จบม.4แล้วน้าาา มินะซัง
ปีหน้า.. ก็ม.5แล้ว
เป็นพี่มากขึ้น เรียนหนักขึ้น กิจกรรมเยอะขึ้น
เหนื่อยที่สุด
อาจจะสนุกที่สุด
และอยู่ในความทรงจำมากที่สุด..
. . .
แต่ก่อนหน้านั้น อยากจะเขียนเรื่องงานวันเกียรติยศล่ะ
ตั้งแต่ที่เซนเซย์บอกให้เป็นคนนำเสนอก็ตกใจแล้ว
ยังไงดีล่ะ ต่อหน้าคนทั้งรร.
1000 กว่าคน
กับการนำเสนอของเราคนเดียว..
ในตอนนั้น
การยืนอยู่บนเวทีคนเดียว
ดูจะเป็นสิ่งที่น่ากลัว และน่าตื่นเต้นไปในเวลาเดียวกัน
ใจนึงก็กลัวว่าจะทำออกมาได้ดีมั้ย ขึ้นไปจะประหม่ามากรึเปล่า
ทั้งท่าทีของเรา น้ำเสียงของเรา
อีกใจก็อยากจะทำให้ได้
มันก็เหมือนว่าเราเอาชนะความกลัวเล็กๆของเราไป
กับการที่เป็นคนพูดไม่เก่ง
เหมือนอยากจะบอกทุกคนว่า
" ฉันก็พูดได้น่า แค่ไม่พูดเท่านั้นแหละ!! "
เพราะคิดแบบนี้ล่ะน้าา
แต่ว่า..
ในที่สุดก็ทำได้!
มันก็ไม่ได้ดีที่สุดหรอกนะ
แต่ก็ดีเกินคาดเลยล่ะ
ขอบคุณเซนเซย์มากๆนะคะ ที่ให้โอกาสมายได้ขึ้นไปนำเสนอแบบนี้