イエイーーーーーー
やっとこの日が来ました
日本に留学するできるように、三年間ずっと勉強頑張っていて、やっと日本に留学するごとができました!!
超嬉しい。やっとできたーーーーー!!
出来るまで諦めずに頑張った自分にありがたい。
いつも応援している家族にありがたい。
先生方も、感謝の気持ちがいっぱいです。
皆がいなかったら、こんな良い日にはないと思います。
9月からよろしくね〰東京♬♪
22/06/2016
เวลา 16.32
เสียงแชทที่เด้งขึ้นมา พร้อมกับข้อความยินดีของอาจารย์ที่บอกว่า ยินดีด้วยจ้ะ เด็ก ม. เราได้ทุนทุกคน ทำให้ฉันรู้สึกดีใจมาก แม้ว่าอีเมลล์ยืนยันจากทางมหางิทยาลัยจะยังไม่มา
แต่คำพูดของอาจารย์ก็ทำให้ฉันมีความสุขที่สุด เพราะมาจากคำบอกกล่าวของอาจารย์ที่สอนอยู่ที่ญี่ปุ่นโดยตรง ฉันดีใจมาก กรี้ด แล้วรีบวิ่งไปบอกพ่อ แล้วก้รีบวิ่งไปบอกแม่ แม่ตกใจมากที่เห็นท่าทางดีใจกรี้ดๆแต่ไม่พูดอะไรเลยของฉัน ท่านปีนจากบ้านหมามาที่อีกฝั่งหนึ่งเพื่อเข้ามาคุยกับฉัน แล้วอ่านข้อความที่อาจารย์ส่งมา เรากรี้ดกันอย่างดีใจ และดังมากๆ ฉันตะโกนบอกหมาทุกตัวที่บ้านแล้วตะโกนออกไปว่า กูจะได้ไปแลกเปลี้ยนแล้วโว้ยยยย ตั้งแต่เดือนกันยาเป็นต้นไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ จริงๆถามว่าฉันดีใจมากสุดๆำหม เซอร์ไพร์สสุดๆรึเปล่า ฉันคิดว่าไม่นะ เหมือนฉันก็พอจะเดาออกอยู่แล้วว่าฉันจะต้องผ่านการคัดเลือก เพียงแต่การที่เพื่อนโดนปฎิเสธทุนทำให้ฉันรู้สึกกังวลใจและต้องการสิ่งที่จะยืนยันความมั่นใจของฉัน จนกระทั่งข้อความจากอาจารย์ได้ส่งมาถึง
ข้อความที่ส่งมาทำให้ฉันรู้สึกได้ว่าสิ่งที่รอคอยมาตลอดหลายปีตั้งแต่มัธยม ในที่สุดก็สมหวังเสียที ถึงปม้หลายคนอาจจะบอกว่ารอแปปเดียวไม่กี่เดือน แต่ในความรู้สึกของฉันมันยาวนานกว่านั้น ตั้งแต่มัธยมปลาย ตอนที่ฉันได้เข้ามาเรียนสายภาษาญี่ปุ่นอย่างจริงจัง ทำให้ฉันเริ่มหาข้อมูลทุนการศึกษามากขึ้นเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะความอิจฉาเพื่อนคนหนึ่งที่ได้ไปญี่ปุ่นตั้งแต่ ม.4 เธอไปด้วยทุนของโรตารี่ เมื่อฉันรู้ฉันจึงเริ่มหาข้อมูลอย่างหนักเกี่ยวกัทุนของบประเทศญี่ปุ่น จนได้รับรู้ว่าการที่จะไปเรียนแลกเปลี่ยนหรือไปเรียนต่อนั้นต้องใช้เงินมากมายแค่ไหน แม้แต่เพื่อนฉันเองก็ยังต้องจ่ายหลายแสนบาทเพื่อให้ได้ไปเรียนที่ญี่ปุ่น หรือแม้ว่าจะมีการสอบชิงทุนอย่าง afs ก็ยังต้องใช้เงินหลายแสนอยู่ดี ทำให้การไปแลกเปลี่ยนเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับฉัน ด้วยเงินที่มหาศาลขนาดนั้น