015 : Something I hate..
อารมณ์ค้างจากเมื่อวาน
คือ เราไม่เข้าใจ..
เรื่องแค่นี้ไม่เชื่อใจเราขนาดนั้นเลยหรอ ?
เราไม่ชอบคนแบบนี้เลยนะ
เรารับปากแล้ว เราก็ทำให้อยู่แล้ว
เธอไม่เชื่อใจเราขนาดนั้นเลยหรอ
รู้ว่าเผื่อไว้อ่ะ ก็ดี.
แต่แบบนี้มันเกินไปนะ ;(
เราอุตส่าห์เดินแทบตายหาให้พวกเธอ
เราไม่ได้เว่อร์ ไม่ได้อยากอะไรกับเธอมาก
แต่เราเสียความรู้สึก..
เมื่อวานเราเดินรอบสยาม
กว่าจะได้เสื้อดีๆ ไม่แพง มาให้พวกเธอ
แม่เราอุตส่าห์พาเราไป
รองเท้าก็กัดเท้าแม่ เราก็สงสาร.
ตอนแรกเรากะจะซื้อตัวละสามร้อยให้พวกเธอด้วยซ้ำ !
แต่เราก็เกรงใจ กลัวว่ามันจะแพงไป..
หรือมันถูกไปล่ะ ?
เราหมดไปเกือบพัน กับเสื้อให้พวกเธอ
ถึงมันจะไม่ได้มีราคาแพง แล้วก็มียี่ห้อหรูๆก็เถอะ
เราเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้พวกเธอแล้ว ,
แค่เรายังไม่ทันได้โทรไปบอก..
เราก็เหนื่อยนะ เราเพิ่งกลับมาจากบ้าน
เดินจนถึงเย็น กลับถึงบ้านก็สี่ทุ่ม ห้าทุ่ม
เราไม่มีเวลาโทร !
แถมโปรโมชั่นบ้าๆ ในมือถือนี่
มันหักเงินเราไปตั้งหลายบาท !
เรากะจะโทรหาเธอในวันนี้
แต่มันก็ไม่ทันแล้ว
เราอยากถามว่า
"ถ้าเธอเชื่อใจให้เรามาซื้อ..
แล้วเธอจะซื้อใหม่เพื่ออะไร ?"
เราบอกแล้วว่าเราจะซื้อให้
แล้วนี่อะไรอ่ะ ?
"ก็บีไม่โทรมาบอก"
"ก็เราไปซื้อมาแล้ว"
ก็.. ก็ .. ก็ !
เราเบื่อจะฟังแล้ว..
ต่อไปเราจะไม่รับปากใครอีก
เราเสียความรู้สึก !
คือถ้าเสื้อทั้งหมด เธอจะเอาให้เพื่อนคนอื่นอะนะ
เธอก็ไม่ต้องเอาของเราละกัน
ของที่เราอุตส่าห์ไปเลือก ไปเดิน มาให้.
เรารู้ว่าบางคนอ่านแล้วแบบ
อาจจะว่าเราเว่อร์
แต่ถ้าเธอไม่มาเป็นแบบเราเธอคงไม่รู้
ว่ามันน่าโมโหแค่ไหน :(
ฉันเกลียดคนแบบนี้
อารมณ์ค้างจากเมื่อวาน
คือ เราไม่เข้าใจ..
เรื่องแค่นี้ไม่เชื่อใจเราขนาดนั้นเลยหรอ ?
เราไม่ชอบคนแบบนี้เลยนะ
เรารับปากแล้ว เราก็ทำให้อยู่แล้ว
เธอไม่เชื่อใจเราขนาดนั้นเลยหรอ
รู้ว่าเผื่อไว้อ่ะ ก็ดี.
แต่แบบนี้มันเกินไปนะ ;(
เราอุตส่าห์เดินแทบตายหาให้พวกเธอ
เราไม่ได้เว่อร์ ไม่ได้อยากอะไรกับเธอมาก
แต่เราเสียความรู้สึก..
เมื่อวานเราเดินรอบสยาม
กว่าจะได้เสื้อดีๆ ไม่แพง มาให้พวกเธอ
แม่เราอุตส่าห์พาเราไป
รองเท้าก็กัดเท้าแม่ เราก็สงสาร.
ตอนแรกเรากะจะซื้อตัวละสามร้อยให้พวกเธอด้วยซ้ำ !
แต่เราก็เกรงใจ กลัวว่ามันจะแพงไป..
หรือมันถูกไปล่ะ ?
เราหมดไปเกือบพัน กับเสื้อให้พวกเธอ
ถึงมันจะไม่ได้มีราคาแพง แล้วก็มียี่ห้อหรูๆก็เถอะ
เราเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้พวกเธอแล้ว ,
แค่เรายังไม่ทันได้โทรไปบอก..
เราก็เหนื่อยนะ เราเพิ่งกลับมาจากบ้าน
เดินจนถึงเย็น กลับถึงบ้านก็สี่ทุ่ม ห้าทุ่ม
เราไม่มีเวลาโทร !
แถมโปรโมชั่นบ้าๆ ในมือถือนี่
มันหักเงินเราไปตั้งหลายบาท !
เรากะจะโทรหาเธอในวันนี้
แต่มันก็ไม่ทันแล้ว
เราอยากถามว่า
"ถ้าเธอเชื่อใจให้เรามาซื้อ..
แล้วเธอจะซื้อใหม่เพื่ออะไร ?"
เราบอกแล้วว่าเราจะซื้อให้
แล้วนี่อะไรอ่ะ ?
"ก็บีไม่โทรมาบอก"
"ก็เราไปซื้อมาแล้ว"
ก็.. ก็ .. ก็ !
เราเบื่อจะฟังแล้ว..
ต่อไปเราจะไม่รับปากใครอีก
เราเสียความรู้สึก !
คือถ้าเสื้อทั้งหมด เธอจะเอาให้เพื่อนคนอื่นอะนะ
เธอก็ไม่ต้องเอาของเราละกัน
ของที่เราอุตส่าห์ไปเลือก ไปเดิน มาให้.
เรารู้ว่าบางคนอ่านแล้วแบบ
อาจจะว่าเราเว่อร์
แต่ถ้าเธอไม่มาเป็นแบบเราเธอคงไม่รู้
ว่ามันน่าโมโหแค่ไหน :(
ฉันเกลียดคนแบบนี้