✿ very very lucky day

コンコン！


19日のことです！

ここもまたタイ語で！


。。。。。

ตอนแรกลังเลอยู่ว่า จะจะเขียนใส่เอนทรีเดิมหรือขึ้นเอนทรีใหม่ดี
เราคิดว่า เอนทรีเก่ามันยาวไปละ เลยตัดสินใจขึ้นเอนทรีใหม่ซะเลย

แต่ก็ยังเป็นเรื่องของวันที่ 19 อยู่

เป็นเหตุการณ์(?) ที่เกิดต่อจากจบคอน

ตอนนั้นเวลาก็ล่วงเลยมา เกือบ 4 ทุ่มแล้ว
เรากับเพื่อนรีบพุ่งไป BTS เพราะกลัวไม่ทันรถ

เราต้องนั่งกลับไปขึ้นรถตู้ที่อนุฯไง

เพื่อนเราก็ลังเลว่าจะกลับไปพร้อมกับเรา หรือว่าจะกลับบ้านเลยดี

ตอนแรกก็แอบดีใจลึกๆ ว่าเพื่อนจะกลับไปด้วย
แต่ที่ไหนได้ เขาก็อยากกลับบ้านตัวเองเหมือนกัน
555555555555555555555555 ←

ไปพอถึงอนุฯ เราดันหารถตู้กลับมหาลัยไม่เจอ
เราพาเพื่อนไปส่งที่ท่ารถตู้ก่อน
แต่รถตู้ก็ไม่มาสักที จน 4 ทุ่ม
เพื่อนเราเลยตัดสินใจกลับมหาลัยพร้อมเรา

เราเดินอ้อมสะพานไปอีกฝั่ง หวังจะเจอรถตู้มหาลัย
แต่。。。
ไม่เจอจ้าาาา

เพื่อนเราอะ เจอรถตู้กลับบ้าน
เพื่อนเราก็บอกลาเรานะตรงนั้นเลย คือ・・・

ตอนนั้นเกือบห้าทุ่มแล้วอะ

บอกเลยว่า โค่ดกลัว 555555555555
คิดหนักมากว่าจะกลับยังไง
รถตู้ก็หาไม่เจอ

ข้ามถนน ไปอีกฝั่ง ถามไปเรื่อยจนแบบ 。。。

คนรถเขาชี้ทางบอกว่า อยู่หน้าเซเว่น
เขาบอกอีกว่าให้รีบไป ไม่รู้ว่ารถยังมีอยู่มั้ย ?
เดี๋ยวไม่ทัน

พอเราไปถึง


เจอคันนึง
รีบวิ่งแจ้นไปเลย
บอกว่า กลับมหาลัย

เขาเลยบอก "เที่ยวสุดท้าย เหลืที่เดียว พอดีเลย"

โหยยยยยยยย

ใจนี่แบบ แทบตกลงไปอยู่ตาตุ่ม 55555555


ตอนนั้นมันทำให้เรารู้สึกว่า
วันนี้ มันเป็นวันที่โชคดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คือถ้า ช้าไปอีกเสี้ยวเดียว ไม่รู้ว่าชีวิตจะเป็นยังไง ? จะกลับยังไง ?

นึกไม่ออกเลย จริง ๆ



พอถึงมหาลัย
เขาจอดตรงข้างหน้าม
เราตัดสินใจเดินจากหน้าม นั่นแหละ ไปถึงหอ

พอเราเปิดโทรศัพท์ได้

เพื่อนเลยโทรมาถามว่าเป็นไงบ้าง
เราเลยเล่าให้ฟัง
เพื่อนบอกอีกว่า อย่าพึ่งวางสายนะ
คือตอนนั้น เรารู้สึกแบบ มันปริ่มอะ จริงๆ

มันทำให้เรารู้สึก โชคดีจังที่มีเพื่อน

แต่ว่านะ ยิ่งเราถูกทำดีด้วยเท่าไหร่
เราก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวด ยังไงชอบกล

(นี่ไม่ใช่เชิงชู้สาวค่ะ)

การที่รู้สึกว่าไม่ได้ตัวคนเดียว มันอยู่อย่างนี้สิะสินะ

ตลอดมา เรามีเพื่อนที่คอยเป็นห่วงเป็นใย
ในขณะที่ตัวเราเอง กลับไม่ค่อยเป็นห่วงเป็นใยใครเท่าไหร่
แม้แต่ตัวเอง。。。。

