Say "Hi!" to my "Dim Light" world -2ページ目

Say "Hi!" to my "Dim Light" world

Me.Lifestyle.Food.Book.and more

อยู่ดีๆ ตอนดึกคืนนึงก็อยากได้กลิ่นวานิลลาหอมๆในห้องอะ
เลยคิดว่าจะไปซื้อเทียน キャンドル พอดีวันนี้ว่างเลยชวนแตงโมไปพารากอน
จริงๆก็เดินดูหลายยี่ห้อ ไปดูDonna Changมาด้วย
หอมมาก แต่ใหญ่และราคาแพง เลยไม่สู้ดีกว่า เราเองก็เพิ่งจะเคยมีฟีล
จะอโรมากับเค้า เดี๋ยวกลิ่นไม่เวิร์คแล้วจะแย่
สุดท้ายเลยได้ยี่ห้อนี้มาแบบบังเอิญๆ

Say "Hi!" to my "Dim Light" world

โฮมแกลลอรี่....วานิลลา .....
(แต่ทำไมจุดแล้วได้กลิ่นไส้เทียนไหม้)ガーン เสียใจอะ


หลังจากนั้นก็เดินดูเรื่อยๆในพารากอน พอดีผ่านเชลฟ์นึงมีอันนึงวางโชว์อยู่
Say "Hi!" to my "Dim Light" world











มันน่ารักมากกกกกกกกกกอะ สีสวยมาก มีเหลืองเขียวฟ้าชมพูพาสเทล
ราคา1950 บาท ถ้วน ....
ง่ะ ...ไม่เอาก็ได้... .(/TДT)/

หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทำไร ไปซื้อคริสปี้ครีม
นั่งดูแตงโมกินเครปไอโนะ ซื้อชานม กลับบ้าน 5555
จบไป1วัน ..にひひ

เปลี่ยนสายกีตาร์มาวันนี้ ..guitar
งานช้างมากนะ
ไม่ได้ดีดมาหลายปีมาก สนิมกินหมด เห้อออออออ

เพิ่งมารู้ทีหลัง เดี๋ยวนี้มีสายปลอมด้วยビックリマーク

ให้ตายเหอะ ตกลงที่ซื้อมาของจริงหรือปลอม?


せっかく自分のエレキギターのため買ったのに......
本物じゃないか分からない。残念 (TωT)

Welcome to my "Dim Light" world

เรื่องของเรื่อง ...
คือไปดูคอนเสิร์ตมาน่ะ (อีกแล้ว) สรุปบล็อกนี้จะมีแต่คอนเสิร์ต 5555
ไปอ่านบล็อกของคนหลายคนแล้วขำดี ส่วนมากก็เรื่องคล้ายๆกัน
ตอนแรกกะจะไม่อัพ เพราะแรงไม่มี เหนื่อยมาก
ตอนกลับมาจากคอนจะตายให้ได้ ขาแทบง่อยกันทีเดียว
แต่พอเห็นเค้าอัพ เลยอยากจะทำเก็บไว้ระลึกถึงบ้างเหมือนคอนX JAPAN

Λucifer 10th Anniversary Live in BKK
วงนี้เป็นเจร็อกญี่ปุ่นวงแรกที่ คลั่งอย่างออกหน้าออกตาเป็นเวลา3ปี
และ4ปีที่เหลือได้แต่เก็บเงียบๆอยู่ในใจ เพราะมันหายไปเลย
ข่าวคราวรึก็ไม่มี พอบอกว่าจะรวมตัวครบรอบสิบปี ..นั่นเลย
วินญาณอะไรกลับมาสิงไม่ทราบ 5555555

-ตอนขับรถไปอินดอร์เปิดเพลงลูซิเฟอร์ฟังตลอด เพื่อไม่ให้ตื่นเต้น 55
ไปถึงแล้วไม่ตื่นเต้นหนักเลย คนอย่างแกร่ว 5555 แต่ก็ร็อกกันจริงๆ
พอเปิดให้เข้าไปเลย เข้าไปนั่ง เพราะข้างนอกร้อนมากกกก
คอนก็เริ่ม ..ไม่เลทมาก
(จากประสบการณ์คอนXทำให้คำว่าเลท ตายไปจากสมองแล้ว 555)

ตอนเปิดตัวแต่ละคนค่อยๆเดินออกมาจากความมืด 555
แล้วแบบ ทิ้งช่วงด้วยนะ ลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด
ช่วงของ3คนแรก ซันตะ โทวะ อัตจังติดกัน
แ้ลวอี2คนที่เหลือนี่ นานมากกกกก กะให้คนกรี๊ด รู้ทันหรอก!!!
ยูกิ กับมาโกโตะ ออกมาสุดท้าย

เอาจริงๆคือไม่รู้จะรีพอร์ตอะไรนอกจากความรู้สึกส่วนตัว
ลิสต์เพลงก็จำไม่ได้ คือ ร้องอย่างเดียว บางทีชื่อเพลงก็ต้องใช้เวลานึกสักพักก่อน
ว่ามันเล่นเพลงอะไรวะ...แต่ปากนี่ไปแล้วนะ ร้องได้เฉยเลย 5555

จากการสังเกต คือเราจะหันมองรอบๆฮอลล์บ่อย เพื่อดูว่าเค้าอะไรยังไง
สามารถจำแนกได้คือ
บัตร800-2000 เนี่ย กว่า80% เป็นแฟนเพลงจริงจัง แบบ กูมาแบบเรียล
ส่วนบัตร3000 ล็อกเอกลาง อันนี้100% เป็นตัวจริงเสียงจริงกูตามมา10ปี
ส่วนที่เหลือ คงไม่ต้องจำแนก มาแบบ ฟรีๆ เพลงร้องไม่ได้ กูมาถ่ายวีดีโอไปลงยูทูป

