日本サバイバル〇
-จริงๆการไปญี่ปุ่นครั้งนี้ เป็นโครงการณ์ในฝันของเด็กที่ชอบเจร็อคทุกคนเลยก็ว่าได้
ว่าอยากไปจะไปญี่ปุ่น ไปดูไลฟ์จริงๆของวงที่ตัวเองชอบซักครั้งนึงในชีวิต
แน่นอนไอ้จิก็มีฝันนี้อยู่ในหัวมานานนนนนนมากแล้วเหมือนกัน ตั้งแต่เกลย์....(นานมากจริงๆ55)
แต่เริ่มจะเป็นรูปเป็นร่าง(แบบจริงจัง)ก็ตอนอลิส9นี่แหละ /ช้าได้อีก -*-
-แพลนจริงๆ ตั้งใจจะไปตั้งแต่ปี2008 แต่สงสัยเพราะเป็นปีชงพอดี+ย่างเข้าเบญจเพศด้วยมั้ง
เลยเจออุบัติเหตุตั้งแต่ต้นปี แถมผ่าตัดใหญ่ไปอีก1
เลยได้รับประกาศิตจากทั่นแม่ว่าห้ามขยับเขยื้นร่างกายแบบหักโหมเป็นเวลา1ปีเต็ม
(แม่รู้ได้ไง ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าจะไปไหน ^^)
พอเลื่อนครั้งนึง ก็เลยเป็นโรคเลื่อนมาเรื่อยๆ
จนต้นปลายปี09 เข้าปี10นี่แหละ ที่เริ่มกลับมาปัดฝุ่นโครงการณ์ใหม่
เห็นว่าเลื่อนมานานแล้ว + กับลางสังเห่าแปลกๆว่าให้รีบไปซะ(ก่อนที่มันจะโคตรดังไปมากกว่านี้)
ก็เลยกะว่ารอดูตารางทัวร์อีกทีนึงแล้วค่อยตัดสินใจก็แล้วกัน
เพราะใจจริงอยากไปเที่ยวกับแฟนคลับมากกว่า
เรื่องของเรื่องคือนู๋อยากคุยกับโทระอ่าาาาา T^T
-พอเข้า10ก็ได้แต่เกลือกกลิ้งไปมา เงินเก็บก็ร่อแร่ๆ มีแต่ออกไปลั้ลลาๆเฝ้าสตาร์บั้คส์มันเกือบทุกอาทิตย์ 55+
แต่หลังจากจบทัวร์ต้นปีก็เหมือนสายฟ้าฟาด!!! ตารางทัวร์อันแสนยาวเหยียดก็มาเสิร์ฟถึงที่
แพลนที่เคยคิดไว้ในใจว่าจะไปช่วงเดือน7หรือ8 เพราะคิดว่าจะมีไลฟ์+เที่ยวกับแฟนคลับ ก็กลับหามีไม่ -*-
หลังจากเห็นตารางทัวร์มารธอนแล้ว
ตอนแรกก็ว่าจะไปเดือน8นะ ยอมเจอร้อนดีกว่าเจอฝน /ชีวิตนี้ไม่ถูกกับฤดุฝนที่สุดแล้ว (หรือเราจะเป็นแมวจริงๆ?)
หรือไม่ก็เดือน10ไปเลย จะได้ยืดช่วงเก็บเงินได้อีกหน่อย
แถมได้ดูกาเซ็ทควบไปด้วยแน่ๆ ไม่ว่าเดือน8หรือ10
แต่ตารางทัวร์พิฆาตก็หาได้ปราณีไม่ จัดไลฟ์วันที่17เดือน9มาให้อย่างจัง
เขาลงทุนจัดให้เราซะขนาดนี้ ไอ้จิจะกล้าเลื่อนไปเดือนอื่นได้อีกหรือ /เตะตูดเสือด้วยความโมโห
-ปีที่แล้ว ตั้งแต่เห็นตารางทัวร์ออกมา เรียกได้ว่าความเครียดค่อยๆทะยานเลเวลอัพเลยทีเดียว
ดีที่ตัวเองไม่ได้เป็นไมเกรน ไม่งั้นคงปวดหัวไมเกรนตายก่อนที่จะได้เจอโทระแหงมๆ เหอ เหอ
มันเครียดx100 x1000เลยนะ
เครียดทุกๆด่านที่ต้องพยายามผ่านไปให้ได้ที่ละก้าว
+ไหนจะเดินทางต่างประเทศครั้งแรก แถมคนเดียวอีกต่างหาก
ต่างจังหวัดคนเดียวยังไม่เคยไปเลยเหอะ อาจหาญมากๆ
+ไหนจะเรื่องตั๋วคอนฯที่แสนวุ่นวาย (จริงๆก็วุ่นวายทุกเรื่องอะ)
+ไหนจะเงินเก็บกองทุนที่จะเอาไว้ไปงานนี้อีก (เรื่องนี้สำคัญสุดๆเลย)
ก็เอาไปถลุงแล้วถลุงอีก เรียกได้ว่าแทบไม่มีเหลือติดบัญชีเลยก็ว่าได้
+ไหนจะเรื่องขอวีซ่า ที่มีคนขู่นักหนา ว่าวีซ่าญี่ปุ่นขอยากติดท็อป3
ยิ่งไปครั้งแรก เป็นผู้หญิง ไปคนเดียว <<ผ่านมาได้ไงเนี่ย 555+
+ไหนจะ.....(จะไหนจะทำไมนักหนาเนี่ย?) ฝ่าด่านอรหันต์ทั่นแม่
ด้วยเหตุผลทุกประการที่ว่ามา ซะไพ้จนถึงทุกวันนี้ ว่าแม่ยอมให้ไปจริงๆ(ได้ไงเนี๊ย)
+ไหนจะเรื่องจิปาถะที่จะต้องตามมาอีกล้านเจ็ด11แสน ทั้งเรื่องที่พัก ทางไปไลฟ์เฮ้าส์ วิธีการขึ้นรถไฟ บลาๆ
นั่นสิ ผ่านมาได้ยังไงเนี่ย /มอบโล่ห์ให้ตัวเอง
-จริงๆแล้วในหลายๆเรื่องที่ว่ามา จะไม่ยุ่งยาก(x100,1000)เลย ถ้าคุณมีเงินมากพอ
เชื่อซาร่าซ์สิจอร์จ 5555+
-เรื่องใหญ่เรื่องแรก คือการหาตั๋วคอนฯให้ได้
ถึงคุณจะเป็นFCของพีคัง แต่ก็ใช่ว่าจะซื้อตั๋วได้ง่ายๆ เพราะค่ายนี้กวนบาทาได้โล่ห์
ต้องจ่ายผ่านไปรษณีย์เท่านั้น แน่นอน ไปรษณีย์ไทยคงส่งไปไม่ถึง XD
มีตัวช่วยอยู่2ทาง เบสิค
คือ....
