HOW TO...
How to Love someone
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมจึงไปรักได้
แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้รัก และต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้ทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าทำอะไรเพื่อเราบ้าง
แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่าวันนี้ทำอะไรเพื่อคนที่รักแล้วหรือยัง
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา
แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก ←ข้อนี้ทำย๊ากยากแฮ๊ะ (อร๊าง)
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตว่าเคยมีใครยังไง
แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...
อดีต..ถึงอย่างไรก็คือ อดีต ←เข้าใจกันมั่งมั๊ย...เห๊อะ?? (บอกเพื่อนตัวเอง)
การที่จะรักใครสักคน...
เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะก็ไม่สำคัญ
จึงยอมให้เป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้สบายใจ
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า ←จะดีเหรอ?
ถ้าต้องเปลี่ยนจนไม่เป็นตัวของตัวเองเลยล่ะ?
ex: ฉันชอบ$@#% (ซักวงอะ ที่ป๊อบๆ ใสๆหน่อย เติมเอาเอง)
แต่แฟนชอบ Lamb of God (อ๊ะ ไม่ได้พากพิงถึงใครนะ ( ̄▽+ ̄*)) /หางเสือโผล่แล๊ว (ฮา)
แล้วจะปรับตัวเข้าหากันยังไง??
อย่าคิดว่ามันก็เป็นแค่เทสต์การฟังดนตรี ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรนะ
มองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยแต่ถ้ามันมีอิทธิพลต่อคนๆนั้นมากๆ ก็เป็นเรื่องที่บานปลายได้
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ควรหูเบา เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่รักได้ ←เหมือนเพิ่งจะโดนเข้ากับตัวเองไงก็ไม่รู้สิ
สงสัยต้องกลับไปเอาอะไรถ่วงหูเยอะๆเหมือนเดิมซะแระ (ฮา)
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่คอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ
สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดีแม้สักล้านคำ ←แล้วถ้าคนๆนั้นความรู้สึกช้าละ?
หรือเป็นพวกไม่แสดงออกทางพฤติกรรมและอารมณ์เลยละ จะทำยังง๊าย...?(-。-;)
(อันนี้ก็ป่าวพาดพิงถึงใครนะ เออๆ (°д°;))
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆ เลย
เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน ←ก็ถูกของเค้า
แต่ถ้ามาตัวเปล่าเลยก้ไม่ไหวนะค๊ะ เศรษฐกิจแย่ๆแบบนี้
ไม่อยากทำงานเลี้ยงผู้ชาย ทุกวันนี้ก็จะแย่แล๊ว (≧▽≦)
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องคอยนับว่ามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ
เพราะข้อดีก็มีมากพอที่จะทำให้ลืมข้อเสียทั้งหมดได้ ←คงทำได้เฉพาะเวลาที่ยังรักกันเท่านั้้นล่ะ
เพราะถ้าไม่ใช่แล้ว ความดีติดลบ เอาอะไรมาหารก้ไม่จบไม่สิ้นเลยละงานนี้
บางทีความดีที่เราเห็นตอนนั้น อาจจะคิดไปเองเพื่อจรรโลงใจให้เรารู้สึกดีแค่ชั่วคราวก็ได้นะ
การที่จะรักใครสักคน....
ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่มีอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ
การที่จะรักใครสักคน...
เมื่อเห็นเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเสียน้ำตา แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ
แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์เสียตั้งแต่เมื่อเห็นเงียบๆ ซึมๆ ไป
เพราะหากปล่อยไว้จนสายเกินผลสุดท้ายแล้ว คนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง
การที่จะรักใครสักคน...
อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่รักซะ
ก่อนที่จะไม่มีคนนั้นให้บอกอีกต่อไป ← โอเค งั้นเด๋วบอกเลย รอฟังน๊าาา (〃∇〃) /บอกใคร(ดี)หว่า?
การที่จะรักใครสักคน...
แม้ว่าอาจทำให้ตาบอด แต่ก็ทำให้ได้รับรู้
และเข้าใจว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคนมันมีมากมายแค่ไหน
การที่จะรักใครสักคน...
จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ ← ก็พยายามอยู่นี่ไง ∑(-x-;)
การที่จะรักใครสักคน...
ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบออกไปจากหัวใจ...ความรัก สอนให้ได้เรียนรู้หลายๆ สิ่ง
ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
ความรักทำให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เข้าใจอะไรๆ มากขึ้น
ความรักทำให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ นี่คือสิ่งที่ได้เรียนรู้...จากการที่ได้....รัก....ใครสักคน...
ได้มาจากที่ไหนซักที่ อ่านไปเหอะ ขำๆ
หมายเห็ด...
ไม่ต้องไปใส่ใจกับตัวหนังสือสีเทาหรอก ฮะฮะ (^_^;)
ปล.
จะสอบแย้วววว โฮกกกกกกกก
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมจึงไปรักได้
แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้รัก และต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้ทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าทำอะไรเพื่อเราบ้าง
แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่าวันนี้ทำอะไรเพื่อคนที่รักแล้วหรือยัง
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา
แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก ←ข้อนี้ทำย๊ากยากแฮ๊ะ (อร๊าง)
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตว่าเคยมีใครยังไง
แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...
