กลับมาหวีดกันอีกแล้ว
สรุป blog นี้น่าจะมีแต่ GOT7 เป็นแน่แท้
จากครั้งที่แล้วที่หวีดมากมายว่าการได้ขึ้นไปเล่นเกมกับ GOT7 ชีวิตติ่ง
แต่แล้ว ก็มาเจอสิ่งที่มากมายกว่า คือเป็นผู้โชคดีได้ถ่ายรูปเซลฟี่กับยูคยอม GOT7
นูน่าก็คิดนะ ว่ายูคยอมน่าจะรักนูน่ามาก มาทั้งเอส ทั้งถ่ายรูปเลย ฮือๆ นูน่าก็รักหนูนะลูก
เข้าเรื่องดีกว่า
รอบนี้เราไปดู GOT7 Japan Tour 2017 ที่บูโดกัน
ไปถึงก่อนวันคอน 1 วัน (คอนวันที่ 21-22/12/17)
วันที่ไปถึงก็ไปหาซื้อซีดี เพื่อจะเอาการ์ดไปทัชน้องในวันที่ 23/12/17
ตอนแรกวาดฝันไว้ว่าจะทัชทุกคนเลย เพราะการ์ดที่ได้ทัชจะเป็นทัชแบบ 1 ต่อ 1
ถ้าเราได้การ์ดใครก็จะได้ทัชคนนั้น
เริ่มต้นการซื้อ ตอนแรกซื้อไป 4 แผ่น ไม่ได้การ์ดทัชเลย
จากที่วาดฝันว่าจะทัช 7 คน ความฝันก็ค่อยๆหดหาย ฮ่าๆ
เลยซื้อบั้มอีก ได้การ์ดทัชยองแจมา 1 ใบ เลยพอก่อน ลองไปหาซื้อที่ร้านอื่น
มีประกาศแคมเปญซื้อบั้มที่หน้า ทุก 1 บั้มจะได้สิทธิ์ชิงการไซน์รูปโพลารอยด์น้องแบบ 1 ต่อ 1
เลยตกลงกันกับเดอะแก๊งค์ว่า เราไปซื้อหน้าคอนกันดีกว่า
จากคอนวันแรก บอกได้เลยว่าล้มละลาย
ทั้งซื้อซีดี ซื้อของหน้าคอน ไหนจะซื้อคูปองจับฉลากอีก (สมัครสมาชิกโมบายมาแล้วขอเล่นให้คุ้ม)
บอกได้เลยว่าความจนเข้าครอบงำกันไปอีกนานแสนนาน ฮ่าๆ
คอนรอบนี้จัดที่บูโดกัน แหล่งเก่าเราเลย แต่ก่อนสิงอยู่ที่นี่ ดูคอนเสิร์ต w-inds. ทุกปี (หมายถึงสมัยที่อยู่ญี่ปุ่น)
นี่ที่นั่งวันแรก (21/12/17) อยู่บนดอย
อยากได้กลับบ้าน แต่คงขนกลับลำบาก ฮ่าๆ
นี่วันที่สอง (22/12/17) ก็ยังอยู่บนดอยอยู่ดี ฮ่าๆๆ
ตอนจบคอนมีประกาศเจแปนทัวร์รอบหน้าต่อเลยค่ะ
ร้องไห้หนักมาก อยากสมัครสมาชิกรายปีหลังจากจบคอน แต่คนสมัครเยอะมาก
เลยไปเสี่ยงดูวันพรุ่งนี้แล้วกัน ว่าเค้าจะมีให้สมัครมั้ย
วันนี้น้องสาวเรา ได้ไซน์ยูคยอมด้วย แต่เรานกบินรอบหัวเลย ฮ่าๆ
ถ้าถามว่าซื้อบั้มไปเท่าไหร่ต่อคน ที่คอนกับก่อนคอนนี่น่าจะเกือบ 20 บั้มค่ะ
อ่อ แล้วก็มีการประกาศแคมเปญเพิ่ม คือซื้อบั้มหน้างานทัช ทุก 1 บั้มมีสิทธิ์ลุ้นถ่ายรูปเซลฟี่ 2 ช็อตกับน้องๆ เมมเบอร์ละ 10 ผู้โชคดี