1.หาญาติโกฯที่อยู่ที่นู่นให้ช่วยซะ
2.ใช้บริการจากเวปออนไลน์จิปาถะ มีจริงๆนะเออ อยากรู้ติดต่อหลังไมค์ได้^^
แต่ข้อ2.ต้องเสียค่าบริการ20% และไม่รับประกันว่าจะได้ตั๋วแน่นอน
จริงๆต่อให้คนรู้จักทำให้มันก็ไม่รับประกันเหมือนกันนั่นแหละ
ถ้าเกิดไลฟ์วันนนั้นมีคนอยากดูมากผิดปกติ ก็ต้องจับฉลากผู้โชคดีกันไป
(แต่ไลฟ์วันเกิดโทระไม่ยักกะต้องจับฉลากแฮ๊ะ หมายควายว่าไงเนี่ย? XD)
-ถึงข้อสองเหมือนจะต้องจ่ายเงินแพงกว่าปกติ
จิเลือกข้อ1.ไป (โชคดีว่ามีเพื่อนอยู่ญี่ปุ่นพอดี และเขาก็เต็มใจช่วยจัดการให้)
แต่ถ้าใครจะเลือกข้อ1. พึงสังวรด้วยว่าญาติเรามันซื้อตั๋วคอนฯภาคพิสดารแบบพีคังเป็นมั๊ย? 555+
คือตั๋ววงปกติภาคธรรมดา มันเดินไปกดที่ร้านสะดวกซื้อได้เลยไง
แต่นี่เวอร์ชั่นFC เลยต้องพิเศษตั้งแต่การซื้อตั๋วกันเลยทีเดียว-*-
เพราะถ้าทำไม่เป็น ค่าโทรศัพท์ที่เราต้องคุยทำความเข้าใจกันเนี่ย เผลอๆมากกว่าค่าชาร์ต20%ที่ว่านั่นอีกนะ หึหึ
(แน่นอน ไอ้จิโดนมาแล้วทุกอย่างที่ว่ามา)
แถมช่วงนั้นคอมที่บ้านก็ไม่มีใช้ ต้องวิ่งรอกไปกลับบ้านแม่เกอร์ทุกวัน...เกือบเป็นอาทิตย์!!
หมดตัวตั้งแต่ยังไม่ได้แตะปท.มันเลยงานนี้ T^T
หลังจากสั่งซื้อตั๋วไปแล้วก็ต้องมานั่งรอลลุ้นอีกเกือบ2เดือน ว่าเราจะดวงงดีได้ตั๋วรอบที่เราต้องการมั๊ย?
ถ้าไม่ได้ก็ต้องไปแย่งชิงกันในวันที่เริ่มเปิดขายรอบสามัญชนอีก
ซึ้งไอ้จิก็โชคดีมาก 4รอบที่เลือกไปได้ทั้งหมด ^o^ .....รอดตัวไปอย่างหวุดหวิด
เพราะกะว่าถ้าไม่ได้2ใน4 หรือภ้าไม่ได้รอบวันเกิดโทระ ก็จะเปลี่ยนใจไปดูรอบบุโดกังทันที!!