-อันนี้อ้างอิงจากลิสต์เพลงที่เค้าลงๆกันมา เพลงแรก ดาเทนชิบลู
จำได้ว่า ยืนอึ้งไปเลย แบบ มาจริงๆแล้วใช่มั้ย ตบไหล่เพื่อน
ถามว่าถ้าร้องไห้จะแปลกมั้ย..เพื่อนบอก ดูพวกหัวไฟๆก่อน อันไหนแปลกกว่ากัน
หลังจากนั้น อินี่ปล่อยเลย น้ำตา T_T มันคิดถึงจริงๆอะ ร้องไห้ไปร้องเพลงไป
ตลกชีวิต......

- เสื้อผ้าหน้าผมยูกิเต็มสิบเอาไปร้อยล้าน...เปิดไหล่ข้างนึงมาฆ่าแม่ยก *แต่รองเท้าถ้าหลุดโดนหัวนี่มีตาย ส้นหนามาก*

-เราก็ยืนร้องเพลงไปน่ะแหละ อยู่ฝั่งอัตจัง ตาสบตากันประหนึ่งเนื้อคู่
ซึ่งไม่รู้ว่าอัตจังจะเห็นมั้ยนะ คือเราเคยขึ้นไปยืนบนเวทีคอน (ที่ไม่ใช่คอนนี้)
เวลาเล่นดนตรี แสงสี มันจะสาด ทำให้คนบนเวที ไม่เห็นคนข้างล่างมากหรอก
เราก็พยายามร้องๆๆๆ ทุกเพลง ให้อัตจังเห็นว่า เราร้องเพลงอยู่นะ เห็นมั้ย
อัตจังก็ดีดกีตาร์ไป 5555 ไม่สนใจ ก๊ากกก

-ต่อจากนั้นเพลงอะไรช่างมันเถอะ รู้แต่ว่า มาโกโตะนี่ ไม่ไหวละนะ
เปิดมาหัวทรงนั้นนี่แบบ ทำเอาช็อกไปนิดนึง ประหนึ่งอิไฮด์มาเอง

-จำได้ว่า เราชอบเพลง Jealousy มากกกกกกกกกกกกกก
ตั้งแต่คอนลาสไลฟ์ปี2003 ตอนที่โกะมันย่อตัวลงไปหาอัตซึโร่..
ฉันรู้ทันว่าแกจะเล่นช็อตนี้ ในเพลงเดิม เลยสะกิดเพื่อน ให้คอยดู
ปรากฎว่า เห้ยย!!!~มันไม่ย่อตัวว่ะ...............แต่
มันหอมแก้มอัตจังงงงงงงงงงงงงง @#$##!!~แ๊อ๊กกกกก
กรี๊ดกันกระหึ่มฮอลล์....เกิดมาไม่เคยเห็นช็อตวายต่อหน้าขนาดนี้
เจร็อกมันเล่นจริง หอมไปเต็มๆแก้มเลย แก้มอัตจังจะแตกมั้ย????
อัตจังแบบหัวเราะเลย ประมาณว่า กูเสร็จมันไปหนึ่งแล้วสินะ

-หลังจากที่มาโกโตะลองเช็คกระแสด้วยการหอมแก้มอัตจัง แล้วดันได้ผล
มันเอาใหญ่เลยทีนี้ -*- แจกดอกกุหลาบด้วย ตอนแรกเห็น อึ้งอีก
คุ้นๆนะ เหมือนใครน้าาาา
แกเล่นตามรุ่นพี่ในค่ายชัดๆ นิสัยเหมือนกันเลย เอาดอกไม้มาเขวี้ยงเนี่ย
พอดอกไม้มา สงครามเกิด แทบจะเหยียบหัวกันตาย

-หลังจากสงครามดอกไม้ ตามมาด้วยสงครามปิ๊กอัตสึโร่และสงครามปิ๊กยูกิ
สงคนนี้มาทางไหน เฮโล กันไปหมดเลย ยิ่งยูกินะ โห...แจกเยอะขนาดนี้
ปล่อยมาจากเพดานให้กระโดดแย่งกันเองดีกว่า 55555
มันเยอะขนาดพี่แกมีปิ๊กของตัวเองเสียบไว้ที่แอมป์ฝั่งอัตสึโร่อะ
หยิบจากหัวกีตาร์ตัวเองไม่พอ ...หมดแล้วไปหยิบที่แอมป์ต่อ ขาไมค์ก็มี

- เห็นยูกิอเลิร์ท แล้วนึกถึง ตาแก่สุกิโซะ หมุนมันเข้าไป ดีดกีตาร์หมุนตัว
อยากรู้ว่าจะเวียนหัวมั้ย หมุนเยอะมาก หมุนจนกรูจะตาลายแล้ว ยูกิเอ้ยยยย

-เป็นคอนเสิร์ตที่เอมซีด้วยภาษาไทยทั้งคอน อย่างไม่เคยมีศิลปินต่างชาติใดๆเคยทำ
ก๊ากกกก อีโกะนี่เห็นเลย มือเขียนคาตาคานะไว้ ประหนึ่งสักยันต์5แถว
ทีเหลือ มากันเป็นแผ่นเอสี่ ยูกิมันคงขัดใจ ทำเนียนๆอ่านที่พื้นไม่ไหว ดึกแคว่กมาอ่าน
กั่กๆ In Restaurant ไม่ใส่ผักชี....5555555555555555555
จ้ะ พ่อคนหล่อที่สุด แหม พูดมาได้

