วันเด็ก

วันนี้เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นคอสที่สอง เริ่มตัวอักษรคาตากานะ
จริง ๆ คือจำอะไรเกี่ยวกับคาตากานะไม่ได้เลย 555 อ่านได้บ้างเฉพาะคำที่คุ้น ๆ
เช่น コラ、ウール、อันนี้พออ่านได้เพราะเจอบ่อย

แต่ถ้าถามนะ ให้เขียนชื่อตัวเองเป็นคาตากานะยังเขียนไม่ได้เลย
ทำไมรู้สึกว่ามันยากแสนจะยาก (*´Д｀)=з

แต่ก็ต้องจำให้ได้ใช่ไหม ไม่งั้นคงจะเรียนต่อไปในระดับสูงขึ้นไมไ่ด้แน่ ๆ









◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇



ช่วงนี้เรืองงานก็ยังน่าเบื่อเหมือนเดิม ทำไปเรื่อย ๆ ละกัน
เพราะยังไงก็มีเรื่องต้องใช้เงิน ก็ต้องทำเพื่อยังชีพอ่ะ

ถ้้าบ้านรวยกว่านี้คงจะไม่ทำละ ลาออกดีกว่า








เมื่อไม่กี่เดือนที่แล้ว เรารู้สึกว่าเราอยากตื่นไปที่ทำำงานแต่เช้า
อยากไปถึงก่อนเวลา ไปดูว่ามีอะไรใหม่ ๆ บ้าง อะไรย้ายไปไหน
หรือว่าไปสำรวจที่ ๆ ตัวเองรับผิดชอบ คืือรีบมาก

แต่ตอนนี้น่ะหรอ แทบจะกอดหมอนแน่นไม่อยากปล่อยเลยแก
เบื่อละก็โคตรขี้เกียจด้วย

การที่เราเบื่อเนี่ยการอยากไปทำงานลดลงเกินครึ่งอ่ะ
ไม่อยากพยายามอะไรอีกแล้ว เหมือนเหนื่อยเปล่า ๆ ว่ะ




อดทน ๆ เดี๋ยยวมีรางวัลให้
ไม่ใช่สำหรับความพยายาม แต่เป็นรางวัลสำหรับความอดทน ที่ทนมานานแสนนาน









ช่างแม่ม