และ ผู้โชคดีสำหรับส่งน้องอีก 200 คนค่ะ (ถ้าจำไม่ผิด)
ไปวันที่ 23/12/17 เลยแล้วกันเน้อะ
หลังจากซื้อซีดีกันอย่างหนักหน่วง
ผลที่ได้คือ มาร์ค 1 ยองแจ 6
แต่ถามว่าพอมั้ย ไม่ค่ะ ซื้อซีดีกันอีก วันนี้
พอไปถึงก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ เราไปสมัครสมาชิกรายปี
สต๊าฟใจดีมาก ช่วยกรอกข้อมูลสมัครแบบทีละข้อเลย
ต้องขอบคุณเพื่อนคนไทยที่ให้ยืมที่อยู่ในการสมัคร
ต่อไปก็จะได้จองตั๋วคอนรอบแรกที่เค้าให้จองแล้ว เย่
เดอะแก๊งค์อีก 3 คนไปต่อแถวซื้อซีดี
ส่วนเรารออยู่หน้าบูธชิงโชค ยังไม่ถึงคิวที่ซื้อซีดีเลย บั้มเวอร์ถูกสุดหมดจ้า (น้ำตาจิไหล) เงิบเลยจ้า เลยสั่งเอายูนิตมาร์คเจบี กับยูคแบมไปอย่างละแผ่น (เพราะซื้อจินยองกับยองแจไปแล้ว)
แล้วน้องสาวก็ถาม เอาแค่นี้จริงดิ เลยบอกเอาบั้มดีวีดีมาด้วย สรุปซื้อมาเพิ่มอีก 3 แผ่น พอได้ใบชิงโชคก็ไปกดชิงโชค
ขออธิบายการชิงโชคนิดนึงนะคะ คือเค้าจะให้เรากดปุ่มในไอแพด กด start กับ stop จะมีรูปหมุนๆ (ใครเคยกดของเอส เหมือนๆกันเลย) จะมีรูปเมมเบอร์แล้วก็คำว่า sorry (ซึ่งเราคุ้นกับคำนี้มาก เพราะได้มาเกือบ 20 รอบ)
กดรอบแรก Sorry แล้วก็เดินออกมาหยั่งเชิงดูคนอื่น แล้วก็ได้ยินเสียงสั่นกระดิ่ง ก๊องแก๊ง เลยไปกดอีกรอบ Sorry มาอีก เหลือใบสุดท้ายยืนดูลาดเลาจนเห็นว่ายองแจหลุดไป 2 คน เดอะแก๊ง 2 คนใบชิงโชคหมดแล้ว ก็เลยมองว่าจะกดอะไรดีระหว่างส่งน้องที่มี 200 คน (ซึ่งมีโอกาสได้มากกว่า) กับถ่ายรูป ที่มี 60 คน แต่ก็คิดว่า ถ้า 2 คนนกไปแล้ว ก็นกเป็นเพื่อนกันนี่แหล่ะ เลยไปกดถ่ายรูป ตอนเข้าแถวรอกด เราก็ยกมือไหว้ แล้วก็พูดว่าขอให้ได้หน่อยเถอะ มีสต๊าฟดูแลบูธชิงโชค 3 คน ผู้ชาย 2 ผู้หญิง 1 กดกับผู้ชาย 2 คนไปแล้ว รอบสุดท้ายนี่ไปกดกับผู้หญิง ยังรู้สึกดีใจว่า ดีจัง ได้กดครบทุกคนเลย