อาาาาา ยังไม่อยากดราม่าาาา 5555555555

หลังจากกลับมาหอ เราก็โทรไปบอกเพื่อนสนิทเราว่า
ไม่ได้ไปค้างด้วยแล้ว
เพราะตอนแรกเราว่าจะไปค้างกับมัน
แต่คิดไไปคิดมา เรามีเรียนเช้าไง
ยังไงก็อยากกลับมหาลัยมาให้ได้


ดีนะ ที่ทันรถตู้เที่ยวสุดท้าย。。。。

เอาเป็นว่ามาเล่าความโชคดีให้ฟัง ว่ามันเป็นอย่างนี้แล


เดี๋ยวไปกินแล้วและ

วันนี้ ก็จบสัปดาห์ที่สามของการเรียนไปเรียบร้อย

พรุ่งนี้วันเสาร์ไง

เราควรจะต้องทำงาน ทำการบ้าน รับผิดชอบตัวเองให้มากว่านี้สินะสินะ


เอออออออ ไปละนะ จริงๆ
หิวข้าว

✿ 幸せな一日②

前の記事の続き→


またタイ語で 笑


โอเค มาต่อ。。。
หลังจากซื้อสติ๊กเกอร์เสร็จ

เพื่อนเราที่ยังไม่ซื้ออะไร ก็เริ่มลังเลว่าจะซื้อเสื้อดี รึฮู๊ดดี。。。


เราก็ยุเต็มที่ 5555555555

คือถ้ามีตัง เราคงซื้อเสื้อด้วยอ่ะ (ตอนนี้ก็แอบเสียดาย)

นอกเรื่องหน่อย เมื่อเช้ากดตังตัง เหลือไม่ถึง 3,000 TT
ต้องใช้ 400 ภายใน เดือนนี้ น้ำตาจะไหลลลลลลลลลลลลลลลล

อย่ามีค่าใช้จ่ายอะไรเลยนะ


แต่งงมากว่า ทำไมเหลือไม่ถึง 3000
เมื่อวาน 3400 อะ วันนี้ถอน 300
มันก็ควรจะ เหลือ 3100 ไม่ใช่เหรออออ T＿＿＿T 


เอาเถอะ กลับมาเข้าเรื่อง 5555
เพื่อนเลยตัดสินใจซื้อเสื้อยืดแทน
คือถ้าฮูดมันก็ตั้งพันห้าน่ะน่ะน่ะ


เดินขึ้นเดินลงบันไดบ่อยมากก 5555
ทั้งไปกดตัง ทั้งไปเข้าก้องน้ำ

ตอนไปซื้อของอีกรอบ
ถามพี่สต๊าฟว่า ประตูเปิดกี่โมง พี่เขาบอก เปิดนานแล้ว เข้าได้เลย
555555555555
ตูว่าและ (ขณะนั้นเลยทุ่มเศษ ๆ)
เรานึกว่ายังเข้าไม่ได้ไง เห็นคนไปยืนๆ เต็มเลย ไม่เห็นเข้าไปกันสักที
สรุปว่า มันเข้าได้ตั้งนานแล้วจินะ

พอพาเพื่อนไปเปลี่ยนเสื้อเสร็จ (อยากได้บ้างอะ ไม่มีตัง 5555)
ก็ผ่านจุดตรวจกระเป๋า
(กระเป๋าหนูไม่มีอะไรหรอกค่า มือถือก็ตรองโฟน ถ่ายรูปไม่ได้ 55555)

เออ ลืมบอกว่า ไม่มีที่ฝากกระเป๋าละ
ก่อนหน้านี้ก็คิดอยู่นะ จะเอากระเป๋าไว้ไหนดี
ถ้าจะเอาเข้าไปด้วย ก็แบบ พะรุงพะลัง (เขียนถูกป้ะ?)

ตัดสินใจทิ้งของไว้ข้างหน้า(ก่อนเข้าฮอลล์)
แล้วก็เข้ามือถือ เงิน ยัดเป๋ากางเกงซะ !
หายห่วงเรื่องกระเป๋า จากนั้นก็เข้างานนน


ตอกบัตร !!!
พี่สต๊าฟตอกสวยมาก ไม่เบี้ยวเลย อิอิ

เข้างานละนะะะะ

นั่งรอ。。。。(ทุ่มเกือบครึ่งแล้ว)

มีคนไปยืนรอแถวหน้าๆด้วย
แมะ เราก็ไม่ได้ตัวสูงนะ
คิดอยู่ว่า จะอยู่วงนอก (กลัวโดนบัง เหมือนตอนไปดูจัมพ์ 5555)