อดีต..ถึงอย่างไรก็คือ อดีต ←เข้าใจกันมั่งมั๊ย...เห๊อะ?? (บอกเพื่อนตัวเอง)
การที่จะรักใครสักคน...
เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะก็ไม่สำคัญ
จึงยอมให้เป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้สบายใจ
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า ←จะดีเหรอ?
ถ้าต้องเปลี่ยนจนไม่เป็นตัวของตัวเองเลยล่ะ?
ex: ฉันชอบ$@#% (ซักวงอะ ที่ป๊อบๆ ใสๆหน่อย เติมเอาเอง)
แต่แฟนชอบ Lamb of God (อ๊ะ ไม่ได้พากพิงถึงใครนะ ( ̄▽+ ̄*)) /หางเสือโผล่แล๊ว (ฮา)
แล้วจะปรับตัวเข้าหากันยังไง??
อย่าคิดว่ามันก็เป็นแค่เทสต์การฟังดนตรี ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรนะ
มองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยแต่ถ้ามันมีอิทธิพลต่อคนๆนั้นมากๆ ก็เป็นเรื่องที่บานปลายได้
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ควรหูเบา เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่รักได้ ←เหมือนเพิ่งจะโดนเข้ากับตัวเองไงก็ไม่รู้สิ
สงสัยต้องกลับไปเอาอะไรถ่วงหูเยอะๆเหมือนเดิมซะแระ (ฮา)
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่คอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ
สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดีแม้สักล้านคำ ←แล้วถ้าคนๆนั้นความรู้สึกช้าละ?
หรือเป็นพวกไม่แสดงออกทางพฤติกรรมและอารมณ์เลยละ จะทำยังง๊าย...?(-。-;)
(อันนี้ก็ป่าวพาดพิงถึงใครนะ เออๆ (°д°;))
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆ เลย
เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน ←ก็ถูกของเค้า
แต่ถ้ามาตัวเปล่าเลยก้ไม่ไหวนะค๊ะ เศรษฐกิจแย่ๆแบบนี้
ไม่อยากทำงานเลี้ยงผู้ชาย ทุกวันนี้ก็จะแย่แล๊ว (≧▽≦)
การที่จะรักใครสักคน...
ไม่ต้องคอยนับว่ามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ
เพราะข้อดีก็มีมากพอที่จะทำให้ลืมข้อเสียทั้งหมดได้ ←คงทำได้เฉพาะเวลาที่ยังรักกันเท่านั้้นล่ะ
เพราะถ้าไม่ใช่แล้ว ความดีติดลบ เอาอะไรมาหารก้ไม่จบไม่สิ้นเลยละงานนี้
บางทีความดีที่เราเห็นตอนนั้น อาจจะคิดไปเองเพื่อจรรโลงใจให้เรารู้สึกดีแค่ชั่วคราวก็ได้นะ
การที่จะรักใครสักคน....
ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่มีอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ
การที่จะรักใครสักคน...
เมื่อเห็นเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเสียน้ำตา แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ
แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์เสียตั้งแต่เมื่อเห็นเงียบๆ ซึมๆ ไป
เพราะหากปล่อยไว้จนสายเกินผลสุดท้ายแล้ว คนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง
การที่จะรักใครสักคน...
อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่รักซะ
ก่อนที่จะไม่มีคนนั้นให้บอกอีกต่อไป ← โอเค งั้นเด๋วบอกเลย รอฟังน๊าาา (〃∇〃) /บอกใคร(ดี)หว่า?
การที่จะรักใครสักคน...
แม้ว่าอาจทำให้ตาบอด แต่ก็ทำให้ได้รับรู้
และเข้าใจว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคนมันมีมากมายแค่ไหน
การที่จะรักใครสักคน...
จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ ← ก็พยายามอยู่นี่ไง ∑(-x-;)
การที่จะรักใครสักคน...
ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบออกไปจากหัวใจ...ความรัก สอนให้ได้เรียนรู้หลายๆ สิ่ง
ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
ความรักทำให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เข้าใจอะไรๆ มากขึ้น
ความรักทำให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ นี่คือสิ่งที่ได้เรียนรู้...จากการที่ได้....รัก....ใครสักคน...
ได้มาจากที่ไหนซักที่ อ่านไปเหอะ ขำๆ
หมายเห็ด...
ไม่ต้องไปใส่ใจกับตัวหนังสือสีเทาหรอก ฮะฮะ (^_^;)
ปล.
