วันนั้นเรานัดกับเพื่อนคนนึงที่ชอบมาโอะ แล้วไปๆมาๆก็คุยกันแล้วเค้าก็ชอบคาเมะ ฮ่าๆ ก็เลยไปนัดกินข้าวกัน ไปกัน 3คน มีเรา น้ำ แล้วก็นาง แอบหวั่นวิตก เพราะเราข้อนข้างเข้ากับคนอื่นยาก แต่นางเป็นคนดีม๊ากๆ ใจดี แล้วก็คุยง่าย ไม่ถือตัวเลย เราเลยไม่เกร็ง แล้วอะไรๆก็ผ่านไปในทางที่ดี หุหุ หลังจากกินข้าวนางก็มาส่งเรากับน้ำที่หน้ารามด้วย เรากับน้ำก็เลยเดินเข้าอินดอหัวหมากไปกัน2คน อากาศร้อนม๊าก ร้อนแบบเหงื่อท่วม 。(´д`lll) แทบเป็นลมตายเราก็แก่แล้ว ต้องมาต่อสู้กับอากาศอีก เง้อ
มีเซอร์ไพรซ์เล็กน้อยสำหรับน้ำ ฮ่าๆ ดันไปเจอกับน้อง(สักคน)ที่เป็นเพื่อนกันในเฟส เค้าก็เข้ามาทักแล้วก็ขอถ่ายรูปกับน้ำ เราก็แบบแทบแทรกแผ่นดินหนี แอบทำตัวลีบ แล้วก็หันหลังให้ทันที (ทำไมกูต้องทำแบบนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้ @_@;) ไม่รู้หรอกว่าเค้าถ่ายรูปกันอะไรยังไง รู้แค่น้ำมาดึงเราเดินไปจากตรงนั้นทันที่ที่ปลีกตัวออกมาได้ อ่า อิมเมจเหมือนในการ์ตูนนิดหน่อย กร๊ากกกกก น้องก็คงรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรตรงที่เราเหมือนจะทำมารยาทไม่ดีเท่าไรที่หันหลังให้เค้า 。゚(T^T)゚。 จริงๆคือทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะมองยังไงเอามือไปไว้ไหน สรุป กูหันหลังดีกว่า (T_T) แล้วเราก็เข้าไปดูคอนกัน ...

วันนี้มาโกโตะหล่อมาก แอบคาบาเร่นิดหน่อย ฮ่าๆ น่ารักมาก ให้อภัยทุกอย่าง เพราะเราไปด้วยความรัก (อ้วกกกกก)ยูกิสาวมาก สุดเหวี่ยงมาก เต้นทั้งคอนเลยจริงๆ ขโมยซีนจากอัตสึโร่กันเห็นๆ (กล้องไม่จับอัตจังเลย (/TДT)/ ) ซันตะตีกลองอยู่ข้างหลัง เห็นบ้างไม่เห็นบ้าง หล่อล่ำ ฮ่าๆ ไม่รู้ว่ามาไทยครั้งนี้จะประทับใจกับขาของผู้หญิงไทยอีกหรือป่าว ส่วนโทวะ ไม่อยากจะบอกว่า (แก่) ฮ่าๆๆๆ สูงวัยไปตามอายุ คิดเอาเองละกันว่าลูซิเฟอร์มัน 10 ปีแล้ว เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เล่นเอาเราลืมแก่กันเลยทีเดียว แอบหยุดกิ๊สไปหลายนาทีอยู่ บอกตรงๆว่ากูเหนื่อย - -* เพลงก็จำไม่ค่อยได้ ร้องผิดๆถูกๆ ดำน้ำกับไป ฮ่าๆ แต่สนุกมาก มันส์มาก ฮามากกับภาษาไทยรักนะจุ๊บๆของอัตสึ ฮ่าๆ นึกแล้วก็ขำ ทำไปด๊ายยย รู้ตัวป่าวเนี่ยว่าตัวเองแก่แล้ว โกะพยายามพูดมาก เราไม่ค่อยรับรู้อะไรนอกจากคำว่า "ผมรักคุณ" ที่โกะพยายามสื่อออกมาจากใจ ที่ไม่ได้พูดเพื่อที่จะเอาใจแฟนเพลงด้วยการพุดภาษาไทย ผมรักคุณ มันสัมผัสได้ถึงคำว่า "ผมรักคุณจริงๆ" เท่ห์มาก อังกอหลายรอบมาก แอบขัดใจสำหรับคนที่ไม่ได้พร้อมที่จะมาดูคอนแล้วแม่งเดินออกกันทั้งที่คอนยังไม่จบ แต่ช่างแม่ง ไม่พุดถึงดีกว่า แล้วคอนเสิร์ตลูซิเฟอร์ 10 ปี ก็จบลงอย่างสง่างามท่ามกลางความประทับใจแฟนๆอย่างเรา ปลืมมาก แอบขาสั่นตอนที่เดินออกมา รู้สึกแค่ว่าใจเต้น เหมือนไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกทีเมื่อไร เป็นคอนที่ประทับใจแล้วก็จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป


แล้ววันต่อมา เราก็ตัดสินใจซื้อโทสับ 2 เครื่อง เพราะไม่รู้ว่าจะได้ไปกรุงเทพอีกเมื่อไร
สองหมื่นตอนนี้ไม่เหลือสักบาท ฮ่าๆๆ
แล้วพรุ่งนี้เราก็จะขับเจ้าฟีโน่ของเราไปรับน้ำ ไม่รู้ว่าจะได้ถ่ายรูปหรือป่าว แล้วมีโอกาศจะมาอัพใหม่ หุหุ เรื่องที่มีความสุข ยังไงมันก็คือความสุข
สรุป บล๊อคกูคือมีแต่เรื่องที่แอปปี้ เศร้า เหงา แล้วก็หมันใส้ ฮ่าๆๆ
ใครหมันใส้เราก็ตามสบายนะ เพราะชั้นมีความสุขกับสิ่งที่เป็น ไม่เคยทำใครเดือดร้อนนะคะ
ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะเก็บเงินได้หลักแสนอีกสักที อยากจะพาน้ำไปเที่ยวไกลๆแล้ว