-คอนนี้การันตีได้ว่า การจ้างครูสอนภาษาไทยของมาโกโตะไม่เป็นผลอะไรเลยจริงๆ
มันพูดไม่รู้เรื่องเล๊ยยยยยยยยยยย เลยยย แบบ ไม่เลยยยย 55555555
ผมรักคุณ สำเนียงยังไง ยังเหมือนเดิม แต่ รู้สึกมีประโยคนึงที่ประทับใจ
น่าจะเป็น "ผมรักทุกคนนะ" อันนี้ แบบ โคตรออกมาจากใจ เสียงชัดด้วย 555

-โทวะพูดไทยชัดที่สุด 7ปีที่แล้วยังไง ตอนนี้ก็ยังงั้น 5555

-ตอนLove & Pain อันนี้ซึ้งจริง ไม่คิดว่าจะได้ฟังแบบสดๆ
กีตาร์โปร่งอัตจัง ยังพริ้ว เผลอๆ พริ้วกว่าเดิม ยอดเยี่ยมมาก

-หลังจากมันเช็คเรตติ้งกันครบวง ก็เล่นต่อ มาโกโตะยังคงไม่หยุดเรียกเรตติ้ง
เพลง LUCY เดินไปฝั่งซ้าย...เอาละ คนรอดู ..ตรงนั้นมันที่ใคร๊...
กอดคอ ....จู๊บบบบ ลงไปที่ผม แถวๆขมับยูกิ.. ก๊อดดดดด
ช็อตนี้ กรีดร้องกันดังกว่า อัตซึโร่อีก..บร๊ะ..อย่างว่า ถ้ามันวาย คู่นี้คงเมน อะ
5555555555555

-Orange เป็นเพลงที่รอดูการเป่า ปิ้วววววว ของยูกิ อิอิ น่ารัก อยากจะจับไปฟัดจริงๆ
-Egovision เพลงส่ายเอวของมาโกโตะมันลูบซะไม่เหลืออะไรให้ลูบแล้วว

-มีคนโยนตุ๊กตามีสีชมพูไปบนเวที..โกะเลยไปแล้ว ยังอุตสาห์เดินกลับมาเก็บ
พร้อมจุ๊บตุ๊กตาให้หนึ่งที เอาไปให้ยูกิจุ๊บหนึ่งที แล้วโยนลงข้างล่างให้คนดู
......แต่มันคนละฝั่งกะที่โยนขึ้นไปให้โว่ยยยยยยยยย
ป่านนี้เจ้าของน้ำตาตกใน -*- กูโยนไปทำไม ??

- ตอนมันลงมาข้างล่างนี่จลาจลย่อมๆ ลงมาทำม้ายยยยยยยยยย ลงแล้วก็ขึ้นไม่ได้ ก๊ากก เพื่อนร่วมวงหัวเราะให้ชีวิตอีโกะที่ปีนแอมป์ไม่ได้

-ปกติ ยูกิจะลีดกีตาร์ก่อน Black Shadow นะ แต่คอนนี้ไม่มี เป็นPoker Faceไปซะงั้น
แต่ก็เยี่ยม ..แบบ สั่นไปถึงโสตประสาท ยูกิ นอกจากจะสวยจิก หนูยังเทพมากเลยลูกเอ้ยยย

-กีตาร์ประสานของยูกิกับอัตจัง ทำให้นึกถึงพาตะกับฮิเดะ...เนียนดี ชอบ

-Regret มาตอนอังกอร์อยู่แล้ว เหมือนที่คิดไว้ แอบอนาถใจ ตรงที่เป็นเพลงเดียวที่คนร้องได้กันกระหึ่ม ทั้งๆที่เพลงอื่นก็เพราะ..ไปฟังมั่งสิโว้ยยย ไม่อยากจะขอบคุณเฮียฮ้อนะจุดจุดนี้ (จำได้ว่าตอนนั้นมีละครเย็นของRSใช้เพลงนี้เป็นตีม เห้ออ)โซโล่ของยูกิแปร่งๆอาจเพราะไม่ใช่กีตาร์ตัวสีขาวมุกแปะตุ๊กแก ตัวเดิม 5555

-พูดถึงกีตาร์ ยูกิเอามาตัวเดียวทั้งคอน ปกติ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา3ตัว
สงสัยขี้เกียจแบก เลยเอา Flying Vมาตัวเดียว แต่เป็น ESP
และแปะลายตุ๊กแก.......(ท่าทางมันจะรักจริง 555555)

-See You เป็นเพลงที่ร้องดังสุด ..สุดชีวิต
ทั้งคอนนี้ ต้องพึ่งยาอม อมไปร้องเพลงไป ก็คนอื่นไม่ร้อง เต้นกันเข้าไป๊!

-จำเพลงไม่ได้ แต่อีโกะมันยังคงไม่หยุดเซอร์วิส....
พยายามจะลวนลามโทวะ อย่างที่ทำกับเหยื่อผู้เคราะร้าย2คนไปแล้ว
แต่โทวะแบบ ..ส่ายหน้า ..*อึ้อ..อย่าสิ ..ลูกเมียกูมีนะเห้ยย*ทำเอาอีโกะล่าถอยไปพักนึง
แต่สุดท้ายมันก็เอาจนได้.....อ้อยยยยยย อีบ้าา 55555
คนข้างล่างมันจะตายเพราะเซอร์วิสแกนี่แหละ
- เกิดเป็นซันตะ มีกลองคุ้มครองพร้อมไม้ คงจะดีกว่า
ไม่โดนลวนลาม ซันตะเหมือนมาตีเป็นแบ๊คให้ซะยังงั้น -*- น่าสงสาร

- ดาเทนชิ เอามาเล่นปิดอีกที..เดบิวต์เพลงนี้ จบก็ต้องเพลงนี้สินะ..