-เรื่องใหญ่เรื่องที่2 การเตรียมตัวขอวีซ่า
ข้ามการทำหนังสือเดินทางไปนะ เพราะแค่มีบัตรประชาชน+เงินอีก1พันก็ได้มาแระ
(ข้องใจถามคนแถวนี้ได้ 555+)
ขั้นนี้ก็ถ้าใครบ้านรวย แบ๊กกราวดีก็คงไม่ต้องมีอะไรน่าวิตกกังวลแต่อย่างใด
แต่บ้านเค้ายาจกซูอ่ะ เลยทำให้วิตกเยอะอยู่
สเตจเม้นของตัวเองก็ยังไม่มี ขืนเอาพาสบุ้คของตัวเองไปยื่นนี่โดนตีกลับแน่นอน
เงินเข้าออกกระปิดกระปอยมาก แถมน้อยอีกต่างหาก (ฮา)
เรื่องที่คิดว่าโชคดีของตัวเองคือทั่นแม่เป็นข้าราชการ (ข้าราชการหรือพนง.เงินเดือน2หมื่นขึ้นไม่ไม่ต้องยื่นสเต้จเม้นก็ได้)
และตัวจิเองก็ยังมีสถานะเป็นนศ.อยู่ 2ข้อนี้เลยทำให้เบาใจไป50%
ติดก็ตรงที่ว่า ไปครั้งแรก เป็นผู้หญิง(ถึงแม้จะหน้าเหียก) และไปคนเดียว
ก็เลยพานิคกันไปตามระเบียบ
ตอนไปยื่นเอกสารเลยแยะเป็นพิเศษ ไอ้จิยัดตั้งแต่ตารางทัวร์ยันบัตรFCให้ไปด้วยแม่มเลย ฮาาาา
ตอนไปยื่นก็รอพิจารณาเอกสารนานอยู่นะ แต่คิดว่าที่ผ่านมาได้ ก็คงเพราะองค์ประกอบที่ว่ามาทั้งหมดด้วยแหละมั้ง
เพราะข้อที่ตัวเองพานิคมันก็จะเป็นเหตุที่ทำให้ไม่ผ่านด้วย แต่เราสามาถตอบคำถามเขาได้หมด
คือต่อให้ไปครั้งแรกและคนเดียว แต่เราพูดได้ และมีเหตุผลชัดเจนในการไป
ตอนรอพิจารณานี่หัวใจแทบจะออกมาวิ่งเล่นในสถานทูต ส่วนคนไปด้วยนี่นั่งเล่นTap Tapอย่างเมามัน 555
แต่ก็ไม่นานเวอร์นะ ทุกอย่างเป็นระบบ และไวกว่าที่คิดเยอะมาก
และวีซ่าก็ผ่านในบัดดล!!!
เกือบจะกรี้ดออกมาตอนที่จนท.เรียกไปรับใบฟังผล
คือถ้าเขียนไว้ในใบฟังผลเลยว่าวันไหน และ+ค่าวีซ่าไปแล้วนี่ก็แปลว่าผ่านแล้วละ
ลั้นลาที่สุดในรอบหลายเดือนตั้งแต่่เห็นตารางทัวร์เลยก้ว่าได้^^
เอาเข้าจริงๆก็ไม่ยากอย่างที่คิดนะ อย่างที่บอก ถ้าบ้านใครแบ๊กกราวดีก็สบายเลย
-เรื่องใหญ่เหรื่องที่3 การหาที่พัก และแผนที่การเดินทางไปแต่ละจุดหมาย
เรื่องนี้ก็พาเอาเครียดสิวขึ้นไปหลายอยู่ เหนื่อยมากกกกกก
สายตาสั้นอีกหลายกันเลยทีเดียว
ด้วยความงบน้อย ที่พักต้องหาแบบที่ถูกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ต้องได้ตามที่ต้องการด้วย
คืออยากได้ห้องเดี่ยว ไม่มีห้องน้ำในตัวไม่เป็นไร แต่สภาพต้องไม่เก่ามาก(นู๋กัวผี)
มีแอร์ และต้องใกล้สถานี เดินทางสะดวก
(เริ่มเยอะละ-.-)
เลือกหานานมาก 18ล้าน มาลงตัวเอาอีตอนอีก2อาทิตย์จะบินนี่แหละ -.-"
คือต้องจำแนกคีย์เวิร์ดให้ได้108นะ มันกว้างมาก ไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน
เพราะโดยส่วนใหญ่ที่เห็นลงตามหนังสือ หรือรีวิวที่คนไปมาก็จะค่อนข้างหลายตังค์อยู่ (บอกแล้วว่างบน้อยจริงๆ)
ถ้าอยากได้ที่พักในเขตชุมชน อาทิ อิเคะฯ บลาๆ ก็จะอัพ+++
แล้วยิ่งไปคนเดียว ถ้านอนห้องเดี่ยวก็จะแพง+++++
ตอนแรกตัดสินใจไปแล้วว่านอนแบบดอร์มก็ได้ จะได้ประหยัดเงิน
แต่คิดไปคิดมา สัมพาแระเราเยอะมหาศาล ใครจะดูแลให้ได้(ว๊ะ?)
(เป็นคนที่ไพรวาซี้สูงรองๆจากโทระชิอีกต่างหาก XD)
ช่วงนั้นพึ่งพาอากู๋ยิ่งกว่าคนในครอบครัวอ่ะ เสิร์ซกันหูดับตับไหม้
แถมต้องหาสำรองคร่าวๆไปก่อนอีกต่างหาก เพราะยังไม่รู้ว่าตั๋วคอนฯจะได้ที่ไหนบ้าง
(หัวสมองจะระเบิด!!!!)
พอเรื่องตั๋วคอนจัดการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว การหาที่พักก็จะลงตัวขึ้นเยอะ
แต่กว่าจะได้ที่ถูกใจ และถูกเงินนี่...... -*-
ตอนนี้เลยโปรฯในระดับนึงไปแล้ว หึ หึ หึ
ที่สำคัญ ถ้ารู้ภาษาญี่ปุ่นจะช่วยเวลาหาได้เยอะมากจริงๆ
เพราะบางโรงแรมถ้าอิงลิชเพจจะคนละราคากับเจแปนนีสเพจนะ(จะบอกให้^^)
ยังไงไปคนเดียว ของเยอะ ก็ควรจะนอนคนเดียวดีที่สุด ซาร่าซ์คอนเฟิร์ม!!
