☆คัมมิ่งซูนนน☆
Rock and Read 020
เล่นเส้นมิใช่น้อย เฮอๆ ได้ลงปกล่วยยยยยย
ตั้งแต่วันแรกที่รู้ข่าว(2อาทิตย์แล้วมั้งนี่) ช็อคค้างกลางอากาศตายไปแล้วเรียบร้อย
เพิ่งจะพูดอยู่ไม่กี่วันก่อนหน้า ว่าอยากให้อลิส(ทั้งวง)ลงร็อค รีดจัง
ชอบหัวข้อสัมภาษณ์ของหนังสือเล่มนี้อ่ะ แต่ตอนโชลงปกดันไม่ได้ซื้อ (เอ๊ะยังไง?)
cctvที่โดนติดไว้ในห้องเลยทำงานทันที (ฮา)
อยากให้สิ้นเดือนไวไว มาม่า กุ๊งกิ๊ง (^ε^)♪
แต่ตอนนี้กำลังคอนทินิวกับการนั่งรอบุรุษไปรณีย์
เมื่อไหร่จะได้ของนิ?? อยากดูดีวีดีคอนของกาเซ็ตแล้วววววววววว
ปล.
ยังไม่ได้หาทางโบ๊ะหน้าปิดสิวสำหรับงานพรุ่งนี้เลย *เอิ้ว 。(;°皿°)
★大変だった日★
08.08.08 วันซวย∞ของไอ้จิจริงๆิ (ร้องไห้)
ตอนเช้า ไปเรียน
ก็ไม่ได้ตื่นสาย(นะ) ออกจากบ้าน7โมงหน่อยๆ
แต่รถดันติด(มาก)ตั้งแต่แถวๆบ้าน งงมากๆ...ถึงมากที่สุด
8โมงกว่าเพิ่งถึงปากน้ำ ให้ตายเหอะ
ถามได้ความจากแม่มาคือรถชนตรงบิ๊กซี มันไกลจากบ้านอะฮั้นมากเลยนะนั่น
แต่สามารถรถติดมาถึงแถวนี้ได้ (กรูอยากให้โล่)
พอพ้นจากตรงนั้นมาได้ คิดในใจเหลือเวลาเกือบชม.นิดๆ ทันละน่า
.....ฝันไปเหอะ.....
นั่งรถมาถึงแถวๆที่ขึ้นรถ129 ปั๊มแก๊สแถวๆนั้นดันระเบิด(！?)
(ตั้งแต่ก่อนจิไปถึงอะนะ ไม่งั้นอาจไม่เหลือซากมานั่งเล่าให้ฟัง)
รถติดยาวมากกกกกก ตามระเบียบ
ไม่ใช่ไรเลย มัวแต่ชลอดูกันว่าเกิดไรขึ้น จอร์จจจจ
รีบๆหน่อยได้มั๊ย สายมากแล้วโว้ยยยยยยยย
เจริญอ่ะ เข้าเรียน9โมง40 แต่ไปถึง10โมงเกือบ20ได้
ดีนะใช้มารยา เพราะไม่เคยไปสายเลยซักครั้ง (มีแต่ไม่ไปเลย 55+)
ก็บอกๆเหตุผลไป ว่าเจออุปสรรคใหญ่เท่าบ้าน เลยรอดตัวได้เช็คชื่อไป อิอิ
กลางวัน
กลับจาก(พาเพื่อน)ไปกินข้าว มานั่งที่ซุ้มประจำกัน
ดันโง่รับประทาน ขณะกำลังก้าวขาข้ามม้านั่ง
ก็เอาเท้าข้างซ้ายไปเตะขอบมัน ซะงั้น
เจ็บง่า เลือดไม่ออก แต่ตอนอาบน้ำเมื่อกี้แอบแสบอ่ะ (ノ◇≦。)
ยิ่งพยายามทำให้รอยแผลเป็นต่างๆหายไปเร็ววัน ก็ยังจะมิวาย
ตกเย็น
กลับมาถึงบ้าน เหล่า่สมาชิก4ขา2ตัวก็กรูกันเข้ามารับ
ไอ้หมูน้อย(ยู่ยี่ที่กลายพันเป็นลูกขนุนย่อมๆ) ก็โถมเข้ามาใส่
พร้อมกับตวัดขาหน้ามาเกี่ยวสายหูฟัง *ปึ๊ก*