จะสอบแย้วววว โฮกกกกกกกก

renewal☆
กลับมาแล้วค่าาาาา
ตอนนี้ได้โน้ตบุ้คคืนมาแล้ว ลงsystemใหม่(แน่ละ)
เพราะฮาร์ดดิสเจ๊งกะบ้งนั่นเอง เฮอๆ
ประหนึ่งซื้อโน้ตบุ้คใหม่กันเลยทีเดียว ใส...กิ๊ง เยี่ยงนี้

คือตอนแรกไปซ่อมแล้วก็เหมือนจะไม่เป็นไร พอพี่เอากลับมาก็ดันเปิดไม่ติดอีกเลย
ดีนะที่ที่ร้านback upข้อมูลไว้ได้ก่อน ไม่งั้นไอ้จิจะลาตายอย่างสงบ ฮ่าๆ
ตอนนี้ก็ต้องลำบากในการถ่ายข้อมูลมากๆ เพราะเครื่องนี้ตัวอ่านซีดีเจ๊งงงงงงง
ต้องถ่ายข้อมูลจากซีดีที่back upไร้ท์ข้อมูลไว้ ลงแฟลชไดรฟ์ แล้วเอามาลงในนี้อีกทีนึง /ปาดเหงื่อ
ไม่มีอะไรดีซักกะอย่างอะ ดีอยู่อย่างเดียวคือดีกว่าใช้พีซีอึนๆ
ไม่ไหวแระ ช่วงนี้ใช้โน้ตบุ้คไม่ได้ อึดอัดมากกกกกก
มันเล่นได้นะ แต่ช้ามากกกกก เข้าเวบพวกที่เฟลชเยอะๆไม้ได้อะ ติดทันที (อนาถ)
แรมน้อยและไม่มีการ์ดจอนี่ลำบากจริง
หวังว่าตอนนี้เครื่องจะไฉไลกว่าเดิม อยากskypeกับพี่เรนะมากกกกก
ช่วงที่ผ่านมาได้แต่ตามอ่านบล็อกอย่างเดียว รู้สึกจะเกิดเรื่องราวร้อยแปดเลย
เห็นแล้วเครียดแทน
อย่าคิดมากนะคะพี่สาวคนสวย ทุกเรื่องต้องผ่านไปได้ด้วยดี
ตอนนี้รักษาสุขภาพตัวเองก่อนอันดับหนึ่งเลยยยยยย
หายไวๆน๊าาาาา
ตอนนี้ได้โน้ตบุ้คคืนมาแล้ว ลงsystemใหม่(แน่ละ)
เพราะฮาร์ดดิสเจ๊งกะบ้งนั่นเอง เฮอๆ
ประหนึ่งซื้อโน้ตบุ้คใหม่กันเลยทีเดียว ใส...กิ๊ง เยี่ยงนี้


คือตอนแรกไปซ่อมแล้วก็เหมือนจะไม่เป็นไร พอพี่เอากลับมาก็ดันเปิดไม่ติดอีกเลย

ดีนะที่ที่ร้านback upข้อมูลไว้ได้ก่อน ไม่งั้นไอ้จิจะลาตายอย่างสงบ ฮ่าๆ
ตอนนี้ก็ต้องลำบากในการถ่ายข้อมูลมากๆ เพราะเครื่องนี้ตัวอ่านซีดีเจ๊งงงงงงง

ต้องถ่ายข้อมูลจากซีดีที่back upไร้ท์ข้อมูลไว้ ลงแฟลชไดรฟ์ แล้วเอามาลงในนี้อีกทีนึง /ปาดเหงื่อ
ไม่มีอะไรดีซักกะอย่างอะ ดีอยู่อย่างเดียวคือดีกว่าใช้พีซีอึนๆ
ไม่ไหวแระ ช่วงนี้ใช้โน้ตบุ้คไม่ได้ อึดอัดมากกกกกก
มันเล่นได้นะ แต่ช้ามากกกกก เข้าเวบพวกที่เฟลชเยอะๆไม้ได้อะ ติดทันที (อนาถ)
แรมน้อยและไม่มีการ์ดจอนี่ลำบากจริง

หวังว่าตอนนี้เครื่องจะไฉไลกว่าเดิม อยากskypeกับพี่เรนะมากกกกก
ช่วงที่ผ่านมาได้แต่ตามอ่านบล็อกอย่างเดียว รู้สึกจะเกิดเรื่องราวร้อยแปดเลย
เห็นแล้วเครียดแทน

อย่าคิดมากนะคะพี่สาวคนสวย ทุกเรื่องต้องผ่านไปได้ด้วยดี
ตอนนี้รักษาสุขภาพตัวเองก่อนอันดับหนึ่งเลยยยยยย
หายไวๆน๊าาาาา

☆大変~!!☆
สงสัยเพราะไม่ได้ทำบุญตอนปีใหม่
(ความเดิมตอนที่แล้ว)
กำลังจะลงซิสเต็มน้องแมค(โน้ตบุ๊ก)ใหม่
ปรากฏว่า อีคนทำยังไม่ทันจำจัดการให้เสร็จสิ้น
ตอนนี้.....
-น้องแมค สิ้นชีพไปแล้ว ・°・(ノД`)・°・
เปิดได้แต่เหมือนมันโรลแบ็กอ่ะ แทบไม่ขึ้นอะไรให้เลย
หน้าจอเป็นสีฟ้าๆ (ซึ่งในความเป็นจริงใช้ของBULLET FOR MY VALENTINEอยู่) (>_<)
และที่สำคัญ สิ่งที่เกลียดมากคือ มันช้าาาาาาามากๆเหมือนพีซี(ที่ำกำลังใช้อยู่ตอนนี้)อีกแล้ว
บร่ะเจ้าาาาาาาา อยากจะกรี้ด o(TωT )
-พฤหัสที่แล้วก็โดนจักรยานป้าที่ไหนก็ไม่รู้
ขี่ย้อนศรมาชนตอนไอ้จิกำลังะข้ามถนนหน้าปากซอย
ซึ่งต้องใช้ความสามารถอย่างสูงมาก
เพราะมันเป็นถนน4เลน แถมถนนตรงและตจว
แปลว่ารถใหญ่ควายทั้งหลายก็จะวิ่งเร็วมากกกก และไม่เบรก
ทำให้ิ้องวิ่งๆเร็วกว่าปกติ แต่ัจักรยานอีป้านี่ก็มาจากไหนก็ไม่รู้
ขี่ย้อนศรแล้วเมิงไม่ได้ดูคนที่จะข้ามถนนเร๊อะ
ขาเลยได้รับเกียรติ กลายเป็น1ใน紫ブームไปแล้วเรียบร้อย
(ไอ้ีแว่นคงแอบสมน้ำหน้า บ่นกับมันดีนัก) (-"-;A
-ตอนนี้หนูก็อยู่รพ.
