久しぶり～
ไม่ได้อัพบล็อคนานชาติ
ขี้เกียจและลืม
ไม่ใช่คนขยันอัพนักน่ะ แต่ช่วงนี้อยากกลับมาเขียนอีก
「アニメと日本語の練習」
「夏目友人帳」というアニメを見たばっかりです。
ネットで見ました。
「食ってやる」よく聞こえた。
日本語の練習につてはぜんぜんしようもないと思う。
เพิ่งจะดูนัตสึเมะจบไป3ซีซั่นล่ะ
ว่าด้วยเรื่องการจะฝึกภาษาจากอนิเมแนวนี้...
ก็บอกตามตรงเลยว่า มันไม่มีทางฝึกได้หรอก
มันมีแต่คำที่ไม่ได้ใช้ในชีวิตประจำวันน่ะสิ
คำที่ได้ยินจนฝังหัวก็คือ 「食ってやる」 (ข้าจะกินเจ้า) ใช่ไหมล่ะ
食う(kuu) เนี่ย มันไม่ใช่คำสุภาพ สำหรับผู้หญิงมันก็ไม่โอหรอก
สรุปก็คือ แค่ประดับความรู้ ไม่ได้นำไปใช้ได้น่ะ (ﾉ_･｡)
เหมือนตอนดูคุโรชิซึจิพวกคำว่า 「魂」(วิญญาณ) 「命令」(คำสั่ง)
ถึง 「命令」(meirei)จะมีโอกาส(อันน้อยนิด)ได้ใช้
แต่「魂」(tamashii)เนี่ยมันเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
อีกเรื่อง ว่าด้วยเรื่องความฝัน 「夢」
เป็นคนที่ฝันแล้วจำได้ว่าฝันอะไรเยอะอยู่พอสมควร
ซึ่งหลายเรื่อง(ใช้คำว่าทั้งหมดจะเหมาะกว่า)จะเป็นแบบแฟนตาซีน่ะ
แล้วที่ฝันบ่อยๆก็คือโดนตามล่า หรือว่าโดนไล่ตาม อะไรที่เกี่ยวกับไล่ตามจับตัวเทือกนั้น
อย่างล่าสุดเมื่อเช้า(เพราะตื่นมาแล้วนอนต่อ)ก็ฝันว่าอยู่ที่โรงเรียนหนึ่งที่กว้างมากๆ
แล้วไปทำอะไรก็ไม่รู้ล่ะ ทำให้โดนตามจับตัว
เราก็วิ่งหนี วิ่งๆๆๆๆๆ แล้วแฟน...誰や！！恋人がないのに！ใครฟระเราไม่มีแฟนซะหน่อย
แล้วแฟนเราก็เป็นห่วง พวกนั้นตามล่าพ่อเราด้วย...พ่อเราไม่อยู่กับเรานานแล้วแท้ๆ (- -")
พ่อเราหนีออกไปนอกโรงเรียน เราเป็นห่วงพ่อมาก เราก็หนีไปด้วย ตามหาพ่อไปด้วย
จนแฟนเราตามไป แล้วบอกเราว่าพ่อเราหนีไปนอกโรงเรียน
ตอนนั้นเราก็หนีไปทางนอกโรงเรียนเพื่อให้เจอพ่อเรา
แต่ว่ามันกว้างมากเราก็ออกไม่ได้เสียที เราพลาดท่าให้พวกนั้นอยู่ครั้งนึง
มันพาเรามาที่ห้องนอนพวกมัน แต่เราหนีได้ เราก็หนีๆๆๆๆ พยายามหนี วิ่งไปรอบโรงเรียนเลย
จนแฟนเราโทรมาบอกเราว่าพ่อเราปลอดภัย เขาจะกลับมาที่โรงเรียนเพื่อช่วยเรา
ให้เราซ่อน เราอยากเจอแฟนเรามากๆ ตอนแรกที่เราจะหนีออกจากโรงเรียนได้แล้ว
เราก็กลับมาในโรงเรียน ตอนนั้นเราสลัดพวกนั้นหลุดแล้วด้วย
แต่ก็เห็นมันอยู่ไม่ไกลจากที่เรายืนอยู่ แต่มันไม่เห็นเรา
เราก็เลยคิดจะหาที่ซ่อนตัวรอแฟนเรา
เพราะโทรศัพท์เรามีGPSหรืออะไรพวกนั้นน่ะ แฟนเราจะหาเราเจออยู่แล้ว
เราเดินๆ เพื่อไม่ให้มีพิรุธ แต่หมอนั่นจ้องเราแล้ว เราก็เลยวิ่ง
พอเราวิ่งมันก็ตามเรา(เราโง่เนอะ ในฝันเนี่ย)
เราก็คิดว่าเราจะซ่อนตัวที่ไหนดี ที่ๆใกล้พวกมันที่สุดน่าจะปลอดภัย
เราวิ่งมาถึงทางขึ้นห้องพวกมัน(ห้องพวกมันอยู่ชั้นสอง) เราคิดว่ามันคงมีที่ให้เราซ่อนตัวได้
เราเลยวิ่งขึ้นไป สำรวจ แต่ไม่มีที่ให้เราซ่อนได้เลย เราเลยจะเปลี่ยนที่ซ่อน
แต่เราเจอหมอนั่นที่วิ่งตามเรามาก่อน มันอยู่ข้างล่าง ในขณะที่เรากำลังจะลง
หมอนั่นพูดกับเรา "ดีจัง เธอมาหาถึงห้องเลย"
เราก็เลยตกใจ กลับหลัง แล้วปีนขึ้นหลังคา วิ่งไปหลบที่บ้านข้างๆ(มันสุดเขตโรงเรียนตรงห้องพวกนั้น)
เราจะปีนกลับเข้ามาในโรงเรียนเพื่อหนีและรอแฟนเรา
แต่ว่าจะปีนขึ้นหลังคา เรากระโดดคว้ากระเบื้องที่ยื่นออกมา แต่มันหักคามือเราเลย
เราก็เลยมองซ้ายมองขวา เจอห้องๆนึง เลยตัดสินใจไปหลบในห้องนั้น
ในใจคิด "ไม่ไหวแล้ว อาริซาดะ ช่วยด้วย"
แล้วเราก็ตื่น
...