ชิ้นส่วนกระจายเซอร์ราวกันเลยทีเดียว ゛(｀ヘ´#)
กว่าจะหาครบ ดีนะที่มันประกอบใหม่ได้
ไม่งั้นขาดใจตายแหงมๆ ยังไม่อยากได้โชพอดก่อนเวลาอันควรนะ - -"
ใครจะโชคดี มีอะไรดีๆ หรือรู้สึกดีอะไรไม่รู้ละ
แต่วันนี้ไอ้จิซวยมากถึงมากที่สุึด หงุดหงิดจิตตกเป็นทวีคูณ
รู้งี้จะไม่ถ่างตานั่งเมล์ตอนตี3กว่าๆหรอก เช๊อะ！
ตอนเช้า ไปเรียน
ก็ไม่ได้ตื่นสาย(นะ) ออกจากบ้าน7โมงหน่อยๆ
แต่รถดันติด(มาก)ตั้งแต่แถวๆบ้าน งงมากๆ...ถึงมากที่สุด
8โมงกว่าเพิ่งถึงปากน้ำ ให้ตายเหอะ
ถามได้ความจากแม่มาคือรถชนตรงบิ๊กซี มันไกลจากบ้านอะฮั้นมากเลยนะนั่น
แต่สามารถรถติดมาถึงแถวนี้ได้ (กรูอยากให้โล่)
พอพ้นจากตรงนั้นมาได้ คิดในใจเหลือเวลาเกือบชม.นิดๆ ทันละน่า
.....ฝันไปเหอะ.....
นั่งรถมาถึงแถวๆที่ขึ้นรถ129 ปั๊มแก๊สแถวๆนั้นดันระเบิด(！?)
(ตั้งแต่ก่อนจิไปถึงอะนะ ไม่งั้นอาจไม่เหลือซากมานั่งเล่าให้ฟัง)
รถติดยาวมากกกกกก ตามระเบียบ
ไม่ใช่ไรเลย มัวแต่ชลอดูกันว่าเกิดไรขึ้น จอร์จจจจ
รีบๆหน่อยได้มั๊ย สายมากแล้วโว้ยยยยยยยย
เจริญอ่ะ เข้าเรียน9โมง40 แต่ไปถึง10โมงเกือบ20ได้
ดีนะใช้มารยา เพราะไม่เคยไปสายเลยซักครั้ง (มีแต่ไม่ไปเลย 55+)
ก็บอกๆเหตุผลไป ว่าเจออุปสรรคใหญ่เท่าบ้าน เลยรอดตัวได้เช็คชื่อไป อิอิ
กลางวัน
กลับจาก(พาเพื่อน)ไปกินข้าว มานั่งที่ซุ้มประจำกัน
ดันโง่รับประทาน ขณะกำลังก้าวขาข้ามม้านั่ง
ก็เอาเท้าข้างซ้ายไปเตะขอบมัน ซะงั้น
เจ็บง่า เลือดไม่ออก แต่ตอนอาบน้ำเมื่อกี้แอบแสบอ่ะ (ノ◇≦。)
ยิ่งพยายามทำให้รอยแผลเป็นต่างๆหายไปเร็ววัน ก็ยังจะมิวาย
ตกเย็น
กลับมาถึงบ้าน เหล่า่สมาชิก4ขา2ตัวก็กรูกันเข้ามารับ
ไอ้หมูน้อย(ยู่ยี่ที่กลายพันเป็นลูกขนุนย่อมๆ) ก็โถมเข้ามาใส่
พร้อมกับตวัดขาหน้ามาเกี่ยวสายหูฟัง *ปึ๊ก*
ชิ้นส่วนกระจายเซอร์ราวกันเลยทีเดียว ゛(｀ヘ´#)
กว่าจะหาครบ ดีนะที่มันประกอบใหม่ได้
ไม่งั้นขาดใจตายแหงมๆ ยังไม่อยากได้โชพอดก่อนเวลาอันควรนะ - -"
ใครจะโชคดี มีอะไรดีๆ หรือรู้สึกดีอะไรไม่รู้ละ
แต่วันนี้ไอ้จิซวยมากถึงมากที่สุึด หงุดหงิดจิตตกเป็นทวีคูณ
รู้งี้จะไม่ถ่างตานั่งเมล์ตอนตี3กว่าๆหรอก เช๊อะ！