- เพ้อถึงอัตสึโร่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ..กรีดร้อง อยากให้คู่อัตโกะเป็นเมน
55555555555555555 ตัวจริงอัตสึโร่หล่อกว่า รูป มาก มากกกกกกกกกกก

- เกิดสงครามปิ๊กและสงครามไม้กลองอีกครั้ง 5555555 แม่เจ้า มันยังไม่หมดอีกเรอะ
ถ้าซันตะดังประหนึ่งโยชิกิ คงมีไม้มาเป็นถังแล้วเขวี้ยง

- ยูกิดีดปิ๊กไกล (เอี้ยๆ) 555555555 แบบ แรงช้างสาร ฟิ้วว มาถึงกลางฮอลล์ได้
- สุดท้ายแล้ว อะไรมาตกที่เท้า ...มีรูปเพลย์บอย..
กรี๊ดดดดดดดดดด ปิ๊กอัตจัง ....โฮกกก จะร้องไห้

-ตอนกลางคอน โกะโยนขวดน้ำที่กินแล้วมาตรงกลางบล็อกเอ เห็นเลยว่า
กระแทกหัวคนดู น้ำสาดกระจาย ..อิโกะนี่มาซาดิสอีกละ เอะอะโยนลงล่าง

-หลังจากสงครามปิ๊ก สงครามไม้กลอง ..ก็จบด้วยการถ่ายรูปพร้อมกัน
เพราะผจก.ชื่อมาโกโตะ จะถ่ายรูปกะแฟนๆ เลยเรียกช่างถ่ายรูปมาอย่างเร็ว
ถ่้าย3ช็อด ให้พูดว่าดาเทนชิบลู.....ออกมาจะหน้ายังไงฟระ ลงท้ายว่า บลู...อูววววว

- ยูกิผู้ขาวโอโม่ ทำให้เกิดสงครามเสื้อ.....ถอดเสื้อมาโยน
อื้อหือออ เลือดจะพุ่ง ขาว ข๊าว ขาววววววววววววววววว
ข้างล่างตบตีแย่งชิง ...แอบเห็น มีลายเซ็นอีกต่างหาก
*นี่ก็เซอร์วิสอีกคน*

-จบพร้อมความรู้สึกรักที่ยังเหลืออยู่ ฮือออออออออ
- คอนนี้คนที่เพิ่งมา กรีดร้องกับยูกิไปตามๆกัน มาโกโตะดับวูบไปอย่างไม่น่าเชื่อ..
-โกะ..แกเลิกดูดบุหรี่สิ..รับรองหน้าเด้ง ..

- ยูกิกะอัตจังน่ารักถึงขนาดตามไปฟอลโลในทวิตเตอร์..

- ยังคงเพ้อถึงยูกิจนถึงวันนี้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ ไม่เจอมาโกโตะเหมือนขาดใจ
แต่เจอช็อต เอานิ้วสะบัดปลายผมตัวเอง แล้วตาจะค้างตายย
มันสวยไปไหนนนนนนนนนนนนนน

-สปิริตอัตจังคือ ป่วยเปลี้ย เสียงไม่มี แต่ยังพยายามคอรัสในคอน กลับไปญี่ปุ่นแล้วถึงไปโรงบาล งื้ออออ

-ยู กิได้ใจคนเยอะ เฟรนลี่ เห็นบอกให้ทำไรก็ทำ ขอถ่ายรูปก็โอบ ขอจับมือก็ให้ ขออะไรก็ได้ 55555 คนรักเยอะมาก ตอนปี2003 ก็น่ารักขนาดแม่เราชม

-ถ้าเป็นเมื่อ 7ปีที่แล้ว ลูซิเฟอร์คงไม่ได้เดินมาบุญครอง มาโกโตะคงไม่ได้ซื้อเกม ยูกิไม่ได้ไปลิโด้ โทวะคงไม่ได้ไปภูเก็ต

-ขำที่อัตจังทวีต ...ยูกิซามะเมามายกลับประเทศด้วยความมึนๆ ดื่มเยอะมากจริงๆ คนนี้

อะไรก็ตาม ถึงไม่ดังเท่าเก่า แต่ยังรักเหมือนเก่า เผลอๆมากกว่าเดิม...

ขอบคุณจริงๆที่มา ไม่รู้จะสรรหาคำไหน มาทั้งๆที่รู้ว่าโคเรียนมันฟีเวอร์ คนจัดก็ใจป้ำ ขาดทุนยังไงก็เอา..

กราบเลยค่ะ ที่ทำให้ได้ดูคอนญี่ปุ่นดีๆ หลังจากที่มันไม่เคยมีฟีเวอร์มาเลย นับตั้งแต่ทักกี้ซึบาสะจากไป(งืออ)

ルシフェルの皆さん、スタッフの皆さん ありがとうございます。

来てくれてありがとう。。。嬉しかった。。。何よりも


ขอช็อตนี้อีกที ยูทูเพลย์ถ่ายมาฆ่ากัน ..กี๊ดดด


....เมื่อไม่กี่วันมานี้ หยิบคอนเสิร์ต GOD BLESS YOU ~One Night Dejavu~

ของ Luna Sea มาดู นั่งกรีดร้อง แหกปากอยู่คนเดียว จนคนที่บ้าน นึกว่าบ้า

ฮ่าๆๆ คือ สุหงิ นี่น่ารักเกินไปปะ?????