ตอนกด ปกติจะเล็งว่าควรหยุดตอนไหน แต่เล็งไปหลายรอบก็ยังไม่ได้ซะที ก็เลยไม่เล็งมันละ ก็ยืนดูรูปหมุนๆไป กะว่า จัสติน บีเบอร์มาอีกแน่ๆ (Sorry) กำลังจะเดินหนีแล้ว รูปหยุดที่ยูคยอม แม่เจ้า ยืนเหวอเลย สต๊าฟหันมามองว่าได้ สั่นกระดิ่งแสดงความยินดี นี่ก็ยังอึ้ง เหวออยู่แล้วไปถามเค้าด้วยนะ ว่านี่ได้จริงเหรอ ความตกใจ สติหายไป จนสต๊าฟเอาบัตรมาให้ ก็ยังรับแบบงงงง สต๊าฟขำใหญ่ สงสัยหน้าเหวอจัด เดินออกมาหาเดอะแก๊งแล้วบอกว่าได้ ตื่นเต้นกันใหญ่ ตอนแรกพยายามหาแลกยองแจ แต่สุดท้ายก็ไม่แลกละกัน ยูคเลือกพี่แล้ว พี่จะไม่ทิ้งน้อง(มโนไปอีก)
หลังจากนั้นก็ไปทัช (เมื่อไหร่จะเจอยูคซักทีเนี่ย) เรามีทัช 7 ใบ มาร์ค 1 ยองแจ 6 เลยเริ่มต้นไปทัชมาร์คก่อน เดินเข้าไปทัช
แตะมือ 1 ครั้งพร้อมพูด สวัสดีค่ะ มาร์คก็สวัสดีครับกลับมา พร้อมกับยิ้มหวานใส่
โอ๊ย ตะมุตะมิ น่ารักจริงๆ ยิ้มแบบ ตาเป็นสระอิเลยอ่ะ ฮือ ห่อกลับบ้านๆ
เสร็จแล้วไปทัชยองแจต่อ แต่เลือกใช้ทัช 1 ใบ เพราะอยากเข้าหลายๆรอบ
ตอนเดินเข้าไป ฮือ ยองแจใส่แว่น ยิ้มหวานใส่ นากน้อยของพี่
อ่อ คือสต๊าฟไม่ให้เอาอะไรห้อยคอเลย เราเลยต้องเอาชักกี้ห้อยกระเป๋า
แล้วยังไม่ได้เอาของยองแจออกมาเลย ห้อยมาร์คอยู่ เลยไม่ปิดกระเป๋าให้น้องเห็นตุ๊กตานากที่เอามา
ตอนทัชก็สวัสดีค่ะ ยองแจไป น้องก็สวัสดีครับกลับมา โอ๊ย น่ารักแรง คนนี้ก็อยากห่อกลับบ้าน เสร็จแล้วก็ไปวนอีก
แต่ด้วยงงงงกับที่ถ่ายรูปว่าจะเอายังไง อะไรกี่โมง แล้วทัชเสร็จจะโดนไล่ออกไปข้างนอกให้โชว์บัตรเข้าโซนทัชอีกที
แต่ประตูจะปิดตอนบ่าย 3 เลยคิดว่าไม่น่าจะได้กลับเข้ามาอีก เลยทัช 5 ใบเลย ต่อแถวเพื่อเข้าไปทัชยองแจอีกรอบ
ถ้าเราใช้ 3 ใบขึ้นไป เราจะได้ตีมือ(?)น้องตามจำนวนใบที่เราใช้ นี่ก็จัดไป 5 ใบรวดเลย แล้วกะจะออกไปนั่งกับน้องอีกคนข้างนอก
ตอนเข้าไปสต๊าฟก็บอกยองแจว่า 5 ครั้ง ก็ไปยืนอยู่ข้างหน้าน้อง ยิ้มหวานใส่อีกแล้ว โอ๊ย ทำหน้าแบบนี้ พี่เขินจนทำอะไรไม่ถูก
สุดท้ายเลยได้แค่พูดสวัสดีค่ะอีกรอบ แล้วก็แตะมือยองแจช้าๆ น้องก็โยกหัวตามจังหวะที่แตะมือ สต๊าฟนับครั้งที่แตะ 1 2 3 4
แต่ครั้งที่ 4 เราแตะมือยองแจแช่นาน สต๊าฟนับ 5 เฉยเลย แล้วก็เชิญเราออก
เราก็งงงง แต่ก็เดินออก แต่เหมือนยองแจนับยังไม่ครบ น้องก็โอ๊ะ ใส่ แล้วก็มองตามมา