หลังจากกลับมาจากสยามด้วยกันพฤหัสที่แล้ว
วันศุกร์มันก็ออกไปปฏิบัติภารกิจปกติ (ขี่แมงกะไซค์ไปเก็บค่าเช่าบ้าน)
((ชีมีกิจการห้องเช่าเป็นของตัวเอง เฮอๆ))
แต่โดนไอ้ชาติหมาที่ไหนไม่รู้ มากระชากกะรเป๋าไป
แล้วอีนี่ก็ไม่เคยยอมใคร ขี่ตามไล่กวดไปติดๆ
แต่หลังจากนนั้นเรื่องราวเป็ฯอย่างไรต่อ ไม่มีใครรู้
รู้อีกทีไปนอนอยู่รพ.แล้วเรียบร้อย ( ̄_ ̄ i)
สภาพที่รับรู้มาจากคำบอกเล่าและที่เห็นเองก็คือ
หน้าบวมตุ่ย(จากคนผ๊อมมมผอม)
เพราะกราม2ข้างหัก โหนกแก้ม2ข้างแตก(รึป่าวไม่แน่ใจ)
จมูกเหมือนจะฉีกอีกนิดหน่อย←(อันนี้เท่าที่พยายามส่องมองเอง)
ต้องผ่าตัดอ่ะ น่ากลัวมากกกกก เกินจะบรรยาย
โคตรสงสารมันอ่ะ ปกติมันเป็นคนอึดมากกกกก
ไม่เคยกลัวอะไรเลยแม้กระทั่งผี แต่ยกเว้นเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วยอะไรก็ตามที่ต้องรักษา
โดยเฉพาะบาดแผล อีนี่จะยอมไม่ได้แหกปากร้องลั่นรพ.
แต่ที่ไปเห็นคือมันไม่ร้องอะ แต่น้ำตาไหลเกือบตลอดเพราะเจ็บมาก
จะพูดก็พูดไม่ค่อยได้ (ノ_-。)
ตอนนี้เป็นไงมั่งแล้วก็ไม่รู้หลังจากผ่าตัดไปเมื่อวาน
ไม่อยากไปกวนอะ อยากให้พักผ่อนมากกว่า
เพราะมันไม่เหมือนกรณีของจิอะ ของจิมันแค่แผลที่หน้าท้อง
แต่อันนี้มันเป็นที่หน้าเกือบทั้งหมด แล้วมันยิ่งเป็ฯคนก็ช่างพูดอ่ะ
เพื่อนไปเยี่ยมแล้วพูดไม่ได้ยิ่งทรมาน รบกวนการพักผ่อนอีก
ตอนนี้ทั้งบ้านจิห่วงมันโคตรๆ แม่พยายามจะให้จิไปเยี่ยมมันตลอดเวลา
ก็อยากไปโว้ย แต่ไปได้แค่ดู ไปแล้วรบกวน ไม่เอาหรอก
ให้คนป่วยนอนพักไม่ดีกว่าเหรอ จะได้หายไวๆ
ที่สำคัญ "ไอ้จิเปื่อยเว้ยยยยยย"
สภาวะอากาศเปลี่ยนแปลงแบบเฉียบพลันเล่นงานแล้ว มึนตืบมาก
แต่พรุ่งนี้ก็ว่าจะไปเยี่ยมละนะ วันหยุดพอดี
อยากสาปแช่่งคนที่ทำว่ะ แต่ไม่เอาดีกว่า เด๋วเข้าตัว
ไม่นิยมแช่งใครนะ แต่ไม่ให้อภัยก็เท่านั้น(เหมือนกันรึป่าวว๊ะ?)
"ขอให้วายไวไวนะ"
ไม่มีคนคอยง๊องแง๊งด้วยแล้วมันเหงานะ
แล้วใครจะมาคอยเป็นห่วงสถานภาพปองกะไอ้จิละ? ฮ่าๆ
(เขาไม่ได้ชอบเล้ยยย ก็บังคับมันซะงั้นอะ)
อ๊ะ.....เรื่องสำคัญมากกกกกกกก
เพิ่งได้เห็นจากที่พี่เรนะเม้นต์ไว้ о(ж>▽<)y ☆
ขอบคุณมากๆเลยคะพี่ แต่จิยังไม่ได้ติดต่อพี่แอนนี่เลย
(ซึ่งยังไม่รู้จะติดต่อได้ยังไงเหมือนกัน T-T)
แต่จะพยายามหาทางติดต่อไปให้เร็วที่สุดนะคะ เกรงใจอะ (><;)
แถมตอนนี้โน้ตบุ๊กเจ๊งอีก ซวยมหาซวยเลย
ยิ่งหาทางคุยกับพีเรนะยากเข้าไปใหญ่ แง.....(ノДT)
เปลี่ยนเป็นขอเบอร์มือถือพี่แทนเลยได้มั๊ยอ่าาา
โทรไปคุยแทนเลยท่าจะดีกว่า (≧▽≦)
สงสัยรอไอ้หนูหายต้องทำบุญชุดใหญ่จริงๆแระ
ทั้งๆที่เสาร์ที่ผ่านมานัดกันว่าจะไปทำบุญกันอยู่แล้วเชียววว
จิจะงานเข้าอีกมั๊ยนะ ปีนี้ยิ่งโคตรจะสมพงอยู่ จะเบญจเพสพอดีอีกต่างหาก(-"-;A
รักษาเนื้อรักษาตัวกันด้วยนะทุกๆคน
ปล.