-แผนที่ก็พึ่งพาอากู๋ได้เช่นกัน กู๋เจแปน อีส เดอะ เบสต์!!! 555+
เหนื่อย และ งงมากๆๆๆๆๆ ตอนทำแผนที่ กว่าจะดูออกแต่ละที่
กว่าจะทำเสร็จทั้งหมด จากสถานีไปโรงแรม ไลฟ์เฮ้าส์ บลาๆ
ต้องออกทางออกไหน ออกมาแล้วเดินไปต่อยังไง บลาๆ
ใช้เวลาทั้งหมด1เดือนเต็ม!!
แต่เมื่อไปอยู่สถานที่จริงก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
ไม่มีหลงเลยซักที่ (ไม่นับเอ๋อๆเดินตามชาวบ้านที่โคริยาม่านะ 555)
จิไม่มีเวลาให้เดินหลงได้ทั้งวันไง ไม่มีไอโฟนไว้หาแบบสดๆด้วย
วิธีนี้เลยปลอดภัยและเซฟเวลาที่สุด
ยิ่งถ้าเป็นในโตเกียว หรือเมืองท่องเที่ยวใหญ่ๆจะสบายมากเลยเวลาใช้กู๋
เพราะสามารถมองแบบสตรีทวิวได้เลย ถูกต้อง99% (ยังเคืองเรื่องameba studioอยู่ เลย-1)
-แผนที่พร้อมแล้ว ก็มาจัดการตารางรถไฟกันต่อ
ทริปนี้เหมือนไปทำวิจัยรถไฟญี่ปุ่นมาอะ ขึ้นเยอะมาก หลายแบบด้วย
ไปใช้ชีวิตอยู่บนรถไฟซะมากกว่า50%เลยก็ว่าได้
กว่าจะจัดตารางเวลาในแต่ละวัน เข้ากับตารางรถไฟได้นี่ก็ปวดหัวได้อีก
คิดว่าก็คุ้มกับที่เสียค่าJR RAIL PASSไปอยู่นะ 555+
หมดเรื่องใหญ่ๆรึยังเนี่ย?......
ออ
เรื่องที่ใหญ่ที่สุด(นอกจากเรื่องเงิน) คือเรื่องจะบอกทั่นแม่ว่าไงว่าจะไปญี่ปุ่นนี่ละมั้ง XD
เหมือนง่ายๆ สบายๆ แต่ไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
-จริงอยู่ว่าแม่เคยพูดไว้ตั้งแต่ตอนที่เห็นว่าชอบญี่ปุ่นใหม่ๆ (สมัยสาวๆ 55)
ว่าอยากไปญี่ปุ่นก็ไปสิ แม่อนุญาต แต่ไปเองนะ
จิก็จำคำนั้นมานะ เออ เก็บตังค์ไปเองก็ได้ฟร่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้วหนิ
แต่ตอนที่เริ่มแพลนนี้ตอนแรก(ปี08หรือก่อนหน้านั้น) เคยลองแย๊บๆถามดู
ขนาดตอนนั้นจะไปกับพี่ตัวเองด้วยนะ แต่เจอปย.เด็ดมาว่า "จะไปทำไม!!"
จบข่าว ไม่กล้าพูดไรต่อเลย -*-
ทำให้พานิคมาอีกเรื่องว่าถ้าขอจริงๆ แล้วคุณนายจะอนุญาตเหรอ?
ไม่อยากจะบอกเลยว่า ตอนที่ขอหนังสือรับรองของคุณนายไปขอวีซ่า ก็ยังไม่ได้บอกเลยว่าเอาไปทำไม
(คุณนายก็ช่างใจดียิ่งนััก ขอหนังสือรับรอง วันรุ่งขึ้้นก็เอามาให้เลย ไม่ถามก่อนซักคำ^^)
มาบอกคืนก่อนที่จะไปขอวีซ่านี่แหละ เพราะต้องเตรี๊ยมกันไว้ เผื่อสถานทูตโทรมาถาม 555+
(ช่างกล้ามาอีนี่)
จริงๆก็แปลกใจมาก จนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้ถามนะว่าทำไมถึงยอม
คุณนายอาจจะสงสาร เห็นมันพร้ำเพ้อถึงโทระทุกวันก็เป็นได้ XD
แต่ก็ต้องขอบคุณทั่นแม่มากๆ ต่อให้ไม่เคยช่วยออกความคิดเห็นอะไรเลยก็ตาม
ไม่ช่วยจริงๆนะ ถามอะไรไปให้ช่วยออกความคิดเห็นหน่อย ก็เจอตอบกลับมาว่า
"เรื่องของเธอ อยากไปเองก็จัดการเอง" -*-
ยกเว้นช่วยเอาหนังสือรับรองมาให้ กับให้ยืมเงิน(ส่วนที่ขาด)นี่แหละ (ฮา)
เอาละ ครบถ้วนทุกเรื่องก่อนออกเดินทางแล้วละมั้ง? (ขาดเรื่องไหนบอกมาเด๋วจัดห้ายยย)
คราวหน้าจะได้ออกเดินทางกันซะที 555+
ทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามานี้ ก็ได้มาเป็น.....