พ่อแม่ไม่สามารถส่งให้ฉันเรียนได้เลย และแทบจะไม่มีทุนสำหรับมัธยมปลายที่เป็น100%อีกทั้งยังให้เงินเดือนด้วย เมื่อเริ่มหาข้อมูลเรื่อยๆก็พบว่าในขณะนั้นทุนเดียวที่จะสามารถทำให้ฉันสมหวังได้ ทั้งค่าเล่าเรียนและเงินเดือน คือทุนรัฐบาลญี่ปุ่นซึ่งให้ประมาณปีละ7คน อีกทั้งยังสอบวิชาคณิตศาสตร์ ฉันเคยพยายามจะลองทำข้อสอบแต่ก็พบว่ามันเกินความสามารถของฉัน จึงทำให้ฉันต้องล้มเลิกแล้วก้าวไปข้างหน้าต่อไปโดยหวังว่าสักวันหนึ่งฉันจะสามารถไปตามความฝันของฉันได้
สำหรับฉันการที่ฉันมาอยู่จนถึงจุดนี้ได้ เป็นเพราะคำพูดที่ว่า ลำบากวันนี้สบายวันหน้า และ หากเมื่อไหร่ที่เราเหนื่อยให้คิดว่าพ่อแม่เหนื่อยกว่าเราสองเท่า ฉันยึดมั่นในคำพวกนี้มาตลอด อีกทั้งความรู้สึกที่อยากจะขอบคุณพ่อแม่ และความรู้สึกที่ว่สพ่อแม่ไม่มีตังส่งฉันเรียนญี่ปุ่นก็เป็นแรงผลักดันที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน เพราะถ้าหากฉันไม่พยายาม ฉันก็ไม่มีทางที่จะได้สิ่งที่ต้องการ บนเส้นทางนี้ไม่มีทางลัดสำหรับฉันแม้แต่น้อย สิ่งที่ฉันทำได้ มีแต่เพียงก้มหน้าก้มตาเรียน พยายามเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ แล้วเก็บเกรดไปอีกสามปีเพื่อที่จะส่งทุนรัฐบาล อีกทั้งยังต้องสอบ n2 ที่สุดแสนจะยากให้ผ่านภายในสามปี เสียเงินค่าสอบไปก็หลายพันบาท จนในที่สุดก็สามารถสร้างโปรไฟล์ที่มากพอที่จะส่งไปให้รัฐบาลญี่ปุ่นได้พิจารณา ถึงแม้ว่สผลจะเป็นยังไงฉันก็ไม่คิดจะเสียใจอะไรทะงนั้น เพราะฉันถือว่สฉันพยายามอย่างที่สุดและมากเกินพอแล้วในสามปีที่ผ่านมา ฉันเหนื่อยมาก แต่ก็อยากจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่ากับความพยายามนั้น จนในที่สุดผลมันก็ออกมา คุ้มค่ากับความพยายามและตั้งใจของฉันจริงๆ
30 มิย 59
ทำยังไงดี โลกนี้น่ากลัวจังเลย
กลีวเสียงดัง ไม่ชอบเสีบงตะคอกไม่ชอบความหงุดหงิดใดๆทั้งสิ้น กลัวกลัวไปหมด ไม่ชอบเลย
ไม่ชอบพ่อตัวเองเวลาอารมณ์ไม่ดี เค้าอาจจะแค่ถามเฉยๆก้ได้ แต่กลัวเสียงมาก ไม่อยากยุ่งด้วย ไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากไหว้วานเค้าอีกแล้ว
ถ้าเลือกได้จะไม่พยายามไปยุ่งเลย
น่ากลัว ทำไมเราไม่เข้มแข็งเลย
ถ้าเรื่องแค่นี้ยังร้องไห้ทนไม่ได้ เราจะเป็นยังไงต่อไป แต่ก้ไม่เข้าใจว่าพูดดีๆไม่ได้หรอ คือกลัว ไม่ชอบ แงงงงง