เราก็หันไปโอ๊ะ น้องทำหน้างงงงมองเราผ่านช่องระหว่างพนังกั้นห้องและสต๊าฟที่ยืนอยู่แล้วก็ยิ้มให้
เราก็เลยโบกมือให้น้อง คือคนก่อนหน้าเราก็ทัชไม่ครบ เหมือนจะได้เดินมาทัชอีกทีอ่ะ แต่เราไม่ได้อ่ะ น้องเลยงงมั้ง
แต่น้องโอ๊ะใส่ก็พอใจแล้ว น้องมีความใส่ใจแฟนๆนี่แหล่ะ น่ารักมากๆ ยิ่งใส่แว่นยิ่งน่ารัก
พอทัชเสร็จก็ค้นพบว่าเค้าให้พวกที่ยังเหลือบัตรทัชวนอยู่ในนี้ต่อได้ คือเปิดช่องให้อ่ะ
แล้วก็งงว่าสรุปตัวเองควรไปอยู่ตรงไหน เพราะเหลือถ่ายรูปอีก เลยไปถามสต๊าฟ เค้าให้กลับเข้าข้างใน
แต่พอไปคุยก็บอกให้ออกไปรอข้างน้อง งงงวย สับสน สรุปออกไปรอข้างนอก เพราะร้อนฮีตเตอร์ 555
ถึงช่วงยูคยอมแล้ว เย่ๆๆๆๆ สต๊าฟให้มาเข้าแถวรอถ่ายรูปเรียงตามลำดับ เราได้ลำดับที่ 4 แล้วเค้าก็พาไปยืนรอหน้าห้องที่ไปทัช เด็กๆไปเปลี่ยนชุด เลยกลายเป็นคนละชุดกับตอนทัช ระหว่างรอก็เห็นแบมแบมเดินผ่านไปห้องตัวเอง
แล้วห้องยูคอยู่ข้างห้องยองแจ แล้วยองแจก็ร้องเพลงยูนิตตัวเองขึ้นมา คิดไปคิดมาเหมือนยองแจจะร้องเพลง flash up ไม่ใช่ この胸に (Kono mune ni) แฮะ ฟังท่อน 消せない想いの中を (Kesenai omoi no naka o) แล้วรู้สึกจำเหตุการณ์ได้ (ระลึกชาติหรืออะไร) ฮือออออ ได้ฟังเสียงสดโดยไม่ผ่านไมค์ โชคดีอะไรปานนั้น ดีใจอ่ะ ม่านที่ปิดห้องยูคแง้มอยู่นิดนึง เลยได้เห็นยูคใส่ที่คาดผมเขากวาง โอ๊ย ใจสั่นไปอี๊ก งื่อๆๆๆ ธีมคริสต์มาสไง พ่อกวางเรนเดียร์ของพี่
เค้าไม่ให้เอาของเข้าไปเลย ตอนถ่ายรูป ให้ไปแต่ตัว อดเอาของไปอ้อล้อใส่น้องเลยอ่ะ สต๊าฟให้เข้าไปถ่ายรูปทีละคน แล้วก็ออกมา ใช้เวลาไม่ค่อยนานหรอกให้ถ่าย 2 รูป พอถึงคิวเราเข้าไป เราก็พยายามมองหาน้องก่อนเลย จนจำไม่ได้ว่ามีใครอยู่ในห้องบ้าง ถ้าจำไม่ผิด มีการ์ด1 สต๊าฟ3 หรือ 2 นะ สติหลุด55
พอเห็นยูค โอ๊ยลูก หล่อมาก ขาวเป็นหลอดไฟ ให้เจอใกล้ๆกี่ทีก็ไม่เคยชิน แล้วยิ้มหวานใส่ขนาดนั้น นี่ไม่เป็นลมไปก็เก่งแล้ว งื่อ น้องทักเป็นภาษาญี่ปุ่น เราเลยสวัสดีค่ะไป เท่านั้นแหล่ะ สวัสดีครับกลับมาพร้อมยกมือไว้ แล้วน้องก็โอบถ่ายรูปแรก (คือรูปที่ได้มานั่นแหล่ะ)