[2010.09-13-24日本サバイバル]
09.13 BKK-SGN
09.14 SGN-JPN(NRT),Tokyo
09.15 Alice Nine Live @ Koriyama
09.16 Fukuoka,Yokohama
09.17 Alice Nine Live @ Aomori
09.18 Meeting up with friend @ Tokyo
09.19 Alice Nine Live @ Kanazawa
09.20 Alice Nine Live @ Fukui
09.21 Meeting up with friend @ Osaka
09.22 Meeting up with friend @ Tokyo
09.23 THE KIDDIE Live(also event) @ Shibuya AX
09.24 JPN(NRT)-SGN-BKK
ปล.ใครอ่านจบบอกด้วยนะ เดี๋ยวจะตามไปตบรางวัลให้ อิอิ
ว่าอยากไปจะไปญี่ปุ่น ไปดูไลฟ์จริงๆของวงที่ตัวเองชอบซักครั้งนึงในชีวิต
แน่นอนไอ้จิก็มีฝันนี้อยู่ในหัวมานานนนนนนมากแล้วเหมือนกัน ตั้งแต่เกลย์....(นานมากจริงๆ55)
แต่เริ่มจะเป็นรูปเป็นร่าง(แบบจริงจัง)ก็ตอนอลิส9นี่แหละ /ช้าได้อีก -*-
-แพลนจริงๆ ตั้งใจจะไปตั้งแต่ปี2008 แต่สงสัยเพราะเป็นปีชงพอดี+ย่างเข้าเบญจเพศด้วยมั้ง
เลยเจออุบัติเหตุตั้งแต่ต้นปี แถมผ่าตัดใหญ่ไปอีก1
เลยได้รับประกาศิตจากทั่นแม่ว่าห้ามขยับเขยื้นร่างกายแบบหักโหมเป็นเวลา1ปีเต็ม
(แม่รู้ได้ไง ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าจะไปไหน ^^)
พอเลื่อนครั้งนึง ก็เลยเป็นโรคเลื่อนมาเรื่อยๆ
จนต้นปลายปี09 เข้าปี10นี่แหละ ที่เริ่มกลับมาปัดฝุ่นโครงการณ์ใหม่
เห็นว่าเลื่อนมานานแล้ว + กับลางสังเห่าแปลกๆว่าให้รีบไปซะ(ก่อนที่มันจะโคตรดังไปมากกว่านี้)
ก็เลยกะว่ารอดูตารางทัวร์อีกทีนึงแล้วค่อยตัดสินใจก็แล้วกัน
เพราะใจจริงอยากไปเที่ยวกับแฟนคลับมากกว่า
เรื่องของเรื่องคือนู๋อยากคุยกับโทระอ่าาาาา T^T
-พอเข้า10ก็ได้แต่เกลือกกลิ้งไปมา เงินเก็บก็ร่อแร่ๆ มีแต่ออกไปลั้ลลาๆเฝ้าสตาร์บั้คส์มันเกือบทุกอาทิตย์ 55+
แต่หลังจากจบทัวร์ต้นปีก็เหมือนสายฟ้าฟาด!!! ตารางทัวร์อันแสนยาวเหยียดก็มาเสิร์ฟถึงที่
แพลนที่เคยคิดไว้ในใจว่าจะไปช่วงเดือน7หรือ8 เพราะคิดว่าจะมีไลฟ์+เที่ยวกับแฟนคลับ ก็กลับหามีไม่ -*-
หลังจากเห็นตารางทัวร์มารธอนแล้ว
ตอนแรกก็ว่าจะไปเดือน8นะ ยอมเจอร้อนดีกว่าเจอฝน /ชีวิตนี้ไม่ถูกกับฤดุฝนที่สุดแล้ว (หรือเราจะเป็นแมวจริงๆ?)
หรือไม่ก็เดือน10ไปเลย จะได้ยืดช่วงเก็บเงินได้อีกหน่อย
แถมได้ดูกาเซ็ทควบไปด้วยแน่ๆ ไม่ว่าเดือน8หรือ10
แต่ตารางทัวร์พิฆาตก็หาได้ปราณีไม่ จัดไลฟ์วันที่17เดือน9มาให้อย่างจัง
เขาลงทุนจัดให้เราซะขนาดนี้ ไอ้จิจะกล้าเลื่อนไปเดือนอื่นได้อีกหรือ /เตะตูดเสือด้วยความโมโห
-ปีที่แล้ว ตั้งแต่เห็นตารางทัวร์ออกมา เรียกได้ว่าความเครียดค่อยๆทะยานเลเวลอัพเลยทีเดียว
ดีที่ตัวเองไม่ได้เป็นไมเกรน ไม่งั้นคงปวดหัวไมเกรนตายก่อนที่จะได้เจอโทระแหงมๆ เหอ เหอ
มันเครียดx100 x1000เลยนะ
เครียดทุกๆด่านที่ต้องพยายามผ่านไปให้ได้ที่ละก้าว
+ไหนจะเดินทางต่างประเทศครั้งแรก แถมคนเดียวอีกต่างหาก
ต่างจังหวัดคนเดียวยังไม่เคยไปเลยเหอะ อาจหาญมากๆ
+ไหนจะเรื่องตั๋วคอนฯที่แสนวุ่นวาย (จริงๆก็วุ่นวายทุกเรื่องอะ)
+ไหนจะเงินเก็บกองทุนที่จะเอาไว้ไปงานนี้อีก (เรื่องนี้สำคัญสุดๆเลย)
ก็เอาไปถลุงแล้วถลุงอีก เรียกได้ว่าแทบไม่มีเหลือติดบัญชีเลยก็ว่าได้
+ไหนจะเรื่องขอวีซ่า ที่มีคนขู่นักหนา ว่าวีซ่าญี่ปุ่นขอยากติดท็อป3
ยิ่งไปครั้งแรก เป็นผู้หญิง ไปคนเดียว <<ผ่านมาได้ไงเนี่ย 555+
+ไหนจะ.....(จะไหนจะทำไมนักหนาเนี่ย?) ฝ่าด่านอรหันต์ทั่นแม่
ด้วยเหตุผลทุกประการที่ว่ามา ซะไพ้จนถึงทุกวันนี้ ว่าแม่ยอมให้ไปจริงๆ(ได้ไงเนี๊ย)
+ไหนจะเรื่องจิปาถะที่จะต้องตามมาอีกล้านเจ็ด11แสน ทั้งเรื่องที่พัก ทางไปไลฟ์เฮ้าส์ วิธีการขึ้นรถไฟ บลาๆ
นั่นสิ ผ่านมาได้ยังไงเนี่ย /มอบโล่ห์ให้ตัวเอง
-จริงๆแล้วในหลายๆเรื่องที่ว่ามา จะไม่ยุ่งยาก(x100,1000)เลย ถ้าคุณมีเงินมากพอ
เชื่อซาร่าซ์สิจอร์จ 5555+
-เรื่องใหญ่เรื่องแรก คือการหาตั๋วคอนฯให้ได้
ถึงคุณจะเป็นFCของพีคัง แต่ก็ใช่ว่าจะซื้อตั๋วได้ง่ายๆ เพราะค่ายนี้กวนบาทาได้โล่ห์
ต้องจ่ายผ่านไปรษณีย์เท่านั้น แน่นอน ไปรษณีย์ไทยคงส่งไปไม่ถึง XD
มีตัวช่วยอยู่2ทาง เบสิค
คือ....