..
.
「ありさた」って誰！？！？！
นี่แหละความฝันอันไร้แก่นสารของเรา
PS.อาริซาดะของเรานี่เป็นผู้ชาย ผมยาว ท่าทางน่าเกรงขามอยู่ มีความเป็นผู้นำ รอบคอบ
ในฝันนี่วิ่งยังกับโอลิมปิก...
แล้วโรงเรียนที่อยู่มาตลอด12ปี พวกกับมหาวิทยาลัยอีก4ปี...
ไม่มีที่ไหนเลยที่มันพูดได้ว่า "ใหญ่" น่ะ = =
皆さんこんにちは
昨日
私は日本からSMEの会社の課長とあいました。
先生がおもしろくてやさしいと思います。
でも、早く話して
あまり分かりませんから
話しませんでした。 ｡ﾟ(T^T)ﾟ｡
先生は色々ことを教えて
有り難かったです。
私は日本の会社で働きたいから
いっしょうけんめいがんばると思います。
じゃ (^-^)ノ~~
เมื่อวานนี้ ที่สถาบันมีคนญี่ปุ่นมาล่ะ
เป็นประธานบริษัทแบบที่เป็น SME ที่ญี่ปุ่นอ่ะ
ได้คุยด้วยล่ะ
แต่แบบว่า เขาพูดเร็วไปนิด
Translate ไม่ทัน เลย...โอ้ววววว ไม่เข้าใจ พูดอะไรคะท่าน (￣□￣；)
เอ๋อไปเลยอ่ะ
เพราะงั้นก็เลยใบ้กิน ไม่ได้พูดอะไรทั้งสิ้น
ไว้อาลัยให้ตัวเอง ไปทำไมก็ไม่รู้ไม่ได้พูดเลย (ฮา)
แต่ได้ฟังก็ดีนะ ได้รู้อะไรหลายๆอย่าง
แม้ญี่ปุ่นของเราจะกระท่อนกระแท่นมากก็เถอะ
รู้สึกขอบคุณเขามากจริงๆที่ยอมเสียเวลาคุยกับเราเยอะแยะ
อ่อ ได้เจออดีตนายกฯของญี่ปุ่นด้วยล่ะ อะไรประมาณนั้น
ท่านบอกครั้งหน้านะ จะเอาการ์ตูนมาให้ ฮ่าๆ
แต่ต้องอ่านหนังสือที่ท่านเอามาให้ครั้งนี้ใหม่หมดก่อน (w＿－；
ประเด็นคือ มันเป็นภาษาญี่ปุ่น และเป็นวรรณกรรม
ชาติไหนจะอ่านจบล่ะนั่น
แปลบล็อคดาราต่อไปดีกว่า
แต่ถ้าติสต์ขึ้นมาอาจจะไปหยิบมันมาอ่านซักเล่ม
ปัญหาอยู่ที่คันจินั่นแหละ
เฮ้อ
ช่วงนี้กรอบมากเลย เที่ยวไป2วันจนสุดๆ
แถมมีเรียนวันเสาร์อีก
ปกติแค่5วันก็ไม่มีเงินเก็บแล้ว
อยากไปเชียร์น้องๆ The Treize เต้นวันเสาร์นี้มาก
แต่เลิกเรียนซะ 4 โมงเย็น ไม่ทันแหงๆ อดเลย (´□｀｡)
อยากเจอน้องๆมากมายอ่ะ
ชักยาว ไปดีกว่า
Bye (^-^)ノ~~