☆ความสุข☆
ฉันมีความสุขดีหรือเปล่า?
ตอบตัวเองไม่ค่อยได้เหมือนกัน....
(นี่เป็นคำถามชิงมงกุฏนางงามรึเปล่าเนี่ย?)
รู้สึกมีความสุขดีตามอัตภาพ เก็บเกี่ยวจากสิ่งต่างๆที่เกิดรอบตัว
ถึงมันจะเล็กน้อย ไม่ยืนยาว
แต่ก็รู้สึกว่าได้ทำอะไรอย่างที่ใจคิดได้มากกว่าแต่ก่อนด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่ห้ามตัวเองไว้ไม่ให้ทำมันมากกว่า
อยู่ดีๆคิดอยากไปทะเล ก้ไปเลยซะงั้น (โดนแม่เกอร์ถีบ) ฮาฮา
มีเพื่อนรู้ใจนี่เป็นสิ่งมีค่าอันประเสริฐจริงๆ /กราบงามๆหนึ่งที
จิเป็นพวกคิดแล้วทำเลย(ชื่อเหมือนรายการทีวี?) จริงๆก็ออกแนวความจำสั้นแหละ
คิดไรไว้ก่อนนานมากๆไม่ได้ไอเดียบูดหมดก่อน หายอยาก (≧▽≦)
แบบถ้าไม่อยาก ใครชวนทำอะไร แค่ไหนยังไง
ต่อให้ฟรีไม่ต้องออกแรงหรือเงิน แต่ถ้าไม่อยากก็ไม่ทำ
อย่างเรื่องออกตจว.เนี่ย โดนเพื่อนด่าจนซึนอ่ะ ไม่รู้จะเรียกว่าไร
แต่เพื่อนหายอยากที่จะชวนไปเลยทีเดียว ฮ่าๆ
ก็ไม่ใช่เป็นพวกไม่ชอบวางแผนนะ ถ้าต้องไปไกลๆนานๆ ก็คิดไว้ก่อนบ้างไรบ้าง
เป็นคนชอบออกตจว.อยู่แล้ว แต่ไงละ บางอารมณ์ก็ไม่รู้สึกอยากไปขนาดนั้น เก็บเงินอยู่ด้วยแหละ
ต่อให้เพ่ือนบอกว่าไม่ต้องออกไรเลย ขอแค่ให้จิไปก็พอ
แต่ถ้าเวลาจริงแล้วเราทำแบบนั้นมันก็หมาอะ เลยปฏิเสธไปตั้งแต่แรกเลยดีกว่า(^_^;)
เลยจะออกแนวโรคจิต แล้วยิ่งอยู่กับแม่เกอร์ก็จะสันดานใกล้ๆกันอ่ะ
ถ้าไปไหนใกล้ๆ อยากไปก็ไปเลย(ถ้าปัจจัยหลักๆพร้อม)
เหมือนอย่างตอนที่ไปสุพรรณที่ผ่านมา
ยิ่งแม่เกอร์ยิ่งแล้วใหญ่ นัดตอนเช้า ตอนสายออกไปกันเลย(ถ้าในกทม.)
เมื่อวันศุกร์ไปบางแสนมาก็สนุกดีนะ ตอนแรกไม่คิดว่าจะได้ไปแล้วละ
เพราะแม่เกอร์มีนัดผ่าฟัน เลยไม่ได้ชวน
จากที่จะไปดูหนังกันตอนเย็น เปลี่ยนเป็นไปบางแสนซะงั้น ฮ่าๆเสียดายไปถึงดึกไปหน่อย กว่าจะออกจากบ้านก็สองทุ่ม
แถมไปกันแค่สองคน พี่โจ้ก็เล่นอีกวัน (อันนี้เสียใจมากกกกก)
เลยชิวๆไปเดินเล่นงาน ดูวง หาไรกิน ย่ำน้ำทะเล แล้วก็กลับบ้านกัน
ที่สำคัญ ชอบมากเลย น้ำทะเลตอนกลางคืน ไม่ดำแน่นอน (≧▽≦)
ถ้าไม่เกรงใจคนขับรถว่ามันเหนื่อย ก็อยากไปอีกอะนะ อิอิ
เดือนที่ผ่านมา...