สติจะหลุดหลายรอบแระในระหว่างที่พิมอยู่
มึนหัวก็มึน แต่อยากจะกะโดนถีบคอมมากกว่า
ช้าไปไหนว๊ะเนี่ยยยยยยยย *ย๊ากกกก*
(ได้ข่าวว่ามีให้ใช้แก้ขัดแล้วจะยัง...เฮอๆ)
ปลล.
เบื่อคนขี้เห่อว่ะช่วงนี้
เข้าบล็อกคุณนักร้องนำเอย คุณมือกลองเอย
อายก็อย่าถ่ายมาลงสิย๊ะ ชริ (#`ε´#)
(ความเดิมตอนที่แล้ว)
กำลังจะลงซิสเต็มน้องแมค(โน้ตบุ๊ก)ใหม่
ปรากฏว่า อีคนทำยังไม่ทันจำจัดการให้เสร็จสิ้น
ตอนนี้.....
-น้องแมค สิ้นชีพไปแล้ว ・°・(ノД`)・°・
เปิดได้แต่เหมือนมันโรลแบ็กอ่ะ แทบไม่ขึ้นอะไรให้เลย
หน้าจอเป็นสีฟ้าๆ (ซึ่งในความเป็นจริงใช้ของBULLET FOR MY VALENTINEอยู่) (>_<)
และที่สำคัญ สิ่งที่เกลียดมากคือ มันช้าาาาาาามากๆเหมือนพีซี(ที่ำกำลังใช้อยู่ตอนนี้)อีกแล้ว
บร่ะเจ้าาาาาาาา อยากจะกรี้ด o(TωT )
-พฤหัสที่แล้วก็โดนจักรยานป้าที่ไหนก็ไม่รู้
ขี่ย้อนศรมาชนตอนไอ้จิกำลังะข้ามถนนหน้าปากซอย
ซึ่งต้องใช้ความสามารถอย่างสูงมาก
เพราะมันเป็นถนน4เลน แถมถนนตรงและตจว
แปลว่ารถใหญ่ควายทั้งหลายก็จะวิ่งเร็วมากกกก และไม่เบรก
ทำให้ิ้องวิ่งๆเร็วกว่าปกติ แต่ัจักรยานอีป้านี่ก็มาจากไหนก็ไม่รู้
ขี่ย้อนศรแล้วเมิงไม่ได้ดูคนที่จะข้ามถนนเร๊อะ
ขาเลยได้รับเกียรติ กลายเป็น1ใน紫ブームไปแล้วเรียบร้อย
(ไอ้ีแว่นคงแอบสมน้ำหน้า บ่นกับมันดีนัก) (-"-;A
-ตอนนี้หนูก็อยู่รพ.
หลังจากกลับมาจากสยามด้วยกันพฤหัสที่แล้ว
วันศุกร์มันก็ออกไปปฏิบัติภารกิจปกติ (ขี่แมงกะไซค์ไปเก็บค่าเช่าบ้าน)
((ชีมีกิจการห้องเช่าเป็นของตัวเอง เฮอๆ))
แต่โดนไอ้ชาติหมาที่ไหนไม่รู้ มากระชากกะรเป๋าไป
แล้วอีนี่ก็ไม่เคยยอมใคร ขี่ตามไล่กวดไปติดๆ
แต่หลังจากนนั้นเรื่องราวเป็ฯอย่างไรต่อ ไม่มีใครรู้
รู้อีกทีไปนอนอยู่รพ.แล้วเรียบร้อย ( ̄_ ̄ i)
สภาพที่รับรู้มาจากคำบอกเล่าและที่เห็นเองก็คือ
หน้าบวมตุ่ย(จากคนผ๊อมมมผอม)
เพราะกราม2ข้างหัก โหนกแก้ม2ข้างแตก(รึป่าวไม่แน่ใจ)
จมูกเหมือนจะฉีกอีกนิดหน่อย←(อันนี้เท่าที่พยายามส่องมองเอง)
ต้องผ่าตัดอ่ะ น่ากลัวมากกกกก เกินจะบรรยาย
โคตรสงสารมันอ่ะ ปกติมันเป็นคนอึดมากกกกก
ไม่เคยกลัวอะไรเลยแม้กระทั่งผี แต่ยกเว้นเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วยอะไรก็ตามที่ต้องรักษา
โดยเฉพาะบาดแผล อีนี่จะยอมไม่ได้แหกปากร้องลั่นรพ.