พอถ่ายรูปแรกเสร็จ กำลังจะหาท่าถ่ายรูปที่สอง แต่สต๊าฟเปลี่ยนกล้อง ไม่รู้ฟิล์มหมดหรืออะไร เลยมีโอกาสอันน้อยนิดไ้ด้คุยกับน้อง บทสนทนาคือคุยกันเป็นญี่ปุ่น เลยบอกน้องไปว่าขอบคุณที่เลือกเราเข้าทีมตอนงานเอส แล้วน้องก็โอ๊ะ กลับมาแล้วก็บอกว่าขอบคุณคับ แล้วก็จะถ่ายรูปที่สอง
คือไม่รู้จะทำท่าไหนดี ก่อนเข้ามา พี่คนไทยที่มาบอกกอดได้ก็กอดเลย ยูคอ่ะน่ารัก น้องให้กอดอยู่แล้ว สต๊าฟไม่ให้ทำเดี๋ยวเค้าห้ามเอง 555 เลยรวบรวมความกล้ากอดน้องถ่ายรูป ด้วยหมายมั่นปั้นมือว่าจะได้สองรูปแน่ๆ 555 ถ่ายเสร็จสต๊าฟก็ไล่ออกนอกห้อง ขยันไล่จริงๆ เราเลยหันไปพูดบ๊ายบายและโบกมือ
แล้วน้องก็พูดบ๊ายบายกลับพร้อมโบกมือให้ ยิ้มหวานมากอี๊ก ตาเป็นสระอิเลย งื่อ เอ็นดู แล้วก็มายืนต่อแถวหน้าห้องรอรับรูปพอน้องถ่ายรูปกับคนสุดท้ายเสร็จ รอพักนึง น้องก็โผล่มือมาบ๊ายบาย คือน่ารักมากอ่ะ แล้วสต๊าฟก็เอารูปมาให้คนละ 1รูป นี่คือสงสัยว่าใช้อะไรในการตัดสินว่าจะให้รูปไหน นี่คือรูปที่ดีที่สุดแล้วเหรอ เราอยากได้อีกรูปนึงนี่นา ฮือ แต่ถ้ารูปนี้ยูคเป็นคนเลือกให้ พี่โอเคค่ะ แต่เอาจริงๆ เค้าควรให้เรา 2 รูปมั้ย เค้าจะเอารูปเราไปทำไรอ่ะ ทิ้งมั้ย เสียดาย กลับมาๆ รับรูปเสร็จสต๊าฟก็เชิญเราออกมา เราก็ไปหาเดอะแก๊ง เม้ามอยกันไป จบอีก 1 วันที่อยู่กับ GOT7
นี่คือรูปที่ได้มา น้องขาวมากจนเราโดนแซวว่าถ่ายกับสแตนดี้ ฮ่าๆ
นี่ก็เป็นการอยู่กับ GOT7 3 วัน ที่สนุกสนานมากๆ คอนเสิร์ตสนุก ได้ฟังเพลงที่น้องเอาไปร้องนอกประเทศญี่ปุ่นไม่ได้ 55 แล้วได้ฟังทุกเพลงที่ชอบ นี่แบบแฮปปี้มาก การได้อยู่กับเดอะแก๊งที่ชอบอะไรเหมือนกัน ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ร่วมเหนื่อย ร่วมเสียเงิน นี่แหล่ะ สนุกสุดๆ
อากาเซ่ญี่ปุ่นที่รู้จักกันก็น่ารัก ใจดีกันทุกคน แล้วที่รู้จักนี่แบบมีแต่คนสวยๆน่ารักๆ แล้วแบบคอยช่วยทุกอย่างทั้งเรื่องตั๋ว เรื่องสมัครแฟนคลับ โชคดีที่ได้อยู่ในด้อมที่มีแต่คนใจดี ไม่ใช่เฉพาะญี่ปุ่น อากาเซ่ไทยที่รู้จักก็ใจดีทุกคนเลย ขอบคุณ GOT7 ที่ทำให้เราได้รู้จักคนดีๆเยอะขนาดนี้