริเวณงาน
โดยงานจะเริ่มประมาน 19:30 (พลุลูกแรกแตก)
อยากบอกว่าคนอภิมหารังมดมากครับ
ฉะนั้นใครอยากได้ที่นั่งติดขอบสระละก้อ ไปไวๆ หาเสื่อ หาเพื่อนจองที่ไว้ครับ จะบอกว่าคุณคุ้มค่ากับการมาดูมากม๊ากๆ เพราะมันสวยเวอร์จริงๆ !
ขากลับก็ทางเดิมครับ !
ปล.ขากลับแลดูลำบากเพราะคนจะอัดเป็นปลากระป๋องในรถไฟครับ
ปล2. คนที่เอารถมาเองไม่แน่ใจว่าจะมีที่จอด หรือรถจะออกง่ายๆครับ 55
นอกจากนี้ใกล้ๆบ้านผมยังมีปราสาทที่เรียกได้ว่าขึ้นชื่อเช่นกัน เรียกว่า ฮิโกะเนะโจว 彦根城
ก่อน ซากุระ (桜)จะบาน
การเดินทางยังคงเชียร์ สายรถไฟของ JR เช่นเดิมครับ
นั่งมาลง Hikone 彦根駅
เดินจากสถานีไปตัววัง
ใช้ระยะเวลาเดินเท้าประมาน 10 นาที
ณ วันที่ 5 พฤศจิกายน 2011
นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของผมมันจะเปลี่ยนไป :)
私のものがたり
เรื่องราวของตัวฉัน
เริ่มตั้งแต่ ก้าวแรกที่ก้าวเหยียบพื้นในญี่ปุ่นครั้งแรก ความรู้สึก ณ เวลานั้นมันคือชีวิตใหม่จริงๆ
ทั้งสภาพอากาศ ผู้คนแปลกหน้า วัฒนธรรมที่ต่าง สถานที่ และเรื่องของภาษา ล่ะด้วยเรื่องของภาษานี้แหละ
ประเทศญี่ปุ่นจัดได้ว่า เป็นประเทศที่รักชาติมาก!
รวมไปถึงการใช้ภาษาด้วย น้อยนักที่จะเห็นภาษาอังกฤษ ภาษาอื่นๆปรากฏในร้านอาหาร หรือตามห้างทั่วไป
ครั้งแรกที่มาถึงญี่ปุ่นการเห็นอะไรมันก็ดูตื่นเต้นไปซะหมด
ขณะนั่งรถกลับบ้านคุณพ่อขับรถกลับโดยใช้ทางด่วน
高速道路
ทางด่วนที่นี้มันสะอาดมาก ล่ะที่สำคัญมีจุดพักรถ
มีร้านราเมง(ラーメン屋) ร้านสะดวกซื้อ (コンビニ )
ที่ตกใจครั้งแรกเลยก็คืออุโมงค์ทางลอด ญี่ปุ่นไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ไม่ว่าระยะทางจะยาวจะสั้นแค่ไหน
เขาหลีกเลี่ยงการระเบิดภูเขาทั้งลูกเป็นการเจาะผ่าน
ภายในอุโมงค์ทางลอดครับ
จากนั้นก็ถึงบ้านโดยสวัสดิ์ภาพ
จะเรียกว่าบ้านก็ไม่เชิง เพราะที่ผมพักอยู่เป็นแมนชั่น
ประเดิมมื้อแรกที่ญี่ปุ่นด้วยดินเนอร์
เนื้อย่าง 焼肉
ครอบครัวของผมเองครับ
เนื้อย่างที่นี้โดยรวมผมคิดว่ามันดูน่าทานมากนะครับ อร่อยดีน่ะเนื้อนุ่มสลายในปาก ฮาๆ
เป็นครั้งแรก ด้วย ที่ได้มานั่งร้านกระทะทองแบบนี้
โดยส่วนใหญ่ร้านจะมีเป็นครอส (สั่งไม่อั้น) และแบบสั่งแยกเป็นจานๆ
ครอสแต่ล่ะครอสก็จะมีเวลาจำกัด และราคาที่ต่างกันไป
ทั้ง 90 นาที 120 นาที บางร้านก็ ให้ 150 นาทีก็มี !