1.หาญาติโกฯที่อยู่ที่นู่นให้ช่วยซะ
2.ใช้บริการจากเวปออนไลน์จิปาถะ มีจริงๆนะเออ อยากรู้ติดต่อหลังไมค์ได้^^
แต่ข้อ2.ต้องเสียค่าบริการ20% และไม่รับประกันว่าจะได้ตั๋วแน่นอน
จริงๆต่อให้คนรู้จักทำให้มันก็ไม่รับประกันเหมือนกันนั่นแหละ
ถ้าเกิดไลฟ์วันนนั้นมีคนอยากดูมากผิดปกติ ก็ต้องจับฉลากผู้โชคดีกันไป
(แต่ไลฟ์วันเกิดโทระไม่ยักกะต้องจับฉลากแฮ๊ะ หมายควายว่าไงเนี่ย? XD)
-ถึงข้อสองเหมือนจะต้องจ่ายเงินแพงกว่าปกติ
จิเลือกข้อ1.ไป (โชคดีว่ามีเพื่อนอยู่ญี่ปุ่นพอดี และเขาก็เต็มใจช่วยจัดการให้)
แต่ถ้าใครจะเลือกข้อ1. พึงสังวรด้วยว่าญาติเรามันซื้อตั๋วคอนฯภาคพิสดารแบบพีคังเป็นมั๊ย? 555+
คือตั๋ววงปกติภาคธรรมดา มันเดินไปกดที่ร้านสะดวกซื้อได้เลยไง
แต่นี่เวอร์ชั่นFC เลยต้องพิเศษตั้งแต่การซื้อตั๋วกันเลยทีเดียว-*-
เพราะถ้าทำไม่เป็น ค่าโทรศัพท์ที่เราต้องคุยทำความเข้าใจกันเนี่ย เผลอๆมากกว่าค่าชาร์ต20%ที่ว่านั่นอีกนะ หึหึ
(แน่นอน ไอ้จิโดนมาแล้วทุกอย่างที่ว่ามา)
แถมช่วงนั้นคอมที่บ้านก็ไม่มีใช้ ต้องวิ่งรอกไปกลับบ้านแม่เกอร์ทุกวัน...เกือบเป็นอาทิตย์!!
หมดตัวตั้งแต่ยังไม่ได้แตะปท.มันเลยงานนี้ T^T
หลังจากสั่งซื้อตั๋วไปแล้วก็ต้องมานั่งรอลลุ้นอีกเกือบ2เดือน ว่าเราจะดวงงดีได้ตั๋วรอบที่เราต้องการมั๊ย?
ถ้าไม่ได้ก็ต้องไปแย่งชิงกันในวันที่เริ่มเปิดขายรอบสามัญชนอีก
ซึ้งไอ้จิก็โชคดีมาก 4รอบที่เลือกไปได้ทั้งหมด ^o^ .....รอดตัวไปอย่างหวุดหวิด
เพราะกะว่าถ้าไม่ได้2ใน4 หรือภ้าไม่ได้รอบวันเกิดโทระ ก็จะเปลี่ยนใจไปดูรอบบุโดกังทันที!!
