นึกถึงพ่อ มีเรื่องราวน่ารักๆของพ่ออยู่ในความทรงจำมากมาย
ตอนเด็กๆเวลาปิดเทอม เราจะมาอยู่ กทม. กับพ่อ
จำได้มีปีนึงมีละครสัตว์ของดิสนีย์มาเปิดการแสดงที่ไทย
ตอนนั้นอยากดูมาก เพราะชอบมิคกี้เมาส์มากกกกก เห็นห้าวเป้งแบบนี้ ขวัญชนกโตมากับการ์ตูนดิสนีย์นะคะ
ขอพ่อให้พาไปดู แต่พ่อบอกว่าไม่ไปหรอก เปลือง ไม่น่าสนุก นั่นนู่นนี่ ยืนยันว่าไม่พาไปดูแน่ๆ
ตอนนั้นเสียใจมากอ่ะ แต่ไม่ถึงขั้นร้องไห้งอแงหรอกนะ
พอถึงวันมีการแสดง พ่อก็พาไปเที่ยว กินข้าวตามปกติของวันเสาร์อาทิตย์ แต่ที่เซ็งคือพ่อขับรถพาไปผ่านที่ที่จัดแสดงเนี่ยดิ ตอนนั้นคิดในใจว่าพ่อใจร้ายแท้ พามาผ่านให้ช้ำใจทำไม แล้วทันใดนั้นเองพ่อก็ยื่นตั๋วละครสัตว์ดิสนีย์มาให้ 2 ใบ (เปรี้ยวมั๊ยล่ะพ่อผม 555) ซึ้งน้ำตาแทบไหล แต่ตอนนั้นคงดูละครมากไป หยิ่ง ปัดตั๋วทิ้งจ้า (เลวเน้อะ ฝ้ายขอโทษนะคะพ่อ) แล้วถามพ่อว่าไหนบอกจะไม่พาไปดูไง พ่อก็ถามว่าจะดูมั๊ยล่ะ 555 ดูสิคะ พลาดได้ไง
วันนั้นโคดมีความสุข ฉลองวันเกิดให้โดนัลด์ดั๊กด้วย นั่งปรบมือทั้งการแสดง ยิ้ม และหัวเราะมีความสุขและสนุกสุดๆเท่าที่เด็กคนนึงจะมีความสุขได้
นี่แหล่ะ 1 ในเรื่องน่ารักๆระหว่างเรากับพ่อ พ่อของเราไม่ใช้ผู้ชายที่ดีที่สุดในโลกหรอกนะ แต่พ่อก็เป็นพ่อที่ดีที่สุดของฝ้าย เพราะฝ้ายมีพ่อได้แค่คนเดียว
คิดถึงพ่อนะ