รอเวลา。。。。

ข้างในค่อนข้างมืด มองไม่ค่อยเห็นบนเวทีเลย

มีเปิดเพลงคลอระหว่างนั่งรอ
ได้ยินเสียงเพลง Avril 。。。 ปีนี้ มาด้วยละ
อยากไปติ่ง แต่คงไม่ไปหรอก

พอทุ่มกว่าๆ คนก็เริ่มลุกกันละ
เราก็ลุกบ้างสิ ได้เวลาเบียดดอย่างเนียน? ฮาฮาฮา

3 วันผ่านไป ไว้เหมือนโกหก 5555555+


อ่า ถึงไหนแล้วหว่า 。。。


(จากนี้ไปจะเริ่มรวบลัด 5555555)

ตอนนั้นยังไม่ 2 ทุ่มเลย
รอ 。。。 รอเวลา(อีกแล้ว)

สักพัก เสียงคนทั้งฮอลล์ก็เริ่มดังขึ้น
พร้อม ๆ เสียงเพลง Ending story??

เป็นสัญญาณว่า ได้เวลามันสสสสส์ !!!!!! ()



Set list จำไม่ได้ 55555
คือมันส์อย่างเดียว ฮ่าฮ่าฮ่า

ตอนเห็น OOR ครั้งแรก อุโฮะ !
มองไม่เห็น (แสงยังสลัวๆอยู่ 555)

ตอนแรกเรานึกว่าทากะจะใส่เสื้อสีแดง
แสงมันสะท้อนอะ

แต่พอ มองดี ๆ ใส่สีดำกันหมดเลย
ยกเว้น 。。。เรียวตะ คือ พ่อคุณไม่ใส่เสื้อตั้งแต่เริ่มแสดงเลยค่ะ

เราพยายามมองโทโมยะ คือกลองอยู่ไกลไง แล้วเราเตี้ยด้วย
ประเด็นคืออยากเห็นสีผม ชัด ๆ เต็มๆ ตา 5555

โทโมยะเป็นแรงบันดาลใจให้เราอยากเปลี่ยนสีผม
แล้วก็อยากตัดสั้นไปเลย อิอิ
แต่ยังไม่ได้ทำสักที เพราะเสียดายผมอยู่ 55555

ส่วนโทรุ
บอกเลยว่าคนนี้เกินคาดมาก
คัดเคร่ฝุดๆๆๆๆๆๆๆ
เหยยยยย 。。。 ดูในทีวี ดูเมาๆ 5555
ตัวจริงแบบ → ()()()() ❤



อย่่างที่บอกไปว่านี้ก็ผ่านมาสามวันแล้ว
รายละเอียดก็จำไม่ค่อยได้อะ


ที่รู้คือ สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
มันส์มากกกกกกกกกกกก

กระโดด ๆๆๆ เป็นชม 55555

ไม่เสียใจเลย ที่ได้มาดูวงนี้

ออกตัวก่อนเลยว่า เราไม่ใช่สายร็อคโดยแท้
ฟังเพลงได้ทุกแนว
แล้วก็เห็นว่า ทากะเป็นเพื่อนกับคุวะซัง
แถมไลฟ์เมื่อเดือนเมษาก็ไปดูอีก (ราราราโดะมิน?)
OOR มาไทยทั้งที ขอไปดูหน่อยน่า ฮ่าฮ่าฮ่า

ซื้อบัตรแบบไม่ได้ตัดสินใจอะไรยากเลย
ประกอบกับ เพื่อนชวนไปดู
(คือถ้าไม่มีเพื่อนไปจริง ๆ เราก็ไม่ไปอะ)

มีช่วงนึง หลังจากซื้อบัตรแล้ว
แอบเสียดายอยู่เหมือนกัน
เพราะไม่ค่อยรู้จักวงนี้ กลัวว่าไปดูแล้วจะไม่คุ้ม
เพลงก็เคยฟังไม่กี่เพลง

ถ้าเราจำไม่ผิด เพลงแรกที่ฟังน่าจะเป็น Clock strike
เราฟังครั้งแรกก็เฉย ๆ อะ

จนกระทั่ง เราตัดสินใจหาโหลดมาฟังทุกอัลบั้ม
ตอนแรกก็ไม่ค่อยคุ้นหูหรอก
แนวเพลงก็ให้อารมณ์ ร็อคตะวันตก

