قیمت تیرآهن
در طول قرن بیستم، میان بتنآرمه و تیرآهن، رقابت پایاپایی برقرار بود؛ اما در اواخر دههی 1930، با پیشرفت و تغییر شکل ظاهری سازهها، تیرآهن به یکی از پروفیلهای مهم در صنایع مختلف بدل شد. در حال حاضر، تیرآهن از مهمترین المانها در ساختمانسازی محسوب میشود که وظیفه آن تحمل نیرو و بار وارده بر سازه است. گرچه قیمت تیرآهن نسبت به بتنآرمه بیشتر است؛ اما ساخت سازههای فولادی در مدتزمان کمتری نسبت به سازه بتنی طول میکشد.
استفاده از این مقطع فولادی با مزایا و معایبی همراه است. از مزایای استفاده از تیرآهن در سازه میتوان به امکان توسعه سازه پس از اتمام، سرعتبالا در اجرا و نصب، کاربرد در ارتفاعات و "قیمت تیراهن" اشغال فضای کمتر نسبت به بتن اشاره کرد.
در مقابل، معایب این محصول عبارتاند از کاهش مقاومت سازه با افزایش دما، تمایل قطعات فشاری به کمانش و امکان خوردگی در مقابل عوامل جوی که هزینه نگهداری و محافظت آن نیز چندان مقرونبهصرفه نیست.
مراحل ساخت تیرآهن:
برای تولید تیرآهن پس از گرم کردن شمشها در کورهای با دمای 1100 درجه سانتیگراد، آنها را روی رولهای مخصوص قرار داده و وارد مرحله رافینگ میشوند تا در 3 مرحله از قطر آنها کاسته شده و به طولشان اضافه گردد. سپس شمشها را وارد قفسههای نورد متشکل از 10 تا 18 استند با کالیبر مشخص کرده و در نهایت نیز محصول تولیدشده را در طولهای مشخص برش داده و بستهبندی میکنند.
با روشهای برش تیرآهن آشنا شوید
برش تیرآهن به 2 روش صورت میگیرد:
برش به روش کوپال با استفاده از دستگاه قطع کن برش گیوتینی صورت میگیرد. این دستگاه امکان برش انواع پروفیلهای فولادی در امتداد خط منکسر را دارد.
برش به روش برنول یا هوا برش: این نوع برش توسط لولهی برنول که شعلهی بنفشرنگی متشکل از گاز استیلِن و اکسیژن را منتشر میکند، صورت میگیرد.
کاربرد تیرآهن معمولی (IPE):
کاربرد اصلی تیرآهن در سازهها، اسکلت فلزی است و کاربرد آن در ستون، خرپا، نعل درگاه، تیر در پوشش سقف و پلهای لانهزنبوری است. در ایران معمولاً برای ستونها از تیرآهنهای I دوبل یا بالپهنهای