แต่ที่ไปเห็นคือมันไม่ร้องอะ แต่น้ำตาไหลเกือบตลอดเพราะเจ็บมาก
จะพูดก็พูดไม่ค่อยได้ (ノ_-。)
ตอนนี้เป็นไงมั่งแล้วก็ไม่รู้หลังจากผ่าตัดไปเมื่อวาน
ไม่อยากไปกวนอะ อยากให้พักผ่อนมากกว่า
เพราะมันไม่เหมือนกรณีของจิอะ ของจิมันแค่แผลที่หน้าท้อง
แต่อันนี้มันเป็นที่หน้าเกือบทั้งหมด แล้วมันยิ่งเป็ฯคนก็ช่างพูดอ่ะ
เพื่อนไปเยี่ยมแล้วพูดไม่ได้ยิ่งทรมาน รบกวนการพักผ่อนอีก
ตอนนี้ทั้งบ้านจิห่วงมันโคตรๆ แม่พยายามจะให้จิไปเยี่ยมมันตลอดเวลา
ก็อยากไปโว้ย แต่ไปได้แค่ดู ไปแล้วรบกวน ไม่เอาหรอก
ให้คนป่วยนอนพักไม่ดีกว่าเหรอ จะได้หายไวๆ
ที่สำคัญ "ไอ้จิเปื่อยเว้ยยยยยย"
สภาวะอากาศเปลี่ยนแปลงแบบเฉียบพลันเล่นงานแล้ว มึนตืบมาก
แต่พรุ่งนี้ก็ว่าจะไปเยี่ยมละนะ วันหยุดพอดี
อยากสาปแช่่งคนที่ทำว่ะ แต่ไม่เอาดีกว่า เด๋วเข้าตัว
ไม่นิยมแช่งใครนะ แต่ไม่ให้อภัยก็เท่านั้น(เหมือนกันรึป่าวว๊ะ?)
"ขอให้วายไวไวนะ"
ไม่มีคนคอยง๊องแง๊งด้วยแล้วมันเหงานะ
แล้วใครจะมาคอยเป็นห่วงสถานภาพปองกะไอ้จิละ? ฮ่าๆ
(เขาไม่ได้ชอบเล้ยยย ก็บังคับมันซะงั้นอะ)
อ๊ะ.....เรื่องสำคัญมากกกกกกกก
เพิ่งได้เห็นจากที่พี่เรนะเม้นต์ไว้ о(ж>▽<)y ☆
ขอบคุณมากๆเลยคะพี่ แต่จิยังไม่ได้ติดต่อพี่แอนนี่เลย
(ซึ่งยังไม่รู้จะติดต่อได้ยังไงเหมือนกัน T-T)
แต่จะพยายามหาทางติดต่อไปให้เร็วที่สุดนะคะ เกรงใจอะ (><;)
แถมตอนนี้โน้ตบุ๊กเจ๊งอีก ซวยมหาซวยเลย
ยิ่งหาทางคุยกับพีเรนะยากเข้าไปใหญ่ แง.....(ノДT)
เปลี่ยนเป็นขอเบอร์มือถือพี่แทนเลยได้มั๊ยอ่าาา
โทรไปคุยแทนเลยท่าจะดีกว่า (≧▽≦)
สงสัยรอไอ้หนูหายต้องทำบุญชุดใหญ่จริงๆแระ
ทั้งๆที่เสาร์ที่ผ่านมานัดกันว่าจะไปทำบุญกันอยู่แล้วเชียววว
จิจะงานเข้าอีกมั๊ยนะ ปีนี้ยิ่งโคตรจะสมพงอยู่ จะเบญจเพสพอดีอีกต่างหาก(-"-;A
รักษาเนื้อรักษาตัวกันด้วยนะทุกๆคน
ปล.
สติจะหลุดหลายรอบแระในระหว่างที่พิมอยู่
มึนหัวก็มึน แต่อยากจะกะโดนถีบคอมมากกว่า
ช้าไปไหนว๊ะเนี่ยยยยยยยย *ย๊ากกกก*
(ได้ข่าวว่ามีให้ใช้แก้ขัดแล้วจะยัง...เฮอๆ)
ปลล.
เบื่อคนขี้เห่อว่ะช่วงนี้
เข้าบล็อกคุณนักร้องนำเอย คุณมือกลองเอย
อายก็อย่าถ่ายมาลงสิย๊ะ ชริ (#`ε´#)
嫌〜
ขอแสดงความยินดีกับตัวเองด้วย
น้องแมคด้องฉลองปีใหม่เลยก๊าาาาาา (เจี๊ยกกก)
วันที่สามเอ็ดยังเล่นได้อยู่ดีๆ
พอเปิดมาอีกทีวันที่หนึ่ง เย้......