ฟังไปฟังมา ฟังไปเรื่อย ๆ จนชินหู ฟังจนร้องตามได้ 555555
เริ่มสนุก อะ เริ่มเข้าถึง 5555555555
ชอบสำเนียงอังกฤษของทากะมาก
(โนดะซังชิดซ้ายไปเลย 5555 ← โดนรุมตบ)

โอเคเลยอะ ฟังง่ายด้วย


แล้วความตื่นเต้นมันก็เพิ่มมากขึ้น
เมื่อวันจริงใกล้มาถึง
จากที่ตอนแรกมันดูยาวไกล
เพราะวันจองบัตรก็ตั้งแต่เดือนสิงหา วันจริงก็คือพฤศจิกา
ตั้งสามเดือนออ้ะะะ !

(เออ นี่เราพล่ามอะไรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร)

มาๆ กลับเข้าเรื่อง
ถึงไหนแล้ว

อ๋อ โอเค
เราขอรวบไปเลยแล้วกัน

ตอนอังกอร์เป็นคนที่เราอยากปรี๊ดดดดดดดดดดมาก
ที่สุด แต่เราไม่อยากเล่าอะ (อ่าว) 55555555555


OOR ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น เพราะงั้น
เราจะคิดซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฮ่าฮ่าฮ่า

เขียนมาตั้งยาวก็จบไม่เป็นแฮะ - -

ส่วนตอน MC
OOR ทักทายเป็นภาษาไทย ฟังออกบ้างไม่ออกบ้าง
แต่เราว่าน่ารักดีนะ โดยเฉพาะ ทากะ
น่ารักมากกกกกกกก ()

แล้วยังบอกอีกว่า จะกลับมาอีกแน่นอน ()

ตอนใกล้จะจบ  โทรุใส่กางเกงมวยด้วย 55555

กล่าวโดยสรุป (เพราะความจำเริ่มเลอะเลือนหมดแล้ว)


OORBKK ครั้งนี้ ประทับใจมาก ถึงมากที่สุด
มันส์สุดเหวี่ยง !!! ５５５５５５５５５

เราก็ขอจบ การรายงานเพียงเท่านี้ จบดื้อๆงี้แหละ
ขอบคุณที่อ่านจนถึงบรรทัดนี้ค่ะ (มีเหรอ? ５５５５)

โดวโหมะ อะริกะจูวววววว ()

 

ภาพนี้ก่อนเข้างาน 5555
ไม่ยากให้ดูสภาพหลังเลย คือหัวฟูมาก

เออ จะบอกว่า พอกลับมาถึงหอ
นั่งเล่นคอมต่อจนถึง ตี 3 สระผมอีก กว่าผมจะแห้ง
แล้วพรุ่งนี้เรียนแปดโมง 55555555555
ทรหดมาก
แต่ไม่รู้สึกเพลียเลยอะ ไม่รู้ทำไม
มาเพลียอีกที ตอนเย็น ๆ
กลับไม่รู้เรื่องรู้ราวจนถึงสามทุ่มเลย

เนี่ย เริ่มปวดเนื้อปวดตัว ปวดคอด้วย
ตอนแรกนึกว่าจะไม่เป็นอะไร ()

ดีขึ้นมานิดหน่อยแล้วแหละ ฮ่าฮ่าฮ่า

มีอะไรที่ยังไม่ได้พูดอีกมั้ยนะ。。。

เดี๋ยยวจะขึ้นอีกเอนทรี แล้ว

จ้าเนะ

✿ 幸せな一日 ①

深夜にこんばんは ！！！ー(*￣∇￣)ノ

今日、友達と
OORBKKに行ってきました！！！

今回は初めてライブ行ました(笑)

思ったよりすげー楽しかったです！！！！

これ、ステッカー↓

行けなかった妹ちゃんにあげるから2つ買いました

(グッズのみんながほしかったけどお金ないよ！ｗｗｗ) 

めっちゃ幸せな一日でした！！！！

ONE OK ROCK
タイに来てくれてありがとうございました！！！
アワロンさんも、スタッフさん、ファンの皆さんも

あぁ―皆さんありがとうございました！！！

楽しかったです！！！

OOR最高 ＼m／

------------------------------------------

ขอภาษาไทยบ้าง ไม่ไหวและ เดี๋ยวไม่ได้นอน 55555

ขอท้าวความตั้งแต่เมื่อเช้า
มีเรียน 9 ครึ่ง ตื่น 9.07 น. (กู 555555)
แล้วตอนบ่ายมีส่งงานที่ … ยังทำไม่เสร็จ อีกกกก
เป็นวันที่วุ่นวายมาก
คือถ้าไม่มีงาน ไม่มีเรียนตอนบ่าย จะรู้สึกดีมาก 555555

