ความพยายามของคนญี่ปุ่น!

ได้ฤกษ์อัพบล็อคแล้ว ซึ่งเป็นภาษาไทยซะด้วย
ทำอย่างกะมีคนไทยมาอ่าน
ในปิโกะก็หาคนไทยยากยิ่งกว่างมเข็ม (หรอ)

ตอนแรกๆก็ไม่ไดตั้งใจจะอัพหรอกนะ
แต่มันคันปากยิกๆอยากจะมาเล่าประสบการณ์โดยตรงเมื่อกี๊(・∀・)
คือว่าเรากำลังเดินๆเล่นในสวน
หวังว่าจะมีใครสักคนมาสงสารเด็ก(หน้าตา)ดำๆ
อย่างเราบ้าง เพราะอยากคุยกันนะ
แต่ญี่ปุ่นยังไม่แข็งแรงพอ แต่ก็เข้าใจบ้างอะแหละ
เข้าไปถึงกับเงิบ(;´Д`)ノ
ไม่มีใครพูดอังกฤษเลย (ก็แกมาเล่นบล็อคญี่ปุ่น)
ทีนี้ก็เข้าไปในสวนรวมพล เดินๆไปสักพีกมีคนมาทัก
เป็นภาษามึนๆไอเรานั่งงงอยู่นาน
พี่แกพูดว่า สะ วะ คุ เด คับ ปุ (ญี่ปุ่นมันเขียนงี้)
ตอนอ่านถึงกับงงนั่งแกะคำเสร็จปุ๊ป....

อ๋อ...สวัสดีครับ....

เฮ้ย

นี่มันภาษาไทยนี่หว่า มาไงอะ
เลยถามไปว่าพูดได้หรอ?
พี่แกพิมพ์เป็นภาษาโอเกะมาว่า "ไม่ได้"
อ้าว... ไหนบอกพูดไม่ได้
เงิบคะเงิบบบ เลยถามเป็นภาษาอังกฤษอย่างต่อเนื่อง
พี่บอกว่า "pom pai kuruntepu phuketto koo pai"
(ผมไปกรุงเทพ ภูเก็ตก็ไป)
ไหนเอ็งบอกว่าพูดไทยไม่ได้ไงฟระ(-"-;A
นี่มันภาษาไทยชัดๆ แค่ต้องทำความเข้าใจประมาณสามสี่นาที
แล้วก็คุยกันยาวเลยครับทีนี้
ถามกันว่าอายุเท่าไหร่ ไอเราก็อ้ายอาย
อายุน้อย ยังไม่เจียมหนังหน้ามาเล่นบล็อคบ้านเขา
พอถามกลับ ปรากฏว่า อายุเท่ากัน เงิบรอบที่สี่

พี่แกพยายามพูดภาษาไทยกับเรามาก
ทั้งๆที่พิมพ์ภาษาไทยแบบโอเกะมา
แต่คนยุ่นคงไม่เข้าใจสินะว่า บ้านเรามันมีวรรณยุกต์ครบ
ตัวสะกดเปนล้านน ต้องมานั่งตีคำเอาเองกว่าจะได้
เห็นความพยายามของคนญี่ปุ่นเลย
ที่พยายามจะแปลงทั้งไทยและอังกฤษให้เราเข้าใจ

ปรบมือ

เงิบรอบสุดท้ายพี่แกพยายามจะบอกอะไรเราสักอย่าง
ซึ่งพิมพ์ทั้งคาตาคานะ โรมาจิ มาว่า
"kun chokku konkon mai?"
เงิบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ(￣Д￣；；
ใครแปลออกมาช่วยเดี๊ยนที━─━─━─━─━─o(TωT )

สุดท้ายเราพูดตัดบทไว้ ถ้าพูดไทยไม่ค่อยได้ไม่เป็นไร
พูดอังกฤษหรือญี่ปุ่นมาก็ได้ เราเข้าใจ

....จบปิ๊ง...

5555555