บอกตามตรง ไม่ได้เป็นแฟนคลง แฟนคลับอะไรกับเค้าหรอก

ก่อนหน้านี้ก็รู้จัก ลูน่าซีแค่กระจิ๊ดริด ถ้า X Japan ไม่รียูเนี่ยน ก็คงจะรู้จักแค่นั้นต่อไป

*แฟนคลับลูน่า อย่ามาเตะเรานะคะ 55 *

คือเรา ก็พอรู้มาบ้างประปราย แต่ไม่เคยสนใจแบบจริงจังน่ะ

ก็รู้แค่ว่า เ้ค้าเป็นรุ่นน้องของ X เท่านั้นเอง

ประเด็นสำคัญที่ทำให้สนใจวงนี้มากขึ้น เนื่องมากจาก ซีรียส์เรืื่องนึงที่คนรักลูน่า คงรู้จักกันดีอะ

คือ เรื่ื่อง " 神様、もう少しだけ" ชื่อไทย คือ "อยู่เพื่อรัก"น่ะแหละ.. เพื่อนคนนึง เป็นคนมาไซโค บอกว่า "ต้องดูให้ได้นะ นี่มันลูกชายมึงชัดๆเลย"

ลูกชายชื่อ ฮายาชิ โยชิกิ ที่มีแม่เป็นหมื่นๆคนนั่นล่ะค่ะ :P 』เอาล่ะสิ เราก็ ไปหามาดูจนได้ แม้หนังมันจะสิบปีแล้วก็เถอะนะ

สารภาพว่า ไม่เคยดูหนัง ดูละคร เรื่องไหน แล้วร้องไห้ได้มากเท่าเรื่องนี้เลย ..แบบ ร้องจนตาตุ่ย

ยิ่งดูไป มันยิ่งจี๊ดใจตัวเอง....ดูแล้วเหมือนสะท้อนภาพตัวเองออกมา

ไม่ใช่ว่าเราเป็นเอดส์ เหมือนนางเอกแน่ๆค่ะ แต่ เราเข้าใจความรู้สึกของนางเอกอย่าง มาซากิ

ความรู้สึกที่รักใครคนนึงมากขนาดนั้นน่ะ ...ตอนที่เค้าวิ่งตามรถขึ้นไปบนสะพานลอย

แล้วคลี่ผ้าที่เขียน ว่า I Love Keigo ออกมา..พร้อมๆ กับเพลง I for you เล่นขึ้นน่ะ

เรานั่งตัวแข็งทื่อเลย อยากจะบอก ขนลุกมากกกกก ขนลุกเกรียว มันสุดยอดมากเลยนะ

คือ ถึงแม้ว่าหนังมันจะจบไม่ แฮปปี้ เอนด์ดิ้ง เหมือนเรื่องอื่น แต่ว่า เราประทับใจกับเนื้อหา แล้วก็บทบาท ของเรื่องนี้มากอะ

ที่สำคัญคือ เพลง I For You ก่อนหน้านี้ก็เคยฟัง ฟังแล้วก็ชอบ

แต่พอได้ดูหนัง แล้วกลับไปฟังใหม่ มันอินกว่าเดิมเยอะเลยอะ ดูคนแต่ง แล้วก็เห็นว่า

เป็น Luna Sea..ก็เอ่อ...

คืออยากรู้ว่า คนแต่งจริงๆ น่ะคือใคร เราก็ไปค้นๆ หาดู..อืมมเค้าบอกว่า คือ Sugizo..กัน

ก็..อื้มมมมมมม ตาคนนี้นี่เอง...ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้เราไม่รู้จัก สุหงินะ

เราเคยนั่งแปลประวัติเค้าตอนทำงานให้บอร์ดสกินเลยเป็นผลพลอยได้ ให้รู้จักไปด้วย อ่านประวัติแล้วก็ทึ่งๆดีเหมือนกัน

โดนบังคับให้เล่นไวโอลินแต่เด็ก

...ไม่แปลกใจว่า โตขึ้นมาheจะเก็บกด มาระเบิดกับเพลงRockซะขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆ

แต่ อย่าเพิ่งค่ะ มันไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่ทำให้เรามานั่ง กรี๊ดกร๊าด สุหงิฮาระ ยู ขนาดนี้แน่ๆ

แค่นั้นมันไม่พอหรอก เพราะอยู่มาวันนึง ....ระบุวันไปเลยก็ได้ คือ 28 มีนาคม ปี 2008

....โชคชะตา ก็ทำให้เราได้เจอกัน *กร๊ากกกกกก* ...

อย่างที่แฟนๆ X รู้กันดี ..มันเป็นวันแรก ของคอนเสิร์ตคัมแบ็ค หลังจากหายไปเป็นสิบปีของ X

ตอนนั้นเราทำสงครามกับที่บ้าน จนใหญ่โต เนื่องจากอยู่ดีๆ ก็ได้บัตรคอนเสิร์ตมาอยู่ในมือ

ทั้งๆที่ไม่ได้หวังว่าจะได้เล๊ยยยยยยยย ..ทำให้ดิ้นรนสุดชีวิต ให้ตายฉันก็จะไปย่ะ!!!~

คิดดูว่าทิ้งทุกอย่าง ขนาดวันปัจฉิมที่โรงเรียน เราก็ไม่ไ่ด้ไป เพราะเลือกขึ้นเครื่องบินไปหาผู้ชาย ฮ่าๆ