-เรื่องใหญ่เรื่องที่2 การเตรียมตัวขอวีซ่า
ข้ามการทำหนังสือเดินทางไปนะ เพราะแค่มีบัตรประชาชน+เงินอีก1พันก็ได้มาแระ
(ข้องใจถามคนแถวนี้ได้ 555+)
ขั้นนี้ก็ถ้าใครบ้านรวย แบ๊กกราวดีก็คงไม่ต้องมีอะไรน่าวิตกกังวลแต่อย่างใด
แต่บ้านเค้ายาจกซูอ่ะ เลยทำให้วิตกเยอะอยู่
สเตจเม้นของตัวเองก็ยังไม่มี ขืนเอาพาสบุ้คของตัวเองไปยื่นนี่โดนตีกลับแน่นอน
เงินเข้าออกกระปิดกระปอยมาก แถมน้อยอีกต่างหาก (ฮา)
เรื่องที่คิดว่าโชคดีของตัวเองคือทั่นแม่เป็นข้าราชการ (ข้าราชการหรือพนง.เงินเดือน2หมื่นขึ้นไม่ไม่ต้องยื่นสเต้จเม้นก็ได้)
และตัวจิเองก็ยังมีสถานะเป็นนศ.อยู่ 2ข้อนี้เลยทำให้เบาใจไป50%
ติดก็ตรงที่ว่า ไปครั้งแรก เป็นผู้หญิง(ถึงแม้จะหน้าเหียก) และไปคนเดียว
ก็เลยพานิคกันไปตามระเบียบ
ตอนไปยื่นเอกสารเลยแยะเป็นพิเศษ ไอ้จิยัดตั้งแต่ตารางทัวร์ยันบัตรFCให้ไปด้วยแม่มเลย ฮาาาา
ตอนไปยื่นก็รอพิจารณาเอกสารนานอยู่นะ แต่คิดว่าที่ผ่านมาได้ ก็คงเพราะองค์ประกอบที่ว่ามาทั้งหมดด้วยแหละมั้ง
เพราะข้อที่ตัวเองพานิคมันก็จะเป็นเหตุที่ทำให้ไม่ผ่านด้วย แต่เราสามาถตอบคำถามเขาได้หมด
คือต่อให้ไปครั้งแรกและคนเดียว แต่เราพูดได้ และมีเหตุผลชัดเจนในการไป
ตอนรอพิจารณานี่หัวใจแทบจะออกมาวิ่งเล่นในสถานทูต ส่วนคนไปด้วยนี่นั่งเล่นTap Tapอย่างเมามัน 555
แต่ก็ไม่นานเวอร์นะ ทุกอย่างเป็นระบบ และไวกว่าที่คิดเยอะมาก
และวีซ่าก็ผ่านในบัดดล!!!
เกือบจะกรี้ดออกมาตอนที่จนท.เรียกไปรับใบฟังผล
คือถ้าเขียนไว้ในใบฟังผลเลยว่าวันไหน และ+ค่าวีซ่าไปแล้วนี่ก็แปลว่าผ่านแล้วละ
ลั้นลาที่สุดในรอบหลายเดือนตั้งแต่่เห็นตารางทัวร์เลยก้ว่าได้^^
เอาเข้าจริงๆก็ไม่ยากอย่างที่คิดนะ อย่างที่บอก ถ้าบ้านใครแบ๊กกราวดีก็สบายเลย
-เรื่องใหญ่เหรื่องที่3 การหาที่พัก และแผนที่การเดินทางไปแต่ละจุดหมาย
เรื่องนี้ก็พาเอาเครียดสิวขึ้นไปหลายอยู่ เหนื่อยมากกกกกก
สายตาสั้นอีกหลายกันเลยทีเดียว
ด้วยความงบน้อย ที่พักต้องหาแบบที่ถูกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ต้องได้ตามที่ต้องการด้วย
คืออยากได้ห้องเดี่ยว ไม่มีห้องน้ำในตัวไม่เป็นไร แต่สภาพต้องไม่เก่ามาก(นู๋กัวผี)
มีแอร์ และต้องใกล้สถานี เดินทางสะดวก
(เริ่มเยอะละ-.-)
เลือกหานานมาก 18ล้าน มาลงตัวเอาอีตอนอีก2อาทิตย์จะบินนี่แหละ -.-"
คือต้องจำแนกคีย์เวิร์ดให้ได้108นะ มันกว้างมาก ไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน
เพราะโดยส่วนใหญ่ที่เห็นลงตามหนังสือ หรือรีวิวที่คนไปมาก็จะค่อนข้างหลายตังค์อยู่ (บอกแล้วว่างบน้อยจริงๆ)
ถ้าอยากได้ที่พักในเขตชุมชน อาทิ อิเคะฯ บลาๆ ก็จะอัพ+++
แล้วยิ่งไปคนเดียว ถ้านอนห้องเดี่ยวก็จะแพง+++++
ตอนแรกตัดสินใจไปแล้วว่านอนแบบดอร์มก็ได้ จะได้ประหยัดเงิน
แต่คิดไปคิดมา สัมพาแระเราเยอะมหาศาล ใครจะดูแลให้ได้(ว๊ะ?)
(เป็นคนที่ไพรวาซี้สูงรองๆจากโทระชิอีกต่างหาก XD)
ช่วงนั้นพึ่งพาอากู๋ยิ่งกว่าคนในครอบครัวอ่ะ เสิร์ซกันหูดับตับไหม้
แถมต้องหาสำรองคร่าวๆไปก่อนอีกต่างหาก เพราะยังไม่รู้ว่าตั๋วคอนฯจะได้ที่ไหนบ้าง
(หัวสมองจะระเบิด!!!!)
พอเรื่องตั๋วคอนจัดการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว การหาที่พักก็จะลงตัวขึ้นเยอะ
แต่กว่าจะได้ที่ถูกใจ และถูกเงินนี่...... -*-
ตอนนี้เลยโปรฯในระดับนึงไปแล้ว หึ หึ หึ
ที่สำคัญ ถ้ารู้ภาษาญี่ปุ่นจะช่วยเวลาหาได้เยอะมากจริงๆ
เพราะบางโรงแรมถ้าอิงลิชเพจจะคนละราคากับเจแปนนีสเพจนะ(จะบอกให้^^)
ยังไงไปคนเดียว ของเยอะ ก็ควรจะนอนคนเดียวดีที่สุด ซาร่าซ์คอนเฟิร์ม!!
-แผนที่ก็พึ่งพาอากู๋ได้เช่นกัน กู๋เจแปน อีส เดอะ เบสต์!!! 555+
เหนื่อย และ งงมากๆๆๆๆๆ ตอนทำแผนที่ กว่าจะดูออกแต่ละที่
กว่าจะทำเสร็จทั้งหมด จากสถานีไปโรงแรม ไลฟ์เฮ้าส์ บลาๆ
ต้องออกทางออกไหน ออกมาแล้วเดินไปต่อยังไง บลาๆ
ใช้เวลาทั้งหมด1เดือนเต็ม!!