เราอะ อยากโดดไปด้วย ซ้ำ (เล๊วววว)

แต่คิดว่า ทันน่าาา ！
สุดท้ายก็ไปนั่งทำในคาบ แล้วส่งท้ายคาบ (เล๊ววววววว)

อาจารย์ก็เม้ามอยเรื่องนู่นนี่ให้ฟัง
ส่วนเรา ใจจดจ่อที่นาฬิกาตลอดดด
(เมื่อไหร่อาจารย์จะปล่อยคะ 555555)

ตังก็ยังไม่ได้กด

พอเลิกเรียน วิ่งค่ะ วิ่งงหน้าตั้งไปหาตู้เอทีเอ็ม
ปรากฎว่า 。。。。　กดไม่ได้ (สรึดดดด)
เงินไม่ออก
กดกี่ตู้ ก็มีปัญหา (สรึดดดดดดดด)

เงินนนนนน
ของหน้าคอนนนนน

ตอนนั้นเริ่มใจไม่ดีแล้วว่า จะกดตังไม่ได้

สังหรณ์ใจแปลก ๆ ว่า มันอาจจะเป็นที่บัตร
เพราะกดต่างธนาคารก็กดไม่ได้
มันทำให้เรารู้สึกว่า ทำไม มันมามีปัญหาวันนี้
(ยามจำเป็นเนี่ยยย ！！ เสมือนถูกสวรรค์กลั่นแกล้ง 5555)

พอไปถึงอนุฯ ตู้บัวหลวง?
ปรากฎว่า ถอนได้ ！！！！！
โอ้ยยย น้ำตาจะไหลลล

ภารกิจต่อจากนี้คือ ต้องไปให้ทัน (เวลาขณะนั้น หกโมงแล้วจ้าาา 555)

พอไปถึง 。。。 อืมม
คือยืนงงสถานที่จัดงานมันอยู่ส่วนไหน 555555555555
(ไม่เคยมาเลยอ่ะ)

จนได้เดินถามพนักงานห้างไปเรื่อย ๆ
ระหว่างนั้น ก็เริ่มเห็น
เห็นคนใส่เสื้อสีดำ

วันโอคุร๊อคคคค

ใช่เลย มาถูกงานแล้วละ (รู้สึกโล่ง 55555)

เราสังเกตได้เลยนะ ว่าใครมาดูคอน
คือ ส่วนใหญ่จะแต่งตัว ร๊อค ๆ กัน ธีมชุดดำ รองเท้าผ้าใบ
แมะ

เริ่มรู้สึก ไม่มั่นใจ เพราะ 。。。

เราใส่ลายสก๊อตสีแดง 5555555555
สารภาพว่า ซื้อเมื่อวาน ยังไม่ซักเลย กะรอซักทีเดียว ก๊ากกก
80 บาทเอง นึกว่าจะแพง
ตกหลุมรัก ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ฮ่าฮ่าฮ่า

ก่อนหน้านี้ ไปซื้อเสื้อสีดำอะ
(สีดำเรามีแต่เสื้อคณะ ไม่มั่นใจที่จะใส่ ฮ่าฮ่า)
แต่ไม่ถูกใจ ก็เลยตัดสินใจซื้ออีกตัว (สก๊อตแดง)
เห็นแล้วมันนึกถึงเสื้อที่ฮอตฮิตในหมู่เจอีไอดอล

พอไปถึงชั้นแปด
เรากับเพื่อนพุ่งไปที่ของหน้าคอนเป็นอย่างแรก
ปรากฎว่า 。。。。
ริชแบนด์หมดด ！！！！
พี่สต๊าฟ "หมดตั้งแต่บ่ายสามแล้วค่ะ" ＝[]＝;;;;;
ช๊อคคคค ด่ะ！！！

เราเลยตัดสินใจ ซื้อสติ๊กเกอร์นั่นแหละ (ประหยัดงบ)

(เดี๋ยวนะเฮ่ยยยย ทำไมมันยาวขึ้นเรื่อยๆ ง่วงแล้วเนี่ย
ยังไม่เข้าเรื่องเลยด้วย ตอนเขียนงานส่ง ทำไมไม่ได้ยาวขนาดนี้ !!!)

เอาจริงนะ เดี๋ยวมาเขียนต่อ (เหรออออออออ)