ถึงแม้ว่าจะไดเอ็ทไม่ประสบความสำเร็จเลยซักนิดเดียว
รู้สึกมีความสุขที่ได้ไปเจอเพื่อนๆ ไปนั่งกินข้าวสังสรรค์กัน
แต่ก็รู้สึกว่าจะสุขมากไปหน่อย สิ้นเดือนหน้ามึดกันเลยทีเดียว
ทั้งFuji MK ばくだん屋 歌行燈 Chez Recamier Starbucks...
(อย่าไปนับอีจิปาถะยิบย่อยเลย เหอๆ)
กินหรืออะไรเนี่ย?!
ไม่จนวันนี้ก็ไม่รู้จะจนวันไหนแล๊วววว
โดยเฉพาะสตาบั้คส์ ทำไปได้อ่ะ กินไปตั้งสามรอบ
ว่าจะไปทำบัตรซะทีแระ ฮะๆ
ก็ออกแนวมีความสุขกับการกินมากกว่าละเนาะ เดือนที่แล้ว
แต่จนไปเยอะเลยอ่ะ พอแล้วดีกว่า (＞＜;)
แล้วก็ยังคงไม่ได้ไปบริจาคเลือดอยู่ดี กลายเป็นโรคเลื่อนไปซะแล้ว
ถามว่าทำไมต้องบริจาค?
มันคือความตั้งใจมากกว่า ตั้งใจมาตั้งแต่สองปีที่แล้ว
แต่ติดวาตอนนั้นเพิ่งไปเจาะหูมา เขาเลยไม่ให้บริจาค
แถมปีถัดมาดันเสียเลือดไปกับห้องผ่าตัดอีกหลายอยู่ เลยเลื่อนไปอีก
ส่วนปีที่แล้ว ไม่รู้ดิ มันอึนๆหลายๆเรื่องมั้ง เลยลืมๆไป
ตอนนี้เลยตั้งใจว่าจะทำให้ได้แระ ไม่งั้นมันค้างคา
ขนาดว่าจะไปเดือนที่แล้วยังอุปสรรคเลย ทั้งรถติดไปไม่ทัน ทั้งวันแดงเดือด 
อีกอย่างที่ตั้งใจมากๆด้วยก็คือ พักหลังๆไม่ค่อยได้ทำบุญเลย
แล้วก็รู้สึกมีแต่เรื่องไม่ดีผ่านมาทักทายตลอดเวลา เต็มไปหมด!!!
ที่สำคัญ อยากไปเจาะๆนั่นนู่นนี่ ถ้าเจาะก่อนก็ต้องเว้นไปอีกปีนึงอีก
ป่านนั้นอาจจะหายอยากบริจาค ไม่ก็หายไปจากโลกนี้แล้ว...จากวันนี้คงเซ็ทตัวเองใหม่แล้ว ในหลายๆเรื่อง
เหนื่อย เบื่อ เซ็ง อึนมาพอสมควรแระ พอแล้วดีกว่า(มั้ง ฮาๆ)
ถ้าไม่ติดเรื่องเก็บเงินอยู่ ก็อยากจะออกตจว.ให้มากกว่านี้นะ เบื่อกรุงเทพฯแล้ว
ยกเว้นเวลาออกไปหาไรกินอะนะ เหอๆ
ไม่ได้บอกว่าตอนนี้ชีวิตมีความสุข(ดี) เพราะยังมีเรื่องบ้าบอแวะมาทักได้เกือบทุกวัน
แต่ก็มีความสุข ในบางอารมณ์o(^-^)o
ถึงจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่ถ้ามีความสุข มันก็คือความสุข
ปล.
รูปบางแสนไปดูที่ตำราพระพักตร์ละกันนะ เหนื่อยที่จะลงแระ