เป็นอะไรที่ใหญ่โตมากนะ สำหรับชีวิตเด็กเอ็นท์ ที่ ผลเอนท์ก็ยังไม่ประักาศ

แถมกระแดะขอบิดา มารดา ไปดูคอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่นแบบโลนลี่พลาเน็ต..ที่สำคัญใจป้ำ เอาเงินเก็บจ่ายเอง ทั้งค่าตั๋ว ค่าโรงแรม

คิดดูละกัน ไม่รักมาก ไม่ทำนะเนี่ย ...เพราะฉะนั้น การไปญี่ปุ่น ครั้งนั้น ถึงสำคัญกับเรามาก

เพราะมันไม่ใช่ แค่มีตังค์ ก็ไปได้......มันต้องบวกโชคเข้าไปด้วย..มากๆเลยล่ะ

แต่พ่อแม่ก็ไม่ใจร้ายให้เราไปคนเดียวหรอกนะ...พ่วงน้องชาย ผู้แสนจะมีโชคมากกว่า ไปด้วย

เพราะมันอยู่เฉยๆ ก็ได้นั่งเครื่องไปด้วยกัน โดยไม่ต้องจ่ายตังเลยสักแดงเดียว ==!

วันคอนเสิร์ต หลังจากที่รอคุณชายแก เลท แบบไม่เกรงใจแล้ว วินาทีที่เดินเข้าไปในโตเกียวโดม

มันตื่นเต้นมากเลยอะค่ะ นอกจากตื่นเต้นว่า ได้อุ่นแ้ล้ว หลังจากยืนตากลมตากฝนมาหลายชม.

<< กระดาษธรรมดา แต่สำคัญมาก

ส่วนนึงคือ เพราะเราไม่เคยไปดูคอนเสิร์ตที่ต่างประเทศมาก่อน และที่สำคัญ

มันใหญ่ขนาดนั้นอ้ะ......กลายเป็นเราตัวจิ๊ดริ๊ดไปเลย แล้วยิ่งกว่านั้น คือ พอเอาตั๋วที่อยู่ในมือ

ไปเทียบกับแผนผังของคอนเสิร์ตแล้ว.....แทบจะร้องหาพระเจ้าเลยล่ะ......

เราได้ที่ๆฮิเดะยืนอยู่ทุกที แถม ติดทางเดินตรงกลาง ห่างจากเวทีใหญ่แค่4แถว...

แค่นั้น ก็แทบร้องไห้แล้ว

<<< อันนี้แอบถ่ายมาจากมือถือก่อนคอนเริ่ม

พอไฟดับ The Last Song เล่น ไม่รู้น้ำตามาจากไหน ดึงเสื้อน้องไว้มือนึง อีกมือก็เช็ดน้ำตา

สักพักก็รู้สึกอายโทชิจนต้องเอามือปิดหน้าไว้เลย*แม้ว่า โทชิจะมองไม่เห็นเพราะมีม่านบังไว้ก็เถอะนะ* 5555

หลังจากนั้นเราก็สนุกสนานกับคอนเสิร์ตไป ทั้งๆที่ตั้งใจจะไปดูโยชิกิ

แต่ทั้งคอนเสิร์ตเราก็ไม่ได้มองโยชิกิมากขนาดนั้น ยิ่งตอนจะเริ่ม Silent Jealousy

..ไม่ได้มองเลยล่ะ ...เพราะอะไร.....???

ก็ไอ้คนที่มันยืนอยู่ข้างหน้าฉัน นั่นมันใครวะเห้ยยยยยยยยยยยยยยย มาเป็นเงาๆ

เสียงโทชิบอก Sugizo!!!!~ เสีงกรี๊ดดังออกมา ..เรายิ่งจ้องมากกว่าเดิม...นี่น่ะหรอ...นี่ใช่มั้ย ?????

Sugizo ของ Luna Sea ... นึกในใจ ...อืม..จะรอดูฝีมือละกัน

ไม่ใช่ว่าเราเกลียดสุหงิ แต่ ณ วินาทีนั้น คงนึกความรู้สึกเราออกปะ ..

ที่ตรงนั้น มันเป็น ของคนๆ นึงที่เรา ปลื้มมาก ..แล้วถ้าวันนั้นฮิเดะจังไม่จากไป

ที่ตรงที่เรายืน จะเป็นที่ๆจะมองเห็นเค้าได้ชัดที่สุด มองเห็นเค้าได้คนเดียวเลย

แต่วันนั้น คนที่มายืน กลับไม่ใช่ฮิเดะจัง อย่างที่เราเคยเห็นอย่างทุกที

..กลายเป็นผู้ชายคนนึง ซึ่งเราไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย มายืนอยู่ข้างหน้า....

เราก็ได้แต่คิดว่า เค้าจะทำได้ดีแค่ไหนกันนะ เราไม่เคยเห็นสุหงิเล่นดนตรี

เห็นรูปแล้วก็แค่รู้สึกว่าก็หล่อดี ที่สำคัญไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับกับเค้านอกจากที่เคยอ่านเจอเลย

แต่พอได้เห็นเขาเล่นกีตาร์...มันแบบ.....ไม่รู้จะบรรยายยังไง.....ไม่รู้จะบรรยายยังไงจริงๆนะ ....