・โฟโต้ช็อบเปิดไม่ได้
・ไอทูนก็เปิดไม่ได้
・อีกจิปาถะมากมาย เปิดไม่ด้ายยยยยย
เปิดได้แค่โปรแกรมมาตรฐานธรรมดาๆไม่กีอัน
(เอาอะไรมาวัดว๊ะไอ้จิ ว่าอะไรมาตรฐาน?) ฮ่าๆ
แต่เล่นเนทได้ firefoxก็ใช้ได้ด้วย อันนี้แหละที่เป็นมาตรฐานของหนู กร๊ากๆ
ตอนนี้กำลังหัวฟูนั่งอัพเดทเซิฟเวอร์อยู่ /ปาดเหงื่อ
ดีนะแอบมีโปรฯอยู่ใกล้ตัว ยอมสงบศึกใช้งานก่อนก็ได้ฟร๊ะ
(ได้ข่าวเมื่อวานจะแ-กหัวมันอยู่ เฮอๆ)
ไม่รู้จะเสร็จเมื่อไร หวังว่าคราวนี้เครื่องคงดีขึ้นเลยนะ ธุจ้าาาา (。-人-。)
พรุ่งนี้ก็จะหมดปีใหม่แย๊วว ฮือๆ
กลับสู่สภาวะความเป็นจริง อีกแล้ว สินะ
ปีนี้ เป็นปีที่จิต้องพยายามอย่างใหญ่หลวงแสนสาหัส
ในทุกๆด้าน ประการละทั้งปวง /ถอนหายใจ
จะพยายามคับ เพราะปลายทางมันยิ่งใหญ่มาก ในทุกๆเรื่อง
กัมบารีมาーสุ
น้องแมคด้องฉลองปีใหม่เลยก๊าาาาาา (เจี๊ยกกก)

วันที่สามเอ็ดยังเล่นได้อยู่ดีๆ
พอเปิดมาอีกทีวันที่หนึ่ง เย้......
・โฟโต้ช็อบเปิดไม่ได้
・ไอทูนก็เปิดไม่ได้
・อีกจิปาถะมากมาย เปิดไม่ด้ายยยยยย
เปิดได้แค่โปรแกรมมาตรฐานธรรมดาๆไม่กีอัน
(เอาอะไรมาวัดว๊ะไอ้จิ ว่าอะไรมาตรฐาน?) ฮ่าๆ
แต่เล่นเนทได้ firefoxก็ใช้ได้ด้วย อันนี้แหละที่เป็นมาตรฐานของหนู กร๊ากๆ
ตอนนี้กำลังหัวฟูนั่งอัพเดทเซิฟเวอร์อยู่ /ปาดเหงื่อ
ดีนะแอบมีโปรฯอยู่ใกล้ตัว ยอมสงบศึกใช้งานก่อนก็ได้ฟร๊ะ
(ได้ข่าวเมื่อวานจะแ-กหัวมันอยู่ เฮอๆ)
ไม่รู้จะเสร็จเมื่อไร หวังว่าคราวนี้เครื่องคงดีขึ้นเลยนะ ธุจ้าาาา (。-人-。)
พรุ่งนี้ก็จะหมดปีใหม่แย๊วว ฮือๆ
กลับสู่สภาวะความเป็นจริง อีกแล้ว สินะ
ปีนี้ เป็นปีที่จิต้องพยายามอย่างใหญ่หลวงแสนสาหัส
ในทุกๆด้าน ประการละทั้งปวง /ถอนหายใจ
จะพยายามคับ เพราะปลายทางมันยิ่งใหญ่มาก ในทุกๆเรื่อง
กัมบารีมาーสุ

2008年の最後日記
อีกเจ็ดชม.ก็จะเข้าปีใหม่แล๊ววววววว
แต่ละคนกำลังทำอะไรกันอยู่บ้างนะ?? (ไอ้แว่นนอนกอดแมว กร๊ากๆ)
ปีนี้ เป็นปีสุดยอดแห่งความซวยของไอ้จิเลยก็ว่าได้
เริ่มตั้งแต่ต้นปี ปีนห้องเก็บของรถบัสแล้วคมประตูบาดมือสามรอยซ้อนตอนไปค่าย
ตามด้วยเข้ารพ.ไปให้หมอผ่าท้องเล่น คอนทินิวกันไม่หยุดหย่อน
สงสัยบาปกรรมจะตามทันแล้วที่แอบสาปแช่งเหี้ยบางตัวไว้เมื่อสองปีก่อน ฮ่าๆ
แต่เรื่องดีๆก็เกิดขึ้นกับตัวเยอะแยะเหมือนกันนะ
ได้รับมิตรภาพที่ดีๆจากใครหลายๆคน อย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน
โดยเฉพาะในสังคมอมีบา ทั้งพี่เรนะ อิจิซึโบะซัง เพื่อนเฮียโอ๊ะและคนอื่นๆอีกมากมาย
โดยเฉพาะสองคนที่กล่าวถึง พี่เรนะกับอิจิซึโบะซัง
ของคุณในทุกๆเรื่องที่ผ่านมาคะ ไม่รู้จะตอบแทนยังไงดี
แต่ขอบคุณจากใจจริงๆ 心よりお礼申し上げます★
ได้สนิทกับลูกหมิงมากขึ้นๆ(จนมันจะมากเกินไปละม๊าง ฮ่าๆ)
คนรอบข้างเขาคิดว่าเธอเป็นแฟนหม่ามี้ไปหมดแย๊ว (≧▽≦) นาโอะ จัดการด่วนนนน
ได้กลับมาเฮฮาปาจิงโกะกับหนูเหมือนสมัยอยู่ม.ปลาย รู้สึกตอนนี้จะบ้าบอกันมากกว่าเดิม กร๊ากๆ