แต่เมื่อไปอยู่สถานที่จริงก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
ไม่มีหลงเลยซักที่ (ไม่นับเอ๋อๆเดินตามชาวบ้านที่โคริยาม่านะ 555)
จิไม่มีเวลาให้เดินหลงได้ทั้งวันไง ไม่มีไอโฟนไว้หาแบบสดๆด้วย
วิธีนี้เลยปลอดภัยและเซฟเวลาที่สุด
ยิ่งถ้าเป็นในโตเกียว หรือเมืองท่องเที่ยวใหญ่ๆจะสบายมากเลยเวลาใช้กู๋
เพราะสามารถมองแบบสตรีทวิวได้เลย ถูกต้อง99% (ยังเคืองเรื่องameba studioอยู่ เลย-1)
-แผนที่พร้อมแล้ว ก็มาจัดการตารางรถไฟกันต่อ
ทริปนี้เหมือนไปทำวิจัยรถไฟญี่ปุ่นมาอะ ขึ้นเยอะมาก หลายแบบด้วย
ไปใช้ชีวิตอยู่บนรถไฟซะมากกว่า50%เลยก็ว่าได้
กว่าจะจัดตารางเวลาในแต่ละวัน เข้ากับตารางรถไฟได้นี่ก็ปวดหัวได้อีก
คิดว่าก็คุ้มกับที่เสียค่าJR RAIL PASSไปอยู่นะ 555+
หมดเรื่องใหญ่ๆรึยังเนี่ย?......
ออ
เรื่องที่ใหญ่ที่สุด(นอกจากเรื่องเงิน) คือเรื่องจะบอกทั่นแม่ว่าไงว่าจะไปญี่ปุ่นนี่ละมั้ง XD
เหมือนง่ายๆ สบายๆ แต่ไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
-จริงอยู่ว่าแม่เคยพูดไว้ตั้งแต่ตอนที่เห็นว่าชอบญี่ปุ่นใหม่ๆ (สมัยสาวๆ 55)
ว่าอยากไปญี่ปุ่นก็ไปสิ แม่อนุญาต แต่ไปเองนะ
จิก็จำคำนั้นมานะ เออ เก็บตังค์ไปเองก็ได้ฟร่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้วหนิ
แต่ตอนที่เริ่มแพลนนี้ตอนแรก(ปี08หรือก่อนหน้านั้น) เคยลองแย๊บๆถามดู
ขนาดตอนนั้นจะไปกับพี่ตัวเองด้วยนะ แต่เจอปย.เด็ดมาว่า "จะไปทำไม!!"
จบข่าว ไม่กล้าพูดไรต่อเลย -*-
ทำให้พานิคมาอีกเรื่องว่าถ้าขอจริงๆ แล้วคุณนายจะอนุญาตเหรอ?
ไม่อยากจะบอกเลยว่า ตอนที่ขอหนังสือรับรองของคุณนายไปขอวีซ่า ก็ยังไม่ได้บอกเลยว่าเอาไปทำไม
(คุณนายก็ช่างใจดียิ่งนััก ขอหนังสือรับรอง วันรุ่งขึ้้นก็เอามาให้เลย ไม่ถามก่อนซักคำ^^)
มาบอกคืนก่อนที่จะไปขอวีซ่านี่แหละ เพราะต้องเตรี๊ยมกันไว้ เผื่อสถานทูตโทรมาถาม 555+
(ช่างกล้ามาอีนี่)
จริงๆก็แปลกใจมาก จนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้ถามนะว่าทำไมถึงยอม
คุณนายอาจจะสงสาร เห็นมันพร้ำเพ้อถึงโทระทุกวันก็เป็นได้ XD
แต่ก็ต้องขอบคุณทั่นแม่มากๆ ต่อให้ไม่เคยช่วยออกความคิดเห็นอะไรเลยก็ตาม
ไม่ช่วยจริงๆนะ ถามอะไรไปให้ช่วยออกความคิดเห็นหน่อย ก็เจอตอบกลับมาว่า
"เรื่องของเธอ อยากไปเองก็จัดการเอง" -*-
ยกเว้นช่วยเอาหนังสือรับรองมาให้ กับให้ยืมเงิน(ส่วนที่ขาด)นี่แหละ (ฮา)
เอาละ ครบถ้วนทุกเรื่องก่อนออกเดินทางแล้วละมั้ง? (ขาดเรื่องไหนบอกมาเด๋วจัดห้ายยย)
คราวหน้าจะได้ออกเดินทางกันซะที 555+
ทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามานี้ ก็ได้มาเป็น.....
[2010.09-13-24日本サバイバル]
09.13 BKK-SGN
09.14 SGN-JPN(NRT),Tokyo
09.15 Alice Nine Live @ Koriyama
09.16 Fukuoka,Yokohama
09.17 Alice Nine Live @ Aomori
09.18 Meeting up with friend @ Tokyo
09.19 Alice Nine Live @ Kanazawa
09.20 Alice Nine Live @ Fukui
09.21 Meeting up with friend @ Osaka
09.22 Meeting up with friend @ Tokyo
09.23 THE KIDDIE Live(also event) @ Shibuya AX
09.24 JPN(NRT)-SGN-BKK
ปล.ใครอ่านจบบอกด้วยนะ เดี๋ยวจะตามไปตบรางวัลให้ อิอิ