ก่อนหน้านี้เราไม่เคยรู้สึกว่า มือกีตาร์คนไหนดี คนไหนเก เพราะ สนใจ และ รักแค่ ฮิเดะจังคนเดียว

.....แต่วินาทีที่เห็นสุหงิเล่น เพลงของX ตอนนั้น

ทำเราอึ้งอะ....เป็นผู้ชายที่สุดยอดจริงๆ...คารวะเลย เค้าเล่นผิดรึเปล่าก็ไม่สนใจหรอกนะตอนนั้น

รู้สึกได้อย่างเดียวคือ...ทำไมเก่งจัง ??? แล้วนอกจากที่จะยืนทึ่ง กับการเล่นกีตาร์ของสุหงิแล้ว

ที่สำคัญ เรายังไปยืน ฮา ให้เค้าเห็นด้วย ..คือ สุหงิ จะมีท่าเล่นกีตาร์ที่หลายคนรู้ดีคือ he จะ กรีดกราย สะบัดตัว สะบัดหัว โยกซะ..

เราด้วยความที่ไม่เคยเห็น ..ก็เลยยืนหัวเราะอยู่คนเดียว แล้วก็ยิ้มขำๆ ....

(ตอนนั้นสุหงิคงนึกในใจว่า อีบ้านี่อะไร มาดูคอนแต่ยืนเฉยๆ แล้วขำอยู่ได้)

แต่หลังจากนั้นน่ะสิ จุดไคลแม็กซ์

ด้วยความที่เราจ้องเค้าตาไม่กระพริบ...ตอนนั้นสุหงิ ก็โยกหัวอยู่นั่นแหละ....แต่สายตานี่..

~หันมาสบตากันพอดี..~ %*$@#%$&****!!! ให้ตายเหอะ

.........

ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัว เลย ใบ้กินเลย ใครรู้ตัวว่า สายตาคม เฉียบ ..

อยากให้ลองไปยืนจ้องตากับไอตาบ้าคนนี้ดู...จะแพ้ราบคาบ แพ้อย่างไร้ข้อแม้เลยอะ

.....สาบานว่าไม่ได้คิดไปเอง....แม้มันจะเป็นเวลาไม่กี่วินาที

แต่ตาของ สุหงิ ตอนนั้นอะ....ทำเราตายไปเลยย... คือ..เวลาเค้ามองคนที

เหมือนจ้องลึกเข้ามาในตาเราเลยอะ ถึงไม่ได้เป็นแฟนคลับ ก็ละลายกองอยู่ตรงนั้นน่ะแหละ

....แล้วหลังจากที่ออกมาจากคอนเสิร์ต ยังนั่งนึกเลย คนบ้าอะไรวะเนี่ยยยย....มันเป็นคร๊ายยยยยยย

ชั้นมองโยชิกิ จนแทบจะพรุนไปทั้งตัว แม่งไม่หันมาเลยสักนิด ไม่มี ไม่เลย!!

แต่คอนเสิร์ตครั้งนี้ ได้ใกล้ทั้งโทชิ โบกมือให้พาตะแล้วพาตะก็เห็น

แถมยังสบตากับสุหงิฮาระ!!!~

คือจริงๆ ได้ไม้กลองโยชิกิด้วยแหละ โยนมาใส่มือเลย แต่โดนแย่งไปคาตา*เจ็บแค้นใจ ขอไม่เล่า* T3T

เพราะพอยท์หลักของเรา คือ โยชิกิ แต่กลายเป็นว่า โยชิกินี่ เป็นคนที่ทำให้ความหวังเรา

พังครืนลงมากอง เหมือนตึกถล่มลงมาเลยอะ 5555 ..ดังนั้น คอนนี้ นอกจากจะเดินออกมาด้วยความโมโห อยากจะเตะโยชิกิ

ที่อยู่ดีๆ เป็นลม *การเมือง* นอนแผ่ไปทั้งๆ ทีคนเค้ายังไมไ่ด้ X Jump แล้ว...

เรายังออกมาด้วยความรู้สึก ลอยๆ ว่า สบตากับสุหงิโซะ 555

<หลังเีรา ก็เป็นผู้ชาย2คน แล้วประตูก็ปิด

ตั้งแต่นั้นมาเลยเป็นประเด็น คือ เราก็เคลิ้มๆ พอประมาณ ไม่ได้อะไรมากมาย

พอกลับไทยมาเล่าให้เพื่อนฟังเท่านั้นล่ะ ด้วยความที่มันชอบสุหงิมาก

ถึงขนาดเทิดทูนให้เป็นแม่(?) พอเราเล่าให้ฟัง ก็เลยได้เห็นอาการกรี๊ดบ้านแตก อารมณ์ว่า เมิงเป็นคร๊ายยย ทำไมได้สบตากะ แม่มันด้วย

คือ เค้าไมไ่ด้ตั้งใจนะ...คือ มันก็แค่หันมาป๊ะกันพอดีอ้ะะ~~ซึ่งถ้าอาจเป็นโยชิกิ เราคงเป็นลมไปแทนที่จะมายืนเคลิ้มได้ 55555 ..

แล้ว ที่สำคัญ ถึงคนอื่นจะชอบมาบอกให้ฟังว่า สุหงิดกรีดกราย แรดไม่มีใครเกิน <<อันนี้ เห็นแฟนคลับเค้าเรียกกันเองนะ เราไม่ได้ว่าเลยสักนิดเดียว ฮ่าๆ

อิชั้นขอยืนยัน ด้วยเกียรติที่สุหงิให้มาโดยการสบตาด้วยเวลาอันน้อยนิดนั่น...

