１５日の日曜日に２５年前の女性同級生５人が集まった。
場所はタイのラッチャダーにある Esplanade （ここは日本の銀だこが売っているよ）
皆、本当にあまり変わらないなあ。
仲良しのNさんはジーンズに大き目の黒いシャツ。
ハードに働いたのか前ほど顔は曇った感じだが四十歳後半にしては良いと思う。
Pさんは大人しく、あまり目立たない人だったが今はスタイルも良いし、顔色も良い。
だが家庭問題でちょっと寂しいそうな感じがした。
ボーイぽいPさんは今でもそのイメージだが信じられないほど３人の子供の母。
料理などてかける良い主婦だ。
「わさび」のレストランの誰の目にも気にせず大声で話したり笑ったりして楽しかった。
で、昔話が始まった。
รวมเพื่อนสาวต่างวัยในสมัยเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยกันที่ญี่ปุ่นได้ 5 คน
นัดกันที่ แอสพลานาด ว้ววววแต่ละคนไม่ค่อยเปลี่ยนไปสักเท่าไร
เพื่อนซี้รุ่นพี่ พี่น.ยังสุดเท่กับยีนส์ขาม้า และเสื้อตัวหลวมสีดำ
แม้หน้าตาจะไม่สดใส จากการทำงานหนัก
แต่สำหรับหญิงสาววัย40ตอนปลายก็ยังดูดีเสมอ
พี่พ.ยังขาวอวบอิ่ม ผิวหน้าสวยงามและที่สำคัญหุ่นดี
ไม่รู้พี่เค้ามีปัญหาไรป่าว แบบพูดน้อยไปหน่อย และดู
เหมือนกลุ้มๆหน่อยนึง 
พี่ก.คนนี้สิไม่เปลี่ยนยังคงเอกลักษณ์ไว้เสมอ
รุ่นน้องบ.ก็เหมือนเดิมทุกอย่าง ไซด์อย่างเดี่ยวที่ออกข้างอย่างสมส่วน
ลูกสาว ลูกชายคนนี้ทั้ง 3 เรียนที่เดี่ยวกับลูกสาวเราเลยได้เจอกัน 
หลักการพูดคุยหัวเราะคลื้นเคลงกันอย่างออกรสชาดและไม่เกรงใจ
สายตาใครๆทั้งสิ้น เราก็เริ่มคุยกันถึงความหลัง.......