(จ่ายค่าจ้างแต่งหน้ามาให้กุด้วยยยยย ฮ่าๆ)
แต่ก็ได้เจอกับญาญ่า พี่แตร พั้นซ์น้อยลง แอบเศร้า
ชีวิตสาวรง.ญี่ปุ่นมันทำงานหนักเยี่ยงนี้เอง แง (ノДT)
ยูด้วย ปีนี้ได้เจอกันกี่ครั้งเองวะเนี่ย นับได้เลยนะ (-"-;A
เออ ปีหน้าพี่เรนจะกลับจากออสซี่แล้วใช่ม๊ายยยย
กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันซะทีนะ
ขอบคุณทุกๆคน ที่ร่วมสุขทุกข์ด้วยกันมาตลอดทั้งปี
ต้องโดนจิระบายอะไรใส่กันเป็นว่าเล่น
แต่ก็ขอบคุณจริงๆที่อยู่ข้างกันมาตลอด
今年中大変お世話になりました。
本当に有り難うございました。
2009年もどうぞ宜しくお願い致します。
よい年を。
ขอบคุณไปถึงขบวนการเรนเจอร์ด้วย
ร่วมเผชิญโลกมาด้วยกันอีกหนึ่งปี
อ้วนขึ้น ผอมลง คอเดี้ยง อะไรก็ว่ากันปาย ฮ่าๆ (ตูจะโดนหมกท่อมันยันวันท้ายปี)
พวกนายทำให้รู้สึกดีได้เสมอๆ
วงอื่นๆก็ด้วยนะก๊ะ เด๋วจะหาว่ารำไม่ตรง
いつもサンキューミュージシャン軍
バイバイ2008年
แต่ละคนกำลังทำอะไรกันอยู่บ้างนะ?? (ไอ้แว่นนอนกอดแมว กร๊ากๆ)
ปีนี้ เป็นปีสุดยอดแห่งความซวยของไอ้จิเลยก็ว่าได้
เริ่มตั้งแต่ต้นปี ปีนห้องเก็บของรถบัสแล้วคมประตูบาดมือสามรอยซ้อนตอนไปค่าย
ตามด้วยเข้ารพ.ไปให้หมอผ่าท้องเล่น คอนทินิวกันไม่หยุดหย่อน
สงสัยบาปกรรมจะตามทันแล้วที่แอบสาปแช่งเหี้ยบางตัวไว้เมื่อสองปีก่อน ฮ่าๆ
แต่เรื่องดีๆก็เกิดขึ้นกับตัวเยอะแยะเหมือนกันนะ
ได้รับมิตรภาพที่ดีๆจากใครหลายๆคน อย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน
โดยเฉพาะในสังคมอมีบา ทั้งพี่เรนะ อิจิซึโบะซัง เพื่อนเฮียโอ๊ะและคนอื่นๆอีกมากมาย
โดยเฉพาะสองคนที่กล่าวถึง พี่เรนะกับอิจิซึโบะซัง
ของคุณในทุกๆเรื่องที่ผ่านมาคะ ไม่รู้จะตอบแทนยังไงดี
แต่ขอบคุณจากใจจริงๆ 心よりお礼申し上げます★
ได้สนิทกับลูกหมิงมากขึ้นๆ(จนมันจะมากเกินไปละม๊าง ฮ่าๆ)
คนรอบข้างเขาคิดว่าเธอเป็นแฟนหม่ามี้ไปหมดแย๊ว (≧▽≦) นาโอะ จัดการด่วนนนน
ได้กลับมาเฮฮาปาจิงโกะกับหนูเหมือนสมัยอยู่ม.ปลาย รู้สึกตอนนี้จะบ้าบอกันมากกว่าเดิม กร๊ากๆ
(จ่ายค่าจ้างแต่งหน้ามาให้กุด้วยยยยย ฮ่าๆ)
แต่ก็ได้เจอกับญาญ่า พี่แตร พั้นซ์น้อยลง แอบเศร้า
ชีวิตสาวรง.ญี่ปุ่นมันทำงานหนักเยี่ยงนี้เอง แง (ノДT)
ยูด้วย ปีนี้ได้เจอกันกี่ครั้งเองวะเนี่ย นับได้เลยนะ (-"-;A
เออ ปีหน้าพี่เรนจะกลับจากออสซี่แล้วใช่ม๊ายยยย
กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันซะทีนะ
ขอบคุณทุกๆคน ที่ร่วมสุขทุกข์ด้วยกันมาตลอดทั้งปี
ต้องโดนจิระบายอะไรใส่กันเป็นว่าเล่น
แต่ก็ขอบคุณจริงๆที่อยู่ข้างกันมาตลอด
今年中大変お世話になりました。
本当に有り難うございました。
2009年もどうぞ宜しくお願い致します。
よい年を。

ขอบคุณไปถึงขบวนการเรนเจอร์ด้วย
ร่วมเผชิญโลกมาด้วยกันอีกหนึ่งปี
อ้วนขึ้น ผอมลง คอเดี้ยง อะไรก็ว่ากันปาย ฮ่าๆ (ตูจะโดนหมกท่อมันยันวันท้ายปี)
พวกนายทำให้รู้สึกดีได้เสมอๆ
วงอื่นๆก็ด้วยนะก๊ะ เด๋วจะหาว่ารำไม่ตรงいつもサンキューミュージシャン軍
バイバイ2008年
