ก่อนอื่น เราต้องเตือนตัวเอง และต้องระมันระวังการใช้เงินก่อน
ทริปใช้เงินของเดือน พ.ค. 2554
วันที่ 4-6 นี้จะต้องไปจ่ายเงินที่ธนาคารตังนี้
- ประกันชีวิต 8500
- ค่าเนต 631
- ค่าโทสับ 570
(โอ้ยยย เครียด เพราะต้องเก็บเงินไป กทม.วันที่14ด้วย)
วันที่ 13 ไปงานแต่งหลาน
ที่จังหวัดกำแพงเพชรหลานมีอายุห่างกันแค่ปีเดียว (゜д゜；) มันก็เรียกเราน้าอ่ะนะ แต่อายุหน้ามันเหมือนพี่ชายเรามากกว่า แต่คิดว่างานนี้คงไม่ใช้เงินตัวเองหรอก เพราะเกาะไปกับพ่อแม่ กร๊ากกก แต่เงินที่พ่อแม่ ก็ต้องเป็นเงินที่มาจากเรานี่หว่า สรุป ก็เงินที่อยู่ในการดูแลของตรูอยู่ดี (＝◇＝;)
วันที่ 14 ไปอยุธยา
ไปสิงที่นั่น 1 คืน รวมค่ารถแล้วคิดว่าห้าร้อยก็น่าจะอยู่เนอะ
วันที่ 15 ไป กทม.
ไปเขียนการ์+กินข้าวกับเพื่อนๆ คิดว่าไม่น่าเกินห้าร้อยอีกเช่นกัน และก็จะฝากเงินช่วยพิชชี่เป็นค่าส่งด้วย พอเส็ดงานมื้อเย็นก็ชุดใหญ่ ต้องดูก่อนว่าน้ำจะพาไปกินอะไร อันนี้ก็ไม่น่าจะเกินห้าร้อยอีกเหมือนเดิม...อาจจะไปซื้อของนิดหน่อย ที่แน่ๆหนังสือการ์ตูน กับหนังสืออ่านเล่น ตีวงกว้างๆไว้ว่าพันนึงละกัน และก็กลับนอนบ้านน้ำ
วันที่ 16 กลับบ้านอุทัยเพื่อกลับมาใช้แรงงานต่อ เหอๆ
สี่วันติด จะเหนื่อยตายมั้ยตัวกู เหอๆ คงต้องพกยาไปกินแก้ปวดหัวด้วย เพราะคิดว่าต้องปวดแน่ๆ เข้าเมืองทีไร ปวดหัวทุกที (@_@) เหนื่อยกายเท่าไรไม่ว่า อย่ามามีเรื่องเหนื่อยใจเป็นพอ อยากจะประกาศให้มันรู้จิงๆ ว่ามันไม่รู้ตัวบ้างเหรอว่าคนแบบมันสมควรที่จะมาเจอหน้าเราหรือป่าว หรือเพราะว่าเทออยากที่จะเอาชนะ หรือกลัวที่จะเสียฟอร์ม เหมือนจะเคยด่าคนอื่นว่าวัวสันหลังหวะใช่มั้ย แล้วที่เป็นอยู่ กระทำอยู่ตอนนี้เรียกว่าอะไร ตอนนี้คำว่าวัวสันหลังหวะมันเหมาะกับเทอนะเราว่า ชอบจริงอะไรจริงไม่เห็นจำเป็นต้องประกาศตัว ชอบอยู่ในมุมเงียบๆก็ได้ชอบอยู่กับกลุ่มเพื่อนก็ได้ เพื่อนอันเป็นที่รักของเทอก็ออกจะเยอะแยะ ไม่คิดว่าจะมาอยากเป็นเพื่อนกับเพื่อนของเราขนาดนี้นะ ... เออแปลกดีเนอะคนเรา เรายอมรับว่าอายจิงๆนะ ที่จำเป็นจะต้องเที่ยวบอกกับใครต่อใครว่าเคยรู้จักเทอ คนที่เค้าไม่เคยพูด ก็ไม่ได้แปลว่าเค้าจะไม่รู้นะ เราเองก็ชอบที่จะอยู่อย่างสงบ ไม่ต้องการให้ใครมาลำบากใจ แต่เทอกลับคิดไม่ได้ หรือว่าไม่คิด หรือว่าอยากเอาชนะ? น่าขำนัก ทำตัวเป็นเด็กๆ ทำอะไรชอบให้คนอื่นเอาไปพูดลับหลังได้ตลอดสิน่า
เราอุส่าทำเป็นเห็นเทอเหมือนแมงวันแมงหวี่แล้วแท้ๆ มะ! ถ้าต้องเจอกัน ชั้นก็จำเป็นต้องเก็บภาพหน่อยล่ะ เพราะเพื่อนๆฉันก็คิดถึงเทอเหลือเกิน ไม่ได้เจอหน้าคร่าตามาหลายปีแล้วด้วย เราพยายามเป็นคนดีแล้วนะ ใจกว้างแล้ว แต่สิ่งที่เทอกำลังทำมันเหมือนอยากจะเอาชนะมากกว่าที่จะอยากเป็นเพื่อนกับเพื่อนของเราจริงๆ
ถ้าได้เข้ามาอ่าน ก็ช่วยคิดบ้างก็ดี