santaecigのブログ -2ページ目

santaecigのブログ

ブログの説明を入力します。

เพราะชอบพอในแบบของใคร ก็เป็นพวกของมันไม่มีแบบแผนสู่สุคติตัว

อย่าฝืนความคิดรัก ถ้ามันหามิได้

ปราศจากประโยชน์อะไรที่จะคบใครสักคนเพียงเนื่องจาก อยากจะมีใครสักคน

อย่าชิงสุกก่อนห่าม

เพราะบุรุษที่ไม่รู้จักหนักแน่นอดกลั้นเพื่อถนอมหญิงสาวที่รัก

แสดงว่าคีรีไม่ไหวรักประสกหรอก เค้ารักใคร่ชอบพอตัวเองมากกว่า

อย่าแลกตัวเองเพียงเพื่อให้ไศลมารักใคร่ชอบพอ เพราะจะทำได้เร็วๆ นี้

วันนึงประสกจะรู้สึกกระป้อกระแป้เพราะความรักใคร่ชอบพอ ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง

อย่าคลั่งไคล้ในรสชาติของความรักใคร่ชอบพอ เสียจนหลงลืมชีพประจำวันของตนเอง

หรือเสียความเป็นส่วนตัว

 

ขาที่พร้อมมูลจะอยู่กับลื้อโดยที่คุณไม่ต้องกลายอะไรในชีวันเลย

ขาที่พร้อมจะเดินหน้าตาเมื่อคุณรุดหน้า

ปราณีที่พร้อมจะล่าถอยไปกับอุปการะ

สมาชิกที่ไม่ยอมให้เอ็งเดินตามส่วนหลัง ขอพ่างเดินเคียงข้างหรือนำหน้า

มนุษย์ที่ไม่บังคับให้ท่าน ทำอะไรในแบบที่เธอไม่หลงใหล

บุคคลที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์ และให้เกียรติ ความเกื้อกูล

...นั่นแหล่ะ คือขาที่ชอบพอคุณจริง.....

จงถนอมกล่อมเกลี้ยงสัตว์สองเท้าเหล่านี้ไว้ อย่าเปลื้องให้เขาไปจากแก..

เพราะมึงจะอาดูรหากนกเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี

ที่เหมาะสมจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น

นรชาติที่รักใคร่ชอบพอมานพที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน.

ชีวะคนคนนึงจะมีมานพที่รักใคร่ชอบพอคุณจริงทะลุทะลวงมาสักกี่ปุถุชน

ใครที่บอกว่ารักแก แล้วขวนขวายจะเปลี่ยนลื้อ

ดึงเอ็งให้ย่างก้าวยอมทางของภู

คีรีไม่ได้มลักประสกจริงหรอก...เขารักตัวเอง

จงเชื่อในโชคชะตา

จงเชื่อในเหตุการณ์ที่เอาพาความรักมาให้

จงเชื่อว่าในโลกานี้ไร้เส้นขนาน

อย่าบอกว่าไม่รักใคร่ชอบพอ ถ้าไม่สามารถสบตาสิงขรอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่องเจตได้

อย่าบอกว่ารักใคร่ชอบพอ ถ้าลื้อไม่รู้สึกวูบวาบช่วงอยู่ใกล้ๆ

อย่าบอกว่าไม่รำลึกถึง ถ้า หัวอกไม่อาจเลือน

อย่าบอกว่าอาลัยอาวรณ์ ถ้า เพิ่งไปจากกันไม่ถึง1นาที

อย่าทิ้งความรู้สึกของประสกไว้กับสมัยก่อน

อย่าได้คิดว่าสมัยก่อนไม่มีวันหวนคืน

อย่าถวิลว่าไม่มีรุ่งขึ้น

อย่าเข้าหม้อบทเรียนของเมื่อวาน

ทุกชีวิตินทรีย์ยังมีความใคร่อยู่ราบ

 

 

จงปลดเปลื้องให้ชีวันดำเนินต่อไป..วันนึงถ้าชีวะหวนคืนมาสู่ทางสายก่อนที่เจนทำให้

 

 

คุณมีความสุขระหว่างเคลื่อนในแต่ละสาวก้าว..จงอย่าเดินหนเลี่ยงมันไปอีก

 

เพราะเล็กนักที่หนทางสายเดิมยังคงสภาพเดิมเพื่อรอให้เธอเดินสวนกลับมา..

ลองย่างเท้าต่อไปสิ..บางทีประสกอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีพ

ในเส้นทางที่ความเกื้อกูลเคยเดินย่ำเลี่ยงมันไปก็ได้...