ราคาต่อครอสจะแตกต่างกัน ยิ่งแพงเมนูก็ยิ่งเพิ่มครับ
โดยประมานแล้ว ครอสถูกสุดจะเริ่มต้นที่
1890¥ ต่อคน
ราคามากกว่านี้ก็ว่ากันไป (แล้วแต่ล่ะพื้นที่ด้วยเนอะ) 
初めての秋 ครั้งแรกกับฤดูใบไม้ร่วง
ในช่วงที่ผมมานั้นเป็นช่วงเดือน พฤศจิกายน เป็นฤดูใบไม้ร่วงพอดี อุณภูมิอยู่ที่ 15-25 องศาโดยประมาณ
ใบไม้ตามกิ่งก้านของต้นไม้เริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีเหลืองสีแดง ผสมปนกันไป
มีดอกกุหลาบด้วย バラ
ในช่วงแรกๆที่มาอยู่ญี่ปุ่น มีหลายสิ่งที่ควรปรับตัว
ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน การแต่งตัว วัฒนธรรม
และที่สำคัญ เรื่องของ"ภาษา"
ผมต่างจากหลายๆคนที่มาญี่ปุ่นเพราะทุนการศึกษาหรือมาเรียนภาษาโดยตรง ผมมาด้วยตัวของผมเอง และจุดประสงค์มาเพื่อฝึกดำรงณ์ชีวิตในประเทศญี่ปุ่น ...
ในช่วงปีแรกเนี้ยพูดได้เลยว่ามันอึดอัดมาก ทั้งไม่มีเพื่อน
ไม่มีอะไรทำ พูดไม่ได้ เที่ยวเองไม่ได้ ไปไหนมาไหนเองไม่ได้ ขดตัวอยู่ในห้องคนเดียว เงียบเหงา ร้องไห้เกือบจะทุกวัน อึดอัดมากๆในช่วงเริ่มต้น !
ทำไมถึงไม่มีเพื่อน ?
คนญี่ปุ่นจะมีความเป็นส่วนตัวที่สูงมาก
เราเองภาษาก็ไม่ได้ สื่อสารไม่ได้ ฉะนั้นมันเรียกได้ว่า
การคบหาสมาคมแบบคนไทยหน่ะ
เป็นเรื่องที่ยากมาก!
(คุณแม่ก็บอกกับเราเสมอว่าเดี๋ยวอยู่ๆไปภาษาก็ได้เอง)
ผมมาญี่ปุ่นโดยไม่มีพื้นฐานใดๆเลยครับ รู้แค่คำทักทาย
ผมก็เริ่มล่ะความอยากมีเพื่อนลงไปแล้วก็ใช้ชีวิตกับครอบครัวต่อไป ....
เป็นการทาน ซูชิ 寿司
ครั้งแรกในชีวิตเลยก็ว่าได้
เพราะที่ไทยไม่เคยกิน ฮาๆ
ในญี่ปุ่นแล้ว ร้านซูชิจะมีเยอะแยะมากมาย ต่างสาขา ต่างร้านกันไป
ครั้งแรกของผมที่ได้กินซูชิก็คือ ซูชิโรว スシロー
ซูชิโรวมีจุดเด่นคือ ถูกและอร่อยดีฮาๆ
ตกอยู่จานละ 100¥ (ไม่รวมภาษี)
จริงๆถ้ากินแบบจุสุดๆของผมอยู่ที่ประมาน 15 จาน
1500¥ (ไม่รวมภาษี )
และเคยกล่าวไปในข้างต้นว่ามีปราสาทใกล้ๆบ้าน
ขับรถไปประมาน 20 นาที
ฮิโกะเนะโจว 彦根城
ฮิโกะเนียร์ ひこにゃ
คาเรกเตอร์ประจำปราสาทฮิโกะเนะ
และ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ตื่นเต้นมากครับ
เมื่อเด็กไทยคนหนึ่งที่ไม่เคยไปเที่ยวไหน
กำลัง Go to Usj Universal Studio Japan
@Osaka
การเดินทางไป USJ นั้นมีหลายเส้นทางครับ
แต่จะไปจบที่ สถานียูนิเวิร์ดเซล ユニバーサル
ข้างในนั้นมีเครื่องเล่นที่ยังไม่เคยเห็นมาก่อนมามาย
รวมไปถึงคนเยอะมาก!! ต่อคิวนานมาก
100 นาที +
ค่าบัตรเข้า 1Day Pass
อยู่ที่ราคา 6900¥ ต่อคน (ไม่รวมภาษี)
* ราคาอัตเดทเมื่อปี 2015
ถามส่วนตัวว่าคุ้มไหม ?
อันนี้อยู่ที่จุดประสงค์ของแต่ละบุคคลครับ
ผมไปเพื่อเปิดหูเปิดตา ไม่ได้กะไปเล่นให้ครบทุกชนิด
จึงคิดว่ามันคุ้มกับการเปิดประสพการณ์ใหม่ๆครั้งนี้ 
เรื่องราวเหล่านี้ขอค้างไว้ที่ปี 2011 ก่อนนะครับ
ในคราวหน้าจะแชร์ประสพการณ์การของปีต่อๆไปเพิ่มมาอีกครับ
ใน Part 2
ติดตามกันได้น่ะครับ
ขอบคุณครับ :)