คือ สุหงิโซะเนี่ย แมน มากค่ะ คอนเฟิร์ม.....สูงด้วย...หุ่นนี่ ..ผู้หญิงอยากซบเหอะ

เอาง่ายๆ คือเราไม่ได้เป็นแฟนคลับเค้า เลยอาจจะไม่มีความรู้สึกในด้าน ความเป็นเคะ ของสุหงิมากเท่าไหร่

ไว้ลองถ้าคนไหนได้เห็น ตัวเค้าจริงๆ อาจจะรู้สึกไม่เหมือนกันก็ได้ ลองดูละกัน

แต่ยืนยันว่า ขนาดแค่มองดูเฉยๆ ก็ไม่เบื่อหรอก..คือ เป็นผู้ชายที่มีสเน่ห์มากจริงๆเลยล่ะน้าา ~:))

ตั้งแต่นั้นมา เลยทำให้ไปหาอะไรๆเกี่ยวกับสุหงิ และ ลูน่าซีมาดูมากขึ้น

ยิ่งเห็นเค้าเล่นไวโอลิน ยิ่งหนักเลย....โห....เหมาะมาก เหมาะจริงๆ

ยังไงก็แล้วแต่ ก็ยังรัก X Japan เหมือนเดิมนะเอ้า!!~

รอดู คอนเสิร์ต Live In BKK อยู่ตลอดเวลา แม้จะรู้ว่ามันริบหรี่ก็เหอะ

วันที่31 อยู่ในสนาศุภ ยังนึกอยู่เลย....จริงๆ มันน่าจะเป็นวันที่ชั้นมาดูคอนเสิร์ตไม่ใช่หรอวะ ??

..เราไม่เคยเห็นด้วย กับการที่จะเอาใครมาเล่นตำแหน่งกีตาร์บนเวทีคอนเสิร์ตของ X

ยกเว้น พาตะ กับฮิเดะ ก็ขนาด Richard Fortus หรือ Wes Borland ที่ดังๆไปทั่วโลกนั่นน่ะ

.. ยังไม่รู้สึกอะไรด้วยเลย ติดรำคาญด้วยเหอะ ว่ามาทำไม..-*- รู้ว่าเก่ง แต่เราไม่ชอบอ้ะ

จะมีก็แค่คนเดียวที่ยอมให้ยืนตรงนั้นได้ คือ สุหงิฮาระ ยาสุฮิโระ คนเดียว

แต่ถึงยังงั้น ข่าวลือที่ว่า จะเข้ามาเป็นเมมเบอร์ทำให้เรา แอบหงุดหงิดเหมือนกันนะ

รู้สึกว่า เป็นกีตาร์ซัพพอร์ตก็พอ..ที่สำคัญ สุหงิเอง ก็จะวางตัวลำบากด้วย

เพราะเค้าก็มีวงของเค้า มีแฟนๆที่รักเค้า ที่ไม่ใช่ในนามของ X Japan น่ะ..

แต่พอเอาเข้าจริง ก็ไม่มีใครเหมาะเท่าสุหงิอีกแล้วอะ......คิดว่า ถึงเป็นเมมเบอร์คนที่6

ก็คงจะำทำใจให้ยอมรับได้แน่ๆล่ะนะ ..ไม่ต้องห่วงไปหรอก ยูจัง!! ;P


edit @ 10 Feb 2009 21:08:24


Welcome to my "Dim Light" world


ประทับใจมากกก
ความจริงเป็นหนังตั้งแต่สิบปีที่แล้ว ดูแล้วมันก็เก่านะ
โทรศัพท์ยังเป็น เจโฟน เหมือนพีซีทีอยู่เลย 55

ดูไปแรกๆ รำคาญมาก ทั้งพระเอกนางเอก มันเข้ากันไม่ได้เลย
คนหนึ่งคิดอย่าง อีกคนทำอย่าง ..
แต่หลังๆแล้ว อะไรสักอย่างทำให้เค้าเข้าใจกันได้มากขนาดนั้น

อะไรที่ทำให้คนที่อนาคตดี หน้าตาดี ฐานะดี อย่างชูจิ
เลือก ที่จะใช้ชีวิต และ รัก กับคนที่ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่ได้และ
เดินไม่ได้?


อะไร ทำให้คนธรรมดา แต่ร่างกายไม่ธรรมดา เดินไม่ได้ และ
ไม่คิดที่จะเปิดหัวใจรักใคร

กลับมามีความหวัง ในการใช้ชีวิต และหวังให้รักนี้ยืนยาว

ซึ้งแบบน้ำตาซึมๆ ไม่ร้องไห้เป็นเผาเต่า อย่าง Precious Love
แต่อิ่มใจอย่างประหลาด ..

เคยอ่านรีวิว แล้วเค้าบอกหนังเรื่องนี้ ดูแล้วอิ่มใจ ซาบซึ้งใจ
ไอ้เราก็ไม่รู้นะ อิ่มใจมันคือแบบไหนวะ??

พอดูแล้ว ก็เข้าใจได้ อ๋อ มันแบบนี้สินะ
คนที่รักกันจริงๆ คงเป็นแบบนี้ ถึงแม้จะตายจากกันไป ก็ยังมองเห็นกันได้
..ในหัวใจ

...แต่สงสัยจะมีแค่ในละครน่ะ ผู้ชายอย่างชูจิ
ที่ตบหน้าแฟนเก่าที่พูดจาไม่ดี แต่อ่อนโยนกับเคียวโกะที่เป็นผู้หญิงที่รักได้
มันขัดกันนะ

ซีรียส์ทาคุยะน่ะ บทต่างกันทุกเรื่อง คนละขั้วจริงๆ
แต่เค้าทำให้เชื่อว่าเป็นคนนั้นได้

สุดยอด นักแสดง


手をつないだら 行ってみよう
まんまるい月の輝く丘に
誰もがみんな照らしだされて
心の模様が空に映ってる
いつでもそうやって笑ってないで
かけらでもいい
君の気持ち知るまで 今夜は一緒にいたいよ