เวลาที่คิดถึงใคร เราจะชอบมองท้องฟ้า
ไม่เห็นใครอยู่บนนั้นหรอก แต่ก็ชอบที่จะเงยหน้ามอง
ช่วงนี้มีอะไรให้ดู ให้ทำเยอะจนแทบไม่มีเวลาก็จริง.
แต่ มันก็อดคิดถึงไม่ได้ ไม่รู้เพราะอากาศ บรรยากาศหรืออะไรก็ตาม
บางทีถ้ารู้สึกว่าน้ำตากำลังจะไหล การได้เงยหน้ามองฟ้าก็ดีเหมือนกัน
แต่มันไม่ไหลหรอก เราไม่เคยร้องไห้มานานมากแล้ว
มันร้องไห้ไม่ออก ซึ่งเคยคิดเหมือนกันว่าถ้าน้ำตามันยอมไหลออกมา
ได้ร้องแบบไม่อายใคร มันคงรู้สึกดีกว่า.
แต่ทุกๆวันมันก็ไม่ได้มีแต่เรื่องเศร้าใจหรอกนะ
มันก็ยังมีเรื่องดีๆ บ้างแหละ ถึงจะน้อยมากๆก็เถอะ
ช่วงนี้รู้สึกว่ามีชีวิตอยู่แบบชินชาเสียมากกว่า
ตื่นขึ้นมา ก็ทำตัวแบบเดิมทุกวัน เส้นทางเดิม ทำอะไรซ้ำเดิม
ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ และไม่รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
แต่ก็มีบางวัน เช่น วันนี้ ที่รู้สึกคิดถึงขึ้นมา
. แต่ก็ ช